كاريز

دفتر مهدي كروبي با اعلام شماره تلفن 22713135 از خانواده هايي كه اعضاي خانواده شان در جريانات

دفتر مهدي كروبي با اعلام شماره تلفن 22713135 از خانواده هايي كه اعضاي خانواده شان در جريانات پس از حوادث انتخابات اخير مفقود شده اند و خبري از وضعيت انها ندارند درخواست كرد تا طي تماس با اين تلفن اين دفتر را در جريان موضوع قرار داده تا از ان طريق پيگير وضعيت انها باشند سحام نیوز

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پيام یک رزمنده آزادی (شاید پيام آخیر وی باشد)

امروز همه ما با خداحافظي از اعضاي خانواده از خانه بيرون خواهيم رفت ، خداحافظي مي كنيم كه اگر دستگير شديم و به مكانهاي نا معلوم برده شديم. دل خودمان خوش باشد به آخرين بوسه و اخرين اغوش خانواده خودمان . هيچ اطلاعاتي از آرايش نظامي فردا در دست نيست و كوركورانه به اغوش نظام جمهوري اسلامي ميپيونديم ،اميدواريم كه ايرانيان ما را رها نكرده و تنها نگذارند . ياد همه عزيزان از دست رفته و دربند با ما خواهد بود . ولي انچه ما را به پيكار ميبرد تصوير چشمان نازنين ندا و نداهاست كه بر تكليف مي كند كه با اين استبداد و حق كشي به جنگ برخيزيم و تا اخرين نفس تسليم نشويم . به هر شكل ادامه كار خواهیم داد و به اهداف ما خواهیم رسيد چون همبستگي و همدلي ما با گلوله و باطون نمي شكند .

ما تسليم نمي شويم
به اميد پيروزي

قلمي شده توسط حـ. ق در 11.7.09.

چشمانت می گوید گریسته ای، مقاله ای از مسعود بهنود

این نوشته کوتاه را به زبان انگلیسی برای نیمن ریپورت نشریه دانشگاه هاروارد نوشتم که شماره ویژه اش درباره روزنامه نویسی در ایران است. زمانی دارم منتشرش می کنم که ژیلا بنی یعقوب، مهسا امرآبادی و سمیه توحیدلو در زندانند. زینب پیامبرزاده را هم گرفته بودند که آزاد شد. و دیگر بچه ها هم یا در گوشه ای پنهانند و یا در انتظار حکم که همین است سرنوشت آن ها که نه خود را گل می داند و نه گلاب، نه شاهدبازاری هستند و نه پرده نشین
با جثه کوچکش می نشست ردیف جلو کلاس، چشم هایش را تنگ می کرد و گوش می داد. هیچ وقت بلند نمی گفت. حتی وقتی در پایان کلاس می آمد و در دفتر چیزی می پرسید. اما یک بار، یک درس را هرگز نتوانست یاد بگیرد یعنی نتوانست بپذیرد، نتوانست باور کند. وقتی می گفتم گزارشگر باید بی طرف باشد فرشته بلند شد و پرسید اگر رفته باشم برای مصاحبه ای با سعید جنائی باز هم بی طرف باشم. گفتم آری. با صدائی بلندتر از همیشه اش گفت چطور. چطوری بی طرف باشد.
و سعید حنائی همان بود که شانزده زن را در شمال ایران خفه کرد. محبوب بنیادگرایان شد چون ادعا کرد که برای پاک کردن زمین این زنان را کشته است. دیو بود سعید جنائی و فرشته در زبان فارسی به معنای آنژل است.
حتم داشتم نپذیرفته است که گزارشگر باید خونسرد و بی طرف باشد. حتی وقتی استدلال آوردم که کار شما تاثیرگذاری است وقتی خونسرد بودی . وقتی گزارشت از همان اول که شروع شد علیه کسی یا وضعیتی نبود. وقتی توانستی خوب وضعیت را طرح کنی یا سئوال کنی در پایان گزارشت خواننده جهت می گیرد. همان می شود که تو می خواهی. برای تاثیرگذاری هم شده باید بی طرف بود. گزارش نمی تواند جهت و طرف داشته باشد. وقتی این ها را می گفتم در نگاهش باور نبود.
دوره بعد رویا همین طور بود. این بار او بلند شد و او انکار کرد. پرسید بی طرفی. و محکم گفت چطور می شود بی طرف بود.
در همان سال ها در کلاس بنفشه دخترکی بود. وقتی گفتم گزارشی بنویسید آزاد، مردی را ترسیم کرده بود که دک و پوزش خوب است، خوب می نویسد و رمانتیک حرف می زند اما دلش سردست، نرم نیست، شاید از آهن باشد. بنفشه مرا می گفت. او هم قبول نکرده بود که شغل ما این است که بی طرف باشیم. انکارش را این طوری بیان کرد.

بی طرفی در جامعه ای که خشونت با زنان در آن نهادینه شده است کار دشواری بود و من بیهوده می خواستم دخترکان نازک دل این را دریابند، آن هائی که درد را بهتر احساس می کنند. من چرا اصرار داشتم درس های کلاسیک روزنامه نگاری را بی رحم برایشان بگویم و دیکته کنم. روزی که فرشته را دستگیر کردند، باورم نمی شد که دخترک نازک را به زندان ببرند. اما بردند و عکسی که در روزنامه بود، او را نشان می داد که با خنده داشت به زندان می رفت به دوربین چشم دوخته بود. به چشم من. انگار داشت می گفت دیدید نمی شود بی طرف بود.
وقتی بنفشه را محاکمه می کردند رفتم و نشستم ته سالن دادگاه. بیهوده خودم را پنهان کرده بود که خجالت نکشد دخترک. خطا کرده بودم او خجالت نمی کشید از این که در جایگاه متهمان ایستاده بود. سرفراز و رشید ایستاد و گفت من نوشتم . من امضا کردم برای آزادی زن، برای جلوگیری از ظلم جامعه زن ستیز، جامعه و قانون زن آزار . هیچ هم تقاضای عفو نکرد. قاضی و دادستان و مامور و دادگاه همه مرد بودند حتی وکیل بنفشه مرد بود و به جز چند تن از تماشاگران و خانواده او زنی در سالن نبود با این همه به نظرم ، حتی آن مجسمه بی روح عدالت با ترازوی خالیش داشت می گریست. اثر کلام دخترک رمانتیک.
دختران ما، شاگردان کلاس های روزنامه نگاری، دختران خبرنگار جوان در جامه ای سنتی مانند ایران، عکس می گیرند، مصاحبه می کنند و گزارش می نویسند. و گاهی مانند آسیه سلامت خود را در راه کمک به دختران پای اعدام از کف می دهند، گاهی مانند مسیح آواره می شوند، چرا که حرفی می زنند که به نظر جامعه مردسالار بزرگ تر از دهان آن هاست. میرغضب ها به آنان می گویند دهان گشاد هستید. زن باید عفیف و پاکدامن باشد بچه بزرگ کند و آشپزی کند و خانه را بروبد. لابد تا آقا از سر کار تشریف بیاورند خسته و طلبکار.
دختران ما دارند کاری در یک نسل انجام می دهند که در جوامع دیگر نسل ها و نسل ها کرده اند. چه باک اگر نمی توانند نسبت به سعید جنائی که شانزده زن را کشت و قاتلان زنجیره ای که ده تا را کشتند بی طرف باشند.
نسل امروز دختران خبرنگار ایرانی دارند کار بزرگی می کنند. نقششان به روزگار خواهد ماند. بگذار استاد ورقه شان را قبول نکند. بگذار استاد بی رحم به آن ها بگوید باید وقت نوشتن گزارش بی طرف باشید. بی طرفی زمانی معنا داشت که فرشته را به زندان می بردند و او به نگهبان لبحند می زد و به او می آموخت که با او دشمن نیست و اگر دشمنی دارد با سنت زن آزارست.
این درس را در زندگی آموخته بود.

قلمي شده توسط حـ. ق در 11.7.09.

نامه برندگان صلح نوبل به دبیرکل سازمان ملل

نامه برندگان صلح نوبل به دبیرکل سازمان ملل سازمان ملل متحد

به مقابله با کودتای ایران برخیزد

ما برندگان جایزه صلح نوبل به این وسیله نگرانی عمیق خود را از وضعیت مغشوش و خشونت‌آمیز ایران پس از انتخابات روز دوازدهم جون (بیست و دوم خرداد) اعلام می‌داریم. ما خشونت و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز، افزایش محدودیت‌های آزادی‌های مدنی و به زندان افتادن عده زیادی از رهبران مدنی را محکوم می‌کنیم. ما از شما تقاضا داریم تا هر چه در توان دارید بکار بندید تا دولت ایران را از نقض شدید حقوق بشر منع کنید و خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی باشید. به علاوه، ما ازشما تقاضا داریم تا فرستاده مخصوصی را برای تحقیق درباره وضعیت فعلی منصوب کنید و در کمترین فرصت به ایران بفرستید.

در روزهای پس از انتخابات، ملیون‌ها نفر در خیابان‌های تهران و دیگر شهرهای بزرگ ایران به پیاده روی و تظاهرات غیر خشونت آمیز پرداخته اند. ولی پاسخ دولت ایران به این تظاهرات خشونت مفرط و دستگیری، کشتار و زخمی کردن معترضان، مسدود کردن رسانه‌ها و نقض حقوق بشر بوده است. شبه نظامیان دولتی تا آنجا پیش رفتند که به فعالان دانشجو در خوابگاه‌ها حمله‌ور شدند و حداقل پنج دانشجو را در تهران کشتند و بیش از سیصد نفر را زخمی کرده‌اند.

ما بخصوص از شما تقاضا داریم تا با استفاده از مقام محترم خود آزادی تمامی زندانیان سیاسی، توقف سرکوب معترضان و احترام به حقوق بشر و آزادی‌های مدنی را خواستار شوید.

با احترام،

بتی ویلیامز، می رید مگوایر، وانگر ماتایی، ریگوبرتا منچو توم، جدی ویلیامز، رییس جمهور کیم دای جونگ، لرد دیوید تریمبل، آدولفو پرز اسکویول، آرک بیشاپ دزموند توتو

قلمي شده توسط حـ. ق در 11.7.09.

حمله نیروهای لباس شخصی به خوابگاه های دانشگاه امیرکبیر

حمله نیروهای لباس شخصی به خوابگاه های دانشگاه امیرکبیر

نیروهای لباس شخصی مجهز به سلاح های سرد و گرم با همراهی موتورسواران سازماندهی شده به برخی از خوابگاه های دانشگاه امیرکبیر حمله کردند.
نیروهای لباس شخصی در ساعت 20:30 پنجشنبه، ۱۸ تير، ۱۳۸۸ در حمله به خوابگاه گلشن در خیابان به آفرین، با ورود به خوابگاه، تعدادی از دانشجویان و نگهبانان خوابگاه را مورد ضرب و شتم قرار دادند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، نیروهای لباس شخصی بخش هایی از ساختمان و امکانات خوابگاه را نیز تخریب کردند. در این حمله این افراد از گاز اشک آور استفاده کرده و به سالن مطالعه، حمام، نمازخانه و طبقات مختلف خوابگاه گلشن حمله کردند

از وضعیت چند تن از دانشجویان این خوابگاه پس از این حملات اطلاعی در دسترس نیست

همچنین نیروهای لباس شخصی به همراهی نیروهای نظامی به درب خوابگاه یاوری دانشگاه امیرکبیر نیز مراجعه نموده و به تهدید دانشجویان پرداختند

نیروهای لباس شخصی اعلام کرده اند که امشب مجددا به خوابگاه ها حمله خواهند کرد

قلمي شده توسط حـ. ق در 11.7.09.

بیانیه شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در دهمین سالروز کوی دانشگاه

خبرنامه امیرکبیر: شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در دهمین سالروز حمله به کوی دانشگاه در سال 78 با انتشار بیانیه ای یاد شهدای سال 78، عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی و شهدای سال 88، ندا آقاسلطان، کیانوش آسا، مصطفی غنیان ، ناصر امیرنژاد و بسیاری از شهدای بی نام و نشان را گرامی داشت

دفتر تحکیم وحدت همچنین با اعلام حمایت از آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی از حاکمان خواست تا به اراده مردم گردن نهاده و با ابطال انتخابات و برگزاری دوباره آن، راه را برای اصلاح مسالمت آمیز امور باز کنند

متن کامل این اطلاعیه به شرح زیر است

به نام خدایی که انسان را آزاد آفرید

همه جا سایه وحشت

همه جا چکمه قدرت
گلوی هر قناری را
بریدند از سر نفرت

امسال در شرایطی دهمین سالگرد فاجعه کوی دانشگاه فرا می رسد که درکوی دانشگاه تهران امسال در روز های 24 و 25 خرداد فجایعی به مراتب بزرگتر خلق شد و در سراسر کشور در یک ماه اخیر حماسه ها وفجایعی به مراتب بزرگتر از 18 تیر 78 را شاهد بوده ایم. این روزها سرزمین ما دیگر تنها سوگوار شهیدان عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی نیست؛ چرا که داغدار نام های بسیاری چون ندا آقاسلطان ،کیانوش آسا ، مصطفی غنیان ، ناصر امیرنژاد و … شده ایم که در خرداد و تیر 88 خون پاکشان بر سنگفرش خیابانهای شهرمان جاری شده است

در ماهی که گذشت شاهد برگزاری سوگواره انتخابات ریاست جمهوری دهم و بی توجهی کامل به آرای مردم همراه با سرکوب شدید اعتراضات آرام، مدنی و مسالمت آمیز جنبش سبز ملت ایران بودیم تا آخرین گامهای پروژه تدفین جمهوریت نظام تکمیل شده و انتخابات و رای مردم در ساختار سیاسی ایران کاملا بلاموضوع شود

با این حال مقاومت تمام عیار مردمی در برابر این کودتای نرم انتخاباتی خواب آشفته کودتاچیان را بر هم زد تا الله اکبرهای شبانه مردم کابوس هر شب آنها شود و دریابند که اگرچه در ظاهر حرف خود را بر کرسی نشانده اند، اما آتشی در زیر خاکستر نهان شده که سرانجام روزی سربلند خواهد کرد

دفتر تحکیم وحدت با اعلام حمایت از آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی رهبران جنبش سبز ملت ایران از حاکمان می خواهد که اگرچه بسیار دیرهنگام اما تا زمانی که هنوز فرصت ها به طور کامل از دست نرفته به خواست مردم گردن نهاده و با ابطال انتخابات و برگزاری دوباره آن، راه را برای اصلاح مسالمت آمیز امور باز کنند

همچنین اعتراض شدید خود را به بازداشت گسترده دانشجویان و فعالان سیاسی که اخبار نگران کننده ای از وضعیت نگهداری آنها و تلاش برای اخذ اعترافات ساختگی از آنها به گوش می رسد، اعلام می کنیم و خواهان آزادی هرچه سریعتر این افراد هستیم

الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم

حکومت با کفر می ماند اما با ظلم هرگز!

اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان

دانشگاههای سراسر کشور
دفتر تحکیم وحدت
18 تیر 1388

قلمي شده توسط حـ. ق در 11.7.09.

اعلاميه جهاني حقوق بشر