كاريز

نامه‌ای از کمال تبریزی در مورد شرایط اکران فیلم خیابان‌های آرام

2011-11-30T07:56:00.000+03:30

سلام،ر
بالاخره فیلم «خیابان (های) آرام» پروانه نمایش گرفت و قراره بعد از «سعادت آباد» در گروه سینما آزادی اکران بشه. ولی ظاهرا قراره این فیلم هم مثل فیلم های دیگه به خاطر موضوعش مورد بی مهری رایج قرار بگیره! برای مثال، زمان صدور پروانه نمایش را طوری عقب انداختند که نوبت اکران درست مصادف بشه با ماه های محرم و صفر! و فقط هم به این امر بسنده نکردند و به تهیه کننده و پخش کننده اعلام کردند که اختصاصا برای این فیلم حق هیچگونه تبلیغی، نه در سطح شهر و نه در تلویزیون ندارید!!! و این تصمیم برای اولین بار در طول تاریخ سینمای ایران از طرف مسئولین کشور برای شرایط نمایش یک فیلم سینمایی گرفته شد! در واقع با زبان بی زبانی این نکته را اعلام کرده‌اند که ارشاد دوست ندارد مردم این فیلم را ببینند! و تا جایی که امکان دارد کاری کنند که فیلم «خیابان (های) آرام» کمترین بیننده را داشته باشد! و این از سیاست‌ها و روش‌های نوین حمایت از سینمای ایران است! ما حق هیچگونه تبلیغی برای نمایش این فیلم نداریم! مردم آهسته بیایند و فیلم را در کمترین تعداد ممکن ببینند و آهسته بروند! خدایا در این دوران پر افتخار به داد مظلومیت سینمای ایران برس!از آق ای رضوی، تهیه کننده محترم نیز گله دارم! تقریبا هیچ عکس‌العمل مناسبی در برابر بلایایی که بر سر فیلم نازل می شود ندارد! هیچ اعتراضی را در برابر این موضوع منعکس نکرده است! و حتی از من خواست که اصلاحات بیشتری را نسبت به آنچه که ارشاد اعلام کرده بود انجام دهم تا خدای نکرده پلیس نیروی انتظامی هم از ما رنجیده خاطر نشود! فعلا در ساخت فیلم باید مراقب رنجش خاطر همه بود! رنجش خاطر فیلمساز اهمیتی ندارد!ر

کمال تبریزی

مرگ به ظاهر طبیعی زندانیان سیاسی در اثر بیماری

2011-07-16T09:30:00.000+04:30

نامه جمعی از زندانیان سیاسی در مورد مرگ زندانیان

ملت شریف ایران !

کودتای ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ اقتدارگرایان علیه خواست مردم نه تنها به شکل گیری دولتی نامشروع نینجامید، بلکه به جنایت هایی در دو سال گذشته از سوی حاکمیت علیه مردم منجر شد که کمتر در حافظه تاریخ معاصر ایران مشابه آن وجود دارد. فاجعه کهریزک، به خاک و خون کشیدن اعتراض مسالمت جویانه مردم که صدها شهید و هزاران آسیب دیده به همراه داشت، ضرب و شتم پیر و جوان در کوچه و خیابان های شهر و بالاخره بازداشت بی سابقه و شکنجه معترضان، بخشی از تراژدی غمباری هستند که امید است با ایستادگی تا پیروزی، در تاریخ به عنوان نشانه های احتضار و دست و پا زدن های آخرین استبداد در ایران یاد شوند.

آنچه مشخص است رسیدن به سرمنزل رهایی، از مسیر آگاهی عمومی جامعه می گذرد. این بیانیه که از سوی تعدادی از زندانیان سیاسی آزاد شده تهیه شده، انتشار بخشی از آنچه در زندان های به اصطلاح امنیتی حکومت می گذرد و ما آن را "قصد جان حکومت نسبت به جان زندانیان سیاسی بیمار" می نامیم، در نظر دارد، باشد که به هدف آگاهی تا رهایی کمکی هرچند اندک نموده و دین کوچکی به هم بندیان سابق خود ادا کرده باشد.

چندی است که به دنبال شهادت هدی صابر، توجه عمومی به چگونگی درمان زندانیان سیاسی بیمار و نیازمند رسیدگی های پزشکی جلب شده است. ما به گواهی سه روایت کوتاه از جان باختن سه زندانی سیاسی در دو سال گذشته، این مهم را توضیح می دهیم.

۱- بهمن ماه ۱۳۸۸ زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ اوین شاهد درگذشت جانسوز یکی از هم بندیان خود به نام "البرز قاسمی" بودند. او که در گذشته از امرای خدوم، خوشنام و باسابقه ارتش بود به همراه برادرش "حمید قاسمی" به اتهام جاسوسی بازداشت و پس از ۱۸ ماه انفرادی جانفرسا در زندان های ارتش و ۲۰۹ اطلاعات، محکوم به اعدام شد. هرچند تمامی کسانی که از نزدیک در جریان پرونده این دو برادر هستند به ابهامات فراوان و محرز در پرونده این دو معترفند، اما با فرض محال صحت اتهامات نیز مقامات زندان نسبت به جان و حقوق آنها به عنوان زندانی مسئولیت دارند.

البرز که حدود دو سال سخت و غیر قابل تصور را در زندان گذرانده بود، به بیماری سرطان مبتلا شد. تشخیص این بیماری که به علت تاخیرهای معمول در اعزام زندانی به پزشک متخصص بسیار دیر صورت گرفت، باعث نشد تا حداقل انتظار برای اعزام به موقع به بیمارستان و رسیدگی مناسب پزشکی برای حداقل تحمل درد کمتر بیمار انجام شود. البرز در آغوش برادر و پیش چشم نگران سایر هم بندیانش ذره ذره آب شد و پس از مدتی دچار نابینایی مطلق و تقریبا ناگهانی شد. در این وضعیت، درخواست اعزام به بیمارستان او با خشونت رییس وقت بند ۳۵۰ به عنوان تمارض مواجه شد و اعزام پزشکی در مقابل دیدگان حیرت زده زندانیان انجام نشد، گویی قرار بود همان جا حکم اعدام با تحمل درد مضاعف و در آغوش برادر انجام شود. نهایتا با بی هوشی البرز و اصرار زیاد زندانیان، او با تاخیر فراوان و روی دوش برادرش حمید و تاثر شدید زندانیان تا بیرون بند هدایت شد و از آنجا در اختیار ماموران زندان قرار گرفت تا دو روز بعد که خبر مرگ او را به بند آوردند. این پایان ماجرا نبود، چه بر اساس اطلاعات موثق، پزشکی قانونی علت مرگ او را نه بیماری سرطان که ضربه سخت به سر در همان دو روزی که کسی از او خبر ندارد عنوان کرده است. شاید که جان سختی البرز حوصله زندانبان را به سر آورده بود.

۲- محسن دکمه چی زندانی بود که پس از اتفاقات ۲۲ خرداد ۸۸ بازداشت و به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی از اواخر تابستان ۸۹ که در بند ۳۵۰ حضور داشت از درد شدید معده رنج می برد و به فاصله کوتاهی در آبان ماه دچار کاهش وزن مفرط شد. در تمام این مدت او را پزشک متخصص مرتبط ویزیت نکرد و به داروهای مسکن بسنده شد در حالی که هرکس با کمترین اطلاعات عمومی و پزشکی متوجه وضعیت حاد او میشد. نهایتا وقتی که بیماری سرطان او تایید شد، انتظار میرفت این زندانی از حق مرخصی و درمان در بیمارستان و شیمی درمانی که نیاز فوری او بود بهره مند شود اما دستگاه قضایی رافت اسلامی را در اجرای تبعید او به زندان رجایی شهر که زندانی به مراتب بدتر است تشخیص داد و در سخت ترین شرایط جسمی او را با دستبند و پابند به رجایی شهر بردند. محسن دکمه چی که به علت درد شدید ناشی از درمان شیمی درمانی، آن را مشروط به حضور نزد خانواده در بیمارستان و یا منزل در مرخصی کرده بود، از این کمترین حق انسانی محروم ماند و پیش هم بندیانش ذره ذره جانش در درد پژمرد. آن مرحوم هم خود عذاب زیادی کشید و هم این عذاب را دیگر زندانیان هم بند او پا بپایش چشیدند تا جایی که بابت عدم رسیدگی به وضعیت او مجبور به اعتصاب غذا و اعنراض به مقامات زندان شدند. این گونه بود که نهایتا در آخرین ذرات جانی که در بدن داشت، در دو سه روز واپسین عمر باز هم با پابند و دستبند به بیمارستان منتقل و با همان وضعیت بدون حق مرخصی بستری شد تا جان به جان آفرین تسلیم کرد.

۳- سومین مورد اخیر که بیش از سایر موارد مشابه در رسانه ها بازتاب یافت، درگذشت مظلومانه هدی صابر بود. صابر که در اعتراض به شهادت و دفن شبانه و زهراگونه هاله سحابی در زندان دست به اعتصاب غذا زده بود و خبر آن را همه جهان شنیدند، با بی توجهی مقامات زندان دچار مشکل قلبی شده و حالش به وخامت گرایید. اعزام دیرهنگام او به بهداری اوین نیز نه تنها با رسیدگی مناسب پزشکی همراه نشد که بنا بر نقل قول خود او که همواره به اخلاق گرایی و صداقت شهره بوده و شهادت بیش از ۶۰ نفر از هم بندیانش در بند ۳۵۰، به ضرب و شتم و ایراد اتهام تمارض به او منجر شده به نحوی که در بازگشت به بند که با حال بدتر او همراه بوده اعلام می کند دیگر حاضر به بازگشت به بهداری اوین نیست. با تشدید درد و حال بد صابر، او مجددا اعزام پزشکی می شود و نهایتا بی آنکه از این به بعد خبری از نحوه رسیدگی به او در دسترس باشد، خبر شهادتش با ۲۴ ساعت کتمان و عبور از پنهانکاری مقامات مختلف زندان و بیمارستان، به خانواده اش می رسد. جالب آنکه مقامات زندان اوین و بند ۳۵۰ درباره چرایی عدم رسیدگی به او می گویند صابر اعتصاب غذا نکرده بود! مساله ای که همه بند ۳۵۰ شاهد آن بوده اند.

این ۳ مورد تنها بخشی از مواردی هستند که در ۲ سال گذشته منجر به فوت زندانی شده است. پیشتر موارد مشابهی چون مرگ مشکوک اکبر محمدی در زندان اوین اتفاق افتاده که هر چقدر در این دو سال و فجایع مشابهی چون قتل زهرا کاظمی و زهرا بنی یعقوب رسیدگی شد، به آنها نیز امید رسیدگی از سوی مقامات قضایی جمهوری اسلامی می رود. اگر این روند تلفات بیشتری نداشته تنها حاصل همدلی و کمک متقابل زندانیان در بند به یکدیگر بوده وگرنه آنچه به نظر می رسد ترجیح مسئولان امر، مرگ به ظاهر طبیعی زندانیان سیاسی در اثر بیماری اما به واقع عامدانه و ناشی از عدم رسیدگی به وضعیت آنهاست. شاید که آقایان تصمیم گرفته اند مساله زندانیان سیاسی را این گونه حل کنند. اما آیا این فاجعه شایسته سکوت و یا بی اطلاعی میلیون ها مردم معترضی است که از خیل آنها، قرعه قربانی به نام این تعداد زندانی خورده است؟ از مسئولان رسمی و نهادهای قانونی که انتظاری نیست، ولی آیا روحانیون و مقامات مذهبی که از آنها انتظار می رفت، نهادها و کنشگران سیاسی و حقوق بشری داخلی و بین المللی و نهادهایی چون سازمان ملل که بارها از سوی زندانیان و خانواده آنها از آنها استمداد شده، وظیفه خود را در قبال این فجایع به درستی انجام داده اند؟ پاسخ به این پرسش را به وجدان خود آنها و تاریخ و افکار عمومی وا میگذاریم و می گذریم.

در خاتمه صادرکنندگان این بیانیه از رسانه های سبز و حقوق بشری و نیز آحاد جامعه، به خصوص خانواده های زندانیان سیاسی درخواست می کنند جهت پاسداشت جان درگذشتگان در زندان های کشور و به ویژه ادای احترام به فتوت و بزرگی آخرین جانباخته ایستادگی در برابر ظلم که مرگش همچون نمادی ماندگار از آزادی خواهی و ظلم ستیزی در تاریخ این سرزمین خواهد درخشید و جهت به خاطر ماندن تمام این روزهای تاریخ ساز و حماسی، نام بند ۳۵۰ اوین را از این پس "بند شهید هدی صابر" بنامند و این نام را آنقدر تکرار کنیم تا روز موعودمان، روز به ثمر نشستن همه این مجاهدات، روز رهایی به جای بند و زندگی به جای مرگ … تا روز غلبه آزادی بر استبداد در ایران زمین.

جمعی از زندانیان سیاسی آزاد شده

بیانیه دوازده زندانی سیاسی در پایان اعتصاب غذا

2011-06-28T08:40:00.001+04:30

به نام خدا

ملت شریف ایران

تاثر و تالم ناشی از مرگ ناباورانه شهید هدی صابر برای هم بندیان وی بسیار سنگین و غیر قابل تحمل بود. اعتصاب غذا حداقل اقدامی بود که در اعتراض به آن فاجعه اسف بار به ذهن ما خطور می کرد، همان اقدامی که صابر خود در اعتراض به شهادت مظلومانه خانم هاله سحابی انجام داه بود.

اعتصاب غذا از یک سو پاسخی بود به ندای وجدان و ادای تکلیف اخلاقی ما به عنوان هم بندان هدی صابر و از سوی دیگر فریاد اعتراض و خشم ما بود علیه ظلمی که بر صابر و پیش از او بر هاله سحابی رفت، آن دو شهروند مسوول و مسلمان پاکی که در راه آرمانهای خود جان باختند.

اعتصاب غذای ما یک اقدام جمعی اعتراضی بود علیه بی تدبیری، کبر و دروغگویی نهادینه شده در بخش هایی از حاکمیت کشور.

ما دوازده تن از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین، اعتصاب غذای خود را روز شنبه ۲۸ خرداد ماه ۱۳۹۰ با اعلام عمومی آغاز کردیم، به این امید که صدای اعتراض مان به گوش همگان رسیده و تبدیل به مانعی بر سر راه حاکمان برای نقض حقوق زندانیان شود.

در طول مدت اعتصاب غذا، بسیاری از هم بندیان ما در بند ۳۵۰ برای پیوستن به اعتصاب اظهار تمایل کردند و بسیاری با گرفتن روزه و یا نخوردن وعده های غذایی به نوعی همراهی و همدلی خود را با جمع اعتصاب کنندگان ابراز داشتند. حمایت و همراهی هم بندان عزیز مشوق و موید اقدامات ما بوده است که لازم می دانیم سپاس بیکران خود را به آنان تقدیم کنیم.

رفتار مسوولان در طی این مدت و در جریان احضار ما به مراجع قضایی نشانه ای روشن از بی مسوولیتی و عدم پاسخگویی و البته نا کارآمدی و ضعف دستگاه قضایی کشور است. جریانات اخیر بار دیگر آزمونی بود تا نشان دهد که جان انسان و حیات یک زندانی تا چه حد در نظر مسوولان و مقامات قضایی و امنیتی بی ارزش و فاقد اهمیت است.

هموطنان عزیز

وجه دیگر اعتصاب غذا، حمایتهای وسیع و گسترده ای بود که از سوی مردم و جامعه مدنی ایران صورت گرفت. این اقدامات به همان اندازه اعتصاب غذا حایز اهمیت و ارزش بوده و نشان از زنده بودن و پویا بودن جنبش سبز مردمی ایران دارد.

موج حمایت و همراهی ها با این اعتصاب نشان داد که وجدان عمومی جامعه از مظالمی که در حق زندانیان سیاسی می رود متاثر است و مساله نقض حقوق زندانیان سیاسی و لزوم آزادی آنان، هم چنان به عنوان یکی از اولویتهای ملی و در صدر مطالبات مردمی قرار دارد.

لازم می دانیم از همه حامیان این اقدام به ویژه خانواده های صابر،سحابی و شامخی حضرات آیات و مراجع عظام دینی و شخصیتهای مذهبی،سیاسی و ملی ،احزاب و گروه ها ، فعالان و نهادهای مدافع حقوق بشر ،اصحاب رسانه ،روزنامه نگاران ،پزشکان و وکلا که با ارسال پیام های محبت آمیز و اقدامات دلگرم کننده طی این مدت دغدغه ها و نگرانی های شان را نسبت به وضعیت سلامتی ما بیان داشته و خواستار خاتمه اعتصاب غذا بوده اند تشکر و قدر دانی کنیم .

همچنین سپاس فراوان خود را از حمایت عملی دوستان عزیزمان در زندان رجایی شهر و اقدامات هم وطنان خارج از کشور و خانواده های دردمندمان که همواره صبورانه حمایت خویش را از ما دریغ نورزیده اند، اعلام می داریم.

اکنون ما اعتصاب کنندگان در پاسخ به پیام های محبت آمیز پیش گفته و ضمن ابراز احترام و تشکر از ایشان، اعلام می داریم که شب یکشنبه ۵ تیرماه ۱۳۹۰ به اعتصاب غذای خود پایان داده ایم. بدون شک این پایانی بر اعتراض های مدنی نسبت به نقض حقوق بشر و مظالم صورت گرفته نخواهد بود و اعتراض مردم سبز ایران تا دستیابی کامل به حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی خود ادامه خواهد داشت.

امضا کنندگان: (ضمن قدردانی از آقایان عماد الدین باقی و محمد جواد مظفر که در روزهای اول اعتصاب همراه ما بودند و با آزادی ایشان دو تن دیگر از دوستان جایگزین آنها شدند)

بهمن احمدی امویی، حسن اسدی زید آبادی، محسن امین زاده، عماد بهاور، قربان بهزدایان نژاد، محمد داوری، خسرو دلیر ثانی، فیض الله عرب سرخی، ابولفضل قدیانی، هدی کریمیان اقبال، محمد رضا مقیسه، عبدالله مومنی

نامه سرگشاده بیش از صد روزنامه‌نگار داخل کشور

2011-06-25T12:00:00.001+04:30

بنام خدا

عزیزان در اعتصاب!

ما جمعی از روزنامه نگاران فعال در رسانه‌های داخل ایران ضمن ارج گذاشتن به پایداری شما بر خواسته‌های بحق تان درباره رعایت آزادی‌های مصرح سیاسی و شهروندی تقاضا داریم که به اعتصاب غذای خود پایان دهید. پیام اعتصاب شما در میان اقشار مختلف جامعه ایران طنین انداز شده و ما به عنوان اهالی قلم رسالت خود می‌دانیم که این پیام را هر چه بیشتر بازتاب دهیم. نگرانی درباره تاثیرات اعتصاب غذا بر وضعیت سلامت شما عزیزان مساله‌ای نیست که بتوان در مقابل آن سکوت کرد. بنابراین ضمن احترام به این اقدام از سرِ آگاهی که مطمئنا با در نظر گرفتن همه جوانب آن اتخاذ شده است، بار دیگر بر تقاضای خود مبنی بر پایان اعتصاب شما پایفشاری می‌کنیم. در پایان از مسوولان قضایی می‌خواهیم ماجرای درگذشت هاله سحابی و هدی صابر را پیگیری کنند و به ابهام های فراوان در این باره پاسخ دهند تا دستکم بخشی از مطالبات زندانیان اعتصاب کننده برآورده شود. همچنين از رئیس قوه قضائیه، رییس مجلس و نمایندگان و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام می خواهیم به فراخور جایگاه قانونی و شرعی خود به دغدغه‌هایی که سبب شکل‌گیری چنين اعتصاب گسترده‌ای در زندان‌های کشور شد رسیدگی کنند تا بار دیگر شاهد چنین اتفاق دردناکی نباشیم از طرف ديگر بايد يادآوري كنيم كه حفظ و تاميين امنيت جاني عزيزان زنداني برعهده مسئولين قضايي است.

امید و انتظار ما آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

ابراهیم‌زاده، حمیدرضا- ابراهیم‌زاده، فرزانه- آذرپیک، صبا- افروزمنش، مهدی- افشارنیک، مهدی- آقایی، ساسان- اکرمی، علی- امامی، پروین- امرآبادی، مهسا- امرایی، امیلی- امیرآبادیان، نزهت- امیرشاهی، افشین- امیری، مهدیس- الله بداشتی ساناز- ایران‌مهر، امید- ایکدر، سولماز- بابایی، سما- بزرگیان، علی- بنی‌یعقوب، ترانه- بنی‌یعقوب، ژیلا- بهره‌مند، شیما- بیگدلی، زهرا- پاک‌نهاد، ایمان- پورنجاتی، احمد- تخیری، نسرین- توحیدی، مرجان- توشه، امید- جعفرزاده، زهرا- جعفری، حمید- جعفری، نوشین- جلالی، کاوه- جلالی‌پور، بهناز- جلودارزاده، رضا- جوالچی، رضا- جودکی، نرگس- چوپانکاره، زهرا- حاجی‌رحیمی، مرجان- حسین نجاتی، محمد- حسینی، ملیحه- حضرتی، غزال- حقیقت‌نژاد، رضا- حکمت، علی- حکمت، مهسا- حیدری، ابراهیم- حیدریان، جواد- خانی، آزاده- خجسته‌رحیمی، رضا- خدابخش، سعیده- خسروی، الهه- خسروی، مازیار- درفشی، دنا- دهقان، علی- دوراندیش، هومان- ذاکری، بابک- راد، نیما- رحیم نژاد- رستگاری، ثمینا- ریاحی، طاهره- زارع‌کهن، نفیسه- زعیم‌زاده، مهدی- زمانی، پریسا- سحر، بیاتی- سراب‌پور، سونیتا- سوری، پوریا- شاهسمندی، مریم- شبانی، مریم- شجاعیان، رضا- شریف، شهرام- شعاعی، حنیف- شعردوست، صبا- شفیعی، حامد- شمس‌الواعظین، ماشاالله- شمیرانی، سارا- شهبازی، آرزو- شهرابی، شیما- شیرافکن، آمنه- صارمی، نیوشا- صدرآرا، روزبه- صفری، زینب- طباطبایی، ریحانه- طباطبایی، مرجان- عاشوری‌نیا، آرش- عالی، علی- عزتی، آیدا- علیپور، محمدحسن- غنی، مهدی- غیبی، رضا- فرحزاد، آرش- فرهادیان، سروش- فغفوری، گیسو- قدیمی، مهدی- قوانلوقاجار، مصطفی- کلینی، نیکو- گلبری، اعظم- لقایی، ساقی- لقایی، مرجان- مازندرانی، احسان- مافی، حمید- متقی، سمیه- متین‌نیا، نازنین- محدث، امید- محقق، صدرا- محمدی، سلیمان- منصورخانکی، رضا- منطقیان، ترگل- مهرزاد، محمدحسین- موسوی، آمنه- موسوی، پژمان- مومنی، مینو- مومیوند، بیژن- میرزایی، مریم- نادم، رضا- ناعمه، مرتضی- نراقی، مریم- نوروزپور، فرشاد- نوروزی، یاسر

نیکونظر، لیلی- همتی، شهرزاد

دوازده شیرآهن کوه مرد ایران و آن شش جوانمرد همراه

2011-06-24T11:26:00.001+04:30

اگر در بحرين بود ،12 مسلمان شيعه بودند به نيابت 12 امام معصوم
اگر در افغانستان بود ، 12 ستيزه جو بودند
اگر در فلسطين بود ، 12 نفر صدای ملت مظلوم وستمدیده فلسطين بودند
اگر در ابوغریب بود ، 12 تروريست بودند
اگر در مصر بود ، 12 نفر طلیعه دار بیداری اسلامی بودند
اگر در ليبی بود ، 12 نفر شورشی بودند
.
.
.
و امـا در ايـران آنـهـا فـقـط 12 نـفـر بـودنـد

مرگ با عزت هاله سحابی

2011-06-02T23:12:00.000+04:30

نوشته‌ای از ابراهيم نبوي در رثای خانواده‌ای با شرافت

نه طنز می نویسم و نه تلاش می کنم خشم خود را بپوشانم. جای طنز نوشتن نیست در چنین روزی که شرافت مجسم می میرد و دختری که می خواهد عزای پدر به پا دارد، می زنند تا کشته شود. در کنار این دو کشته چگونه می توان نشست و خنده بر لبان مردمانی آورد که اگر می دانند این رذالت را، خنده بر لبان شان زخم می شود و اگر نمی دانند، جز یادآوردنش کاری نمی بایست کرد. ظلمی چنین را نه که نخواهم که نمی شود باور کرد. شاید گمان بداری که نومیدی امانم را بریده است. نه، نومیدی نیست، خشم است. خشمی چنان تلخ که کام آدمی با هیچ قندی شیرین نمی شود، با هیچ پندی آرام نمی گیری، و با هیچ دارویی تبی که به جانت نشسته است، کم نمی شود.

خانه شان، آبروی وطنم بود. پیرمرد، یدالله سحابی مظهر پاکی و زیبایی و اخلاق و راستی بود، عزت الله سحابی نمونه زیبایی و تلاش و امید و دانایی و شرف بود و هاله، بانویی که در دامانی پاک و شرافتی بی بدیل زندگی کرده بود. این همه ترس از جسد آدمی که مرده است و تنها در مرگش نگرانی و امید برایمان میراث گذاشته، از چه روست؟ گفته اند که اراذل و اوباش بیت و درگاه سلطان، رفته اند و چنان هتاکی و بی حرمتی را در تشییع جسد پدر از حد گذرانده اند که دختر بی تاب شده است و بعد در مقابل چشمان بسته جسد پدر او را زده اند، چنان که تاب رذالت و دنائت را بیش از این نیاورده است. بانوی ما چنین کشته شده است.

رهبرشان گفته است دیروز که "اسلام و قرآن سکه رایج جوانان و ملت های منطقه شده است." کلاهت را بالاتر بگذار که در ام القرای اسلام مردی که جز به پاکی اعتقاد و شرافت اخلاق نزیسته بود، چنین بی حرمت می شود و حتی تشییع جنازه او را به مشهد و مقتل دخترش تبدیل می کنند. چه کسی در تمام تاریخ کفر و الحاد و نفاق چنین کرده است که شما در حکومت دین می کنید؟

هزار سال واعظان دین در شهامت زینب گفته اند که زینب، خواهر امام حسین بالای سر جسد برادرش در شام ایستاد و هر چه خواست به یزید، مظهر شقاوت آن دوران گفت و تا آخرین کلمه اش یک نفر جرات نکرد که به دهانش بکوبد و مانع مرثیه ای بر کشته برادر شود. خداوند یزید بن معاویه را رحمت کند که شما هر چه ظالم بود روسفید کردید. مطمئن باشید با این شیوه که شما می کنید، حتی اگر در جهان و منطقه کسی مسلمان هم باشد از دین بیزار می شود، چه برسد به آنکه با دیدن این همه ظلم و ستم بخواهد از شما دین بیاموزد. اگر یک دهم گفته رهبر جمهوری اسلامی درست بود و نه در منطقه بلکه در ایران، ده درصد مردم مسلمان بودند، فقط با شنیدن قتل رذیلانه هاله سحابی دودمان حکومت را به باد می دادند. شما فقط انسان را نمی کشید، شما دین و انسانیت را می کشید، چنان می شود که کسانی بشنوند که چنین ظلمی روا داشته می شود و ساکت بنشینند؟

من خشمگین ام، اما ناامید نیستم، چنانم که هاله سحابی ساعاتی پیش از مرگش درباره پدرش گفته بود: "پدرم نگران اما امیدوار رفت." اتفاقا اگر تا دیروز نومید بودم و انگیزه کوشش نداشتم، امروز دیگر نومید نیستم. با ظلمی که شما می کنید، فردایی در طالع تان نیست. اگر مائیم که ننگ زیستنی چنین را تحمل نمی کنیم. و اگر خدائی در کار است که گفته اند که ملک با کفر می ماند و با ظلم نه. فقر را می شود تاب آورد، فساد را می شود تاب آورد، کفر را می شود تاب آورد، اما مطمئن باشید این دنائت و رذالت و ظلم را مردم تاب نمی آورند.

امروز روز دشواری بود. دشوار بود که چنین رذالتی را بتوانی ببینی و بشنوی. از من انتظار نداشته باش که شاهد چنین رذالتی باشم و خنده بر لبم بیاید یا خنده بر لبت بنشانم. در من خشمی جوانه می زند که جز تلاش برای تغییر وضع ظالمانه به چیزی ختم نمی شود. حالا دیگر می دانم که لحظه ای نباید سکوت کرد، لحظه ای نباید نشست، لحظه ای نباید فرصت را از دست داد تا این حجم سیاه رذالت گورش را گم کند و از سرزمینم برود. می دانم که حالا، هاله پهلوی پدر بزرگوارش آرام گرفته است، اما نمی دانم کسانی که چنین ستمی را می کنند و فرمان آن را می دهند، چگونه از عاقبت آن نمی هراسند. مکافات این ستم بیش از آن است که گمان می کنند.

سکوت هاله سحابی

2011-06-01T16:55:00.000+04:30

همه چی آروم پیش می رفت... با اینکه ماموران هم توی خانه و هم تمام کوچه های اطراف مستقر بودند، اما همه آرام بودند، تا مبادا پیکر مهندس سحابی بر دوش دیگران از خانه اش بیرون رود.

نزدیک 6:30 بود که پیکرش را در حیاط سبز خانه اش در لواسان شستن و بعد از آنکه فرزند آیت الله منتظری بر پیکر دعایی خواند و دوستانش یک به یک بر بالینش از خوبی هایش گفتند، خانواده سحابی هم بعد از اینکه از همراهی ماموران «وزارت اطلاعات» تشکر کردند از میهمانان خواستند تا در آرامش این مراسم «مذهبی» را انجام دهند.پیکر بر دوش مردان به جلو برده می‌شد،مردم هم با پوسترهای خندان «سحابی» پشت سر پیکری که با پرچم ایران پوشیده شده بود، راه می رفتند که یک دفعه یکی از ماموران نیروی انتظامی به سمت خانم سحابی که از صبح در سکوت و آرامش فقط این اتفاقات را نگاه می کرد، رفت و با خشونت عکس پدرش را از دستش کشید و آن را پاره کرد، در این لحظه خانم سحابی هم بدون یک کلمه حرف یقه مامور جوان را گرفت، اما در همان لحظه تشنج و بعد هم غش کرد، ماموران به سرعت خانم سحابی را از لابه لای جمعیت بلند کردند و در «ون» گذاشتند، اما انگار قسمتی از بدن رنجورش میان در مانده بوده که یکی از ماموران با لگدی محکم بدن بی جانش را به انتهای «ون» پرت کرد.بازهم فایده نداشت، اینبار در را چندین بار محکم در حالی که پاهای هاله خانم لای آن گیر کرده بود، باز و بسته کرده، تا در بالاخره بسته شد

او را به تنها درمانگاه لواسان برند، اما «هاله سحابی» چند دقیقه‌ای بیشتر دوام نیاورده و تمام کرده.

همسر سحابی، در میان شیون هایش، فریاد می زد:«خوش به حالتان از این همه «ظلم» راحت شدید»

منبع: ؟

درباره تظاهرات هفتگی

2011-03-18T09:33:00.001+03:30

تظاهرات دوشنبه مردم آلمان شرقی

منبع: تمرین دموکراسی

این روزها در ایران خیلی ها از خودمی پرسند که آیا تظاهرات هفتگی، مانند سه شنبه های اعتراض، نتیجه ای به همراه خواهد داشت؟ یا اینکه فقط هزینه هایی نظیر زندان، شکنجه و کشته شدن شامل حال معترضین خواهد شد (مثال). بد نیست نگاهی به تاریخ آلمان شرقی بیندازیم که چنین تظاهراتی را تجربه کرده اند:

تظاهرات دوشنبه ها

شهروندان شهر لایپزیک از روز 4 سپتامبر1989 هر دوشنبه به خیابان ها آمدند. در فصل پاییز همان سال شهروندان شهرهای دیگر آلمان شرقی نیزدوشنبه ها به خیابان آمدند. البته هر از گاهی تظاهرکنندگان در روزهای دیگر هفته هم به خیابان ها می آمدند. شعار صدها هزار شهروند آلمان شرقی "ما مردمیم" بود. شعارهای معروف دیگر مردم آلمان شرقی "به خیابان ها برویم" و "بدون خشونت" بودند. هدفشان پایان حاکمیت حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان و رسیدن به دموکراسی به شیوه ی مسالمت آمیز بود. قیام مردم آلمان شرقی شاید اولین مثالِ پیروزی یک جنبش مسالمت آمیز باشد که آن را انقلاب مسالمت آمیز نیز نامیده اند (این لینک را هم بیینید). نتیجه نهایی تظاهرات اتحاد دو آلمان در تاریخ 3 اکتبر 1990بود.

نکاتی جالب:

حکومت حزب اتحاد سوسیالیستی در نتیجه فشارهای پیاپی هفتگی مردم در سقوط کرد. در نهایت اشتازی (Stasi)، وزارت اطلاعات آلمان شرقی، تعطیل شد. این سازمان اطلاعاتی برای حدود 4 میلیون شهروند آلمان شرقی که مانیتور شده بودند پرونده درست کرده بود.
نهایتن حکومت مجبور شد خشونت را کنار بگذارد. البته این را هم می شود به حساب خوش شانسی مردم آلمان شرقی گذاشت، چرا که اتحاد جماهیر شوروی در آن سال حاضر نشد دیگراز سرکوب معترضین حمایت کند. دیکتاتوری وابسته به شوروی نمی توانست به تنهایی در برابر مردم بایستد. شاید ضعف اقتصادی شوروی در آن روزها دلیل این گونه رفتار شوروی بود.
نیروهای امنیتی آلمان شرقی از گاز اشک آور، باتوم وماشین آب پاش استفاده می کردند. دراین تظاهرات در شهر درِزدِن حدود 1300 نفر دستگیر شده بودند.
روزنامه های آلمان شرقی در ابتدا یا از نا آرامی ها سخن نمی گفتند یا تظاهر کنندگان را "عناصر ضد اجتماعی"(آلمانی: asoziale Elemente) می نامیدند.

مسأله ی ما در ملاقات با مهدی کروبی - نوشته‌ای از اکبر گنجی

2011-03-15T17:39:00.001+03:30

اکبر گنجی – ویژه خبرنامه گویا

با عماد باقی در اطاقی جداگانه در زندان اوین محبوس بودیم که بعداً به بند 2 الف واگذار شد.مهدی کروبی رئیس مجلس ششم بود. پس از مذاکرات طولانی، پنج روز مرخصی برای ما گرفته بود. به خانه که رسیدیم زنگ زدند و گفتند حاج آقا می خواهد شما را ببیند. به دفتر ایشان در مجلس رفتیم.پس از سلام و احوالپرسی، من به آقای کروبی گفتم: شما چرا شأن خود را در نظر نمی گیرید و به آدم پستی چون سعید مرتضوی زنگ می زنید تا برای من و باقی مرخصی بگیرید". آقای کروبی در پاسخ گفت:"من این کار را برای شما نمی کنم، برای بچه ها و همسران شما می کنم.آنها که با شما باشند و خوشحال شوند، برای من کافی است. این یک مسأله ی انسانی است، زنگ زدن به مرتضوی اهمیتی ندارد".اتفاقاً همان وقت به فرزندشان گفتند به رئیس دادگستری زنگ بزند و بگوید حاج آقا می گویند لطف کنید و مرخصی اینها را یک هفته ی دیگر هم تمدید کنید.

کروبی این گونه بود. خانواده ی زندانیان را به دفتر خود فرا می خواند و پای درد دل های آنها می نشست. دائماً با مقامات مختلف مذاکره می کرد تا مشکلات خانواده ی زندانیان را حل کند، برای آنها ملاقات جور کند،مرخصی بگیرد و از زندان آزادشان کند.خانم فاطمه ی کمالی- همسر آقای باقی- به من می گفت: کیمیا- دختر کوچک من که در آن زمان دبستان می رفت- آبروی ما را برد. تو اتاق آقای کروبی بودیم، رفته بود بالای میز آقای کروبی بازی می کرد که ایشان وارد دفتر شد و ما خجالت کشیدیم و عذر خواهی کردیم. آقای کروبی گفت عیبی ندارد".کروبی، یعنی رئیس مجلس ششم- شماره ی موبایل خود را به همین دختر کوچک من داده بود و به او گفته بود هر وقت کاری داشتی به من زنگ بزن. کیمیا هم دائماً به او زنگ می زد که بابای من کی از زندان آزاد می شود؟ این هم مشکل ما شده بود و همسر من از آقای کروبی بابت این کار عذرخواهی کرده بود، اما آقای کروبی گفته بود هیچ عیبی ندارد.

در هر صورت، من و باقی و همسرم در دفتر مهدی کروبی بودیم. آقای کروبی به آرامی گفت: "در اتاق شنود وجود دارد، کنار من بنشینید". من و باقی در کاناپه در دو سوی ایشان نشستیم. همسرم هم روبروی ایشان نشست. خیلی آهسته سخن می گفت، به طوری کهَ برخی نکات را من بعداً که بیرون آمدیم برای عماد تعریف کردم. سخنانی درباره ی وضعیت سیاسی کشور رد و بدل شد. نکته ی مهم این بود، کروبی گفت:

"آقای باقی، تو می گویی آقای خامنه ای نباشد و به جایش آقای منتظری ولی فقیه باشد. من می گویم آقای منتظری هم که رهبر باشد وضع از این بهتر نخواهد شد. آقای گنجی،تو مانیفست جمهوری خواهی نوشته ای و می گویی یک جمهوری سکولار جایگزین جمهوری اسلامی شود. من می گویم جمهوری سکولار هم بیاید وضع از اینکه هست بهتر نخواهد شد.چون مسأله ما این است که هچ کداممان "تحمل" همدیگر را نداریم. هیچ کس، هیچ کس را "تحمل" نمی کند. تا وقتی این مسأله حل نشود، وضع ما همین است که هست".

این عصاره ی صحبت های شیخ شجاع بود. ما "روادار" نیستیم،"تساهل" و "تسامح" در میان ما جایی ندارد، حتی حرف هم را گوش نمی کنیم،چه رسد به آنکه به آن فکر کنیم. شاید سخن حقی باشد.ما "متفاوت" هستیم. تحلیل ها و نقدها و آرزوهای متفاوتی داریم.ما فردی را که تحلیل متفاوتی از "وضعیت رژیم" و "وضعیت مخالفان" دارد، تحمل نمی کنیم. با دشنام و تهمت و ترور شخصیت حساب او را می رسیم. ما فردی را که نقدهایش با مذاق ما سازگار نباشد، تحمل نمی کنیم و سریع وصله ای به او می چسبانیم. ما کسی که مطالبات متفاوتی را تعقیب کند، تحمل نمی کنیم. گویی همه باید "یک چیز" بگویند.آن چیز را هم "من/ما" مشخص می کنیم که چیست؟

کروبی برای خانواده ی زندانیان سیاسی ملاقات درست می کرد.اینک خود کروبی زندانی است. اگر کروبی ملاقاتی داشته باشد، باز هم خواهد گفت:اگر دموکراسی می خواهید،اول از همه همدیگر را تحمل کنید.اگر شما نمی توانید یکدیگر را تحمل کنید، چگونه می خواهید دموکراسی درست کنید؟ "رواداری" اولین پله از پله های نردبان دموکراسی است.

روايت محمد تقي كروبي از بازداشت پدر و مادر

2011-03-04T11:15:00.001+03:30

تاریخ انتشار: ۱۰ اسفند ۱۳۸۹, ساعت ۲۱:۰۴

روایت محمدتقی کروبی از بازداشت پدر و مادر

حصر نه: زندان آری
جرس: "از کروبیان ۶ نفره، سه نفر در بند حاکمیت هستند، منزل برادر تحت کنترل و فرزندانش از ترس نیرو های امنیتی جرات رفتن به مدرسه را ندارند، الباقی هم خطوط ارتباطی قطع و امنیت ندارند و هر لحظه منتظر یورش و دستگیری. خلاصه کلام فرزند احمد و نوادگانش حکم خانواده حکیم وصدر در عراق گذشته را پیدا کرده اند."

محمد تقي كروبي؛ دومين فرزند مهدي كروبي در روزنوشتي در سايت خود به شرح اتفاقات اخیر بویژه روز دوشنبه و حمله نيروهاي امنيتي به منزل پدری اش پرداخته، می نویسد" در باب بازداشت پدر و مادرم که متاسفانه و به اشتباه در ۲۰ روز گذشته از واژه حصر خانگی استفاده می شد باید بگویم که آنان در بازداشت به سر می برند نه حصر. از وضعیت آنان هیچ خبری در دست نیست و خدا می داند در چه وضعیتی هستند. "

متن كامل این دست نوشته به نقل از وبسایت شخصی وی بدين شرح است:

وَ سَیعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَی مُنْقَلَبٍ ینْقَلِبُونَ

به زودى ستمکاران خواهند دانست که به کجا بازگشت مى‏نمایند. (قران کریم: شعراء: ۲۲۷)

دوشنبه برابر با ۱۷ ربیع الاول همزمان با میلاد پیامبر رحمت صلى الله علیه وآله و زادروز فرخنده امام جعفر صادق علیه السلام ، نیروهای امنیتی حصر محل سکونت پدر را شکستند و بداخل منزل یورش بردند. برای عدم درج خبر از موضوع، مکارانه به برادرم گفته شد حصر پایان پذیرفته شده و فرزندان می توانند برای دیدار با پدر و مادرم به منزل بروند. علی و همسرش بلافاصله به آنجا رفتند اما به جای دیدار شاهد حضور بیش از ۳۰ مامور امنیتی با صورت های بسته در منزل شدند. پدر در اتاقی در طبقه اول محبوس شده بود و مادر درطبقه پنجم. علی که خبر دستگیری اش از سوی سایت های وابسته پیشاپیش اعلام شده بود، ظاهرا پدر را برای لحظاتی می بیند اما عروس خانواده که خواهر سه شهید دوران دفاع مقدس است، بدان جهت که بنابر بازداشت اش نبوده، اجازه دیدار با والدینمان را نمی یابد. او که بارها از زبان پدر و مادرم رفتارهای ساواک با مخالفین را شنیده بود، اینبار شوک زده شاهد رفتاری متفاوت قرار می گیرد. تخلیه منزل بطور عجیبی از کلیه اوراق، اسناد و کتب اعم از فقهی و سیاسی و نیز وسائل ابتدائی نظیر داروهای مادر و غیره . او برایم گفت که از خود پرسیدم خدای من این قوم با یکی از بنیانگذاران این نظام که عمر خود را در مبارزه سپری کرده و همسرش بعنوان تنها بانویی که از امام کتبا تقدیر نامه گرفته اینگونه رفتار می کنند ، پس با دیگر مخالفان سیاسی و مردم بی نام و نشان چه می کنند؟ در باب اینکه ساواک چگونه به منازل ورود می کرد و چه اقلامی را با خود می برد بعدا خواهم نوشت زیرا هجوم سه بار ساواک در دوران کودکی را به خوبی بیاد دارم.

نفیسه هنوز پاسخی برای سوال اولش پیدا نکرده بود که زنی بی ادب، جسور و بی سواد او را برای بازجویی به اتاقی در طبقه اول می برد. در اتاق مردی مودب از نیرو های امنیتی نیز حضور داشته است. بازجویی از نفیسه پناهی به همراه توقیف موبایلش به جدل کشیده می شود زیرا آن زن بدون آنکه حتی قدرت تحلیل اولیه را داشته باشد، همان چیزی را لقلقه زبان می کرد که ۲۰:۳۰ ، بازجویان و دیگر شبکه های رسانه جناب ضرغامی به یک ادبیات برابر بارها گفته و می گویند. ای کاش چند نفر تحلیل گر عاقل استخدام می کردند تا حداقل موارد دستوری را به بیان های مختلف می گفتند تا هم کمی جذاب شود و هم انسان فکر کند تقلید کنندگان به آنچه می گویند باور دارند. خلاصه کردن مردم در عده ای مزد بگیر بیگانه، نامشروع دانستن مطالبات مردم، قدسی کردن ارکان حاکمیت، و از همه بدتر استفاده ابزاری از خون شهدا برای متاع قلیل امروز دنیا. اما اینبار الحق که به کاهدون زدند. کسی که آنجا نشسته بود سه برادر جوان رعنا و بی ادعایش را برای حفظ کشور، میهن و آرمان های اصیل انقلاب از دست داده است - هزینه ای که هر انسانی با هر عقیده ای در قبال آن سر تعظیم فرود می آورد و خانواده آن عزیزان سفر کرده را ناموس بی بدلیل کشور می داند. براستی چند نفر در کل این کشور چنین هزینه ی سنگینی برای دوام و بقای آن داده اند؟ آیا رواست امروز آنان به صرف داشتن عقیده و نظری متفاوت از حاکمان، تحمل ظلم و زور نمایند؟

برای آن دسته از نسل انقلاب و جنگ شرم آور است که در قبال این ظلم ها به خانواده های معزز شهدا سکوت اختیار کرده و برای بهره جستن از متاع ناچیز حکومتی همچون کبک سر به زیر برف کرده اند. همسر علی می گوید در حالیکه پاسخ های خیلی صریح وشفاف به آنها می دادم، به دورانی برگشتم که خردسال بودم و برادرانم برای حفظ کیان و ناموس این کشور از تعرض بیگانه به جبهه می رفتند ، به خود گفتم اگر امروز رها شدم به مزار برادرانم می روم و به آنها می گویم برخیزید و ببینید بنام خون پاک تان، نااهلان آلوده به قدرت و ثروت چه گستاخانه هر آنچه که می خواهند انجام میدهند، برخیزید و ببینید چه می خواستید و چه شد!!!

بعد از ساعت ها بازجویی و بدون دیدار با پدر در نیمه شب و در حالیکه نیروهای امنیتی به همراه علی منزل را جستجو می کردند، نفیسه به منزل می رود. همسرش، علی از آن روز تاکنون با عنوانی مضحک و مسخره بعنوان یک گروگان در زندان اوین است و از سرنوشت پدر و مادرم علیرغم پیگیری های فراوان خبری در دست نیست. وضعیت پدر و مادرم از علی و امثال علی که در انفرادی هستند بدتر است، زیرا گاه بازجویان به متهمین انفرادی اجازه می دهند تا یک تلفن ساده به خانواده بزنند، اما از آنان هیچ نمی دانیم. از کروبیان ۶ نفره، سه نفر در بند حاکمیت هستند، منزل برادر تحت کنترل و فرزندانش از ترس نیرو های امنیتی جرات رفتن به مدرسه را ندارند، الباقی هم خطوط ارتباطی قطع و امنیت ندارند و هر لحظه منتظر یورش و دستگیری. خلاصه کلام فرزند احمد و نوادگانش حکم خانواده حکیم وصدر در عراق گذشته را پیدا کرده اند.

و اما در باب بازداشت پدر و مادرم که متاسفانه و به اشتباه در ۲۰ روز گذشته از واژه حصر خانگی استفاده می شد باید بگویم که آنان در بازداشت به سر می برند نه حصر. از وضعیت آنان هیچ خبری در دست نیست و خدا می داند در چه وضعیتی هستند. حقوق دانان و فعالان حقوق بشری در باب حصر و جایگاه آن در نظام حقوق ایران بسیار سخن گفته اند که جای تقدیر و تشکر از تمامی آنان را دارد که به روشنگری در این زمینه پرداختند. این عزیران به همراه مهندس موسوی و دکتر زهرا رهنورد در حصر نیستند و صرف نظر از آنکه در چه مکانی و با چه وضعیتی نگهداری می شوند باید اذعان کرد که زندانی حکومت هستند، فلذا بر حاکمان است که اتهام، ادله و مستند بازداشت و حکم قانونی را منتشر کنند و اجازه دهند آنان از حقوق زندانیان مصرح در قانون برخوردار شوند. لازم به ذکر است که تاکنون هیچ حکمی از مقام ذی صلاح قضایی و یا دستوری از شورای امنیت ملی مبنی بر حصر و یا بازداشت پدر و مادرم و نیز مهندس موسوی و همسر محترمه ایشان به دو خانواده ابلاغ نگردیده است. پر واضح است که در رسانه ها هم چنین حکم یا دستوری تاکنون منتشر نشده است. انتظار داشتیم حداقل به لحاظ شکلی دادستان کل کشور بعنوان مدعی العموم و حسب وظیفه ذاتی خود یعنی حفظ حقوق شهروندی، احیای حقوق عامه و نظارت بر حسن اجرای قوانین به این مهم بپردازد که برخلاف انتظار، ایشان حتی بدیهیات علم حقوق و قضاء را در بیان خود رعایت نکرد.

کروبی و موسوی بارها اعلام کرده اند که صرف نظر از هر حکمی که از قبل برای آنان صادر شده باشد، حاضرند در هر دادگاه علنی ای محاکمه شوند و ادله خود را برای انحراف حاکمیت از قانون اساسی این میثاق ملی، آرمان های شهدا و نیز آنچه بر مردم و فرزندان برومند آن در دو سال گذشته رفته است، ارائه دهند. پدر بارها به ما گفتند که آماده اند در دادگاه با ارجاع به حافظه تاریخی خود و بیان خاطرات گذشته مسائل ناگفته این انقلاب را برای مردم بیان کند. او بر این باور است که داور اصلی خداست و تحمل هر سختی به عشق رضایت او بر کل عالم هستی می ارزد. ایشان همچنین بارها تاکید کردندکه مردم وارثان اصلی این کشور و سرزمین باید میان ما و حاکمیت قضاوت کنند.

با عنایت به تنها نقطه مشترک میان جبهه سبز ایران و روزنامه کیهان در برپایی دادگاه علنی پیشنهاد می کنم محکمه ای سیار در زمین چمن استادیوم یکصد هزار نفری آزادی با پخش زنده برپا کنید تا با حضور هیت منصفه ای بی نظیر، کیفر خواست هیئت حاکمه و دفاعیات رهبران در بند استماع شود و مردم به قضاوت میان حاکمیت و معترضین بپردازند. اجازه دهید امت را کل مردم ایران بدانیم نه آن لباس شخصی ها که بعضا بعنوان امت خود جوش ترموستاتشان در مواقعی به جوش می آید که حمایت نیروهای امنیتی را دارند. در شش شب متوالی در مقابل منزل پدرم شاهد تجمع، عربده کشی و عقده گشائی این امت خود جوش مسلح و توسل آنان به الفاظ رکیک و ناموسی به ایشان، بیت مرحوم امام و نوادگان محترم آن عزیز، برخی از مراجع بزرگ شیعه، آقایان هاشمی، خاتمی و موسوی بوده ایم.

در پایان فرصت را غنیت شمرده و بدینوسیله از تمامی شخصیت های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و نیز مردم بزرگ ایران که جویای وضعیت این بزرگان هستند، تشکر و قدردانی می کنم.

و السلام علی من اتبع الهدی

محمد تقی کروبی

بازداشت موسوی و کروبی

2011-02-28T22:16:00.001+03:30

خبر فوری خبرگزاری فرانسه: بازداشت موسوی و کروبی
خبر فوری خبرگزاری فرانسه: بازداشت موسوی و کروبی
خبرگزاری فرانسه دقایقی پیش در خبری فوری از تهران اعلام کرد، مهدی کروبی و میرحسین موسوی و همسران آنها بازداشت و به زندانی در تهران منتقل شدند.
سایت کلمه: میرحسین موسوی و مهدی کروبی، به همراه همسران خود زهرا رهنورد و فاطمه کروبی، دستگیر شده و به زندان حشمتیه تهران منتقل شده‌اند.
طبق آخرین اطلاعات رسیده از منابع موثق به کلمه، بازداشت و انتقال آنها به زندان قطعی است اما زمان دقیق انتقال آنها همچنان مبهم است.
پیش از این و در دو هفته گذشته، مقامات کشور در مورد محدودیتها و نحوه‌ی حصر همراهان جنبش سبز سکوت اختیار کرده بودند. این مساله به مبهم شدن فضا و گمانه‌زنی‌ها دامن زده بود.
امروز و پس از اظهارات متناقض و مبهم دادستان کل کشور در مورد حصر و اعمال محدودیت بر آقایان موسوی و کروبی و همسرانشان، آنچه مشخص شده، این است است که: نخست‌وزیر هشت سال دفاع مقدس و رییس دو دوره مجلس شورای اسلامی به همراه همسرانشان و به دستور مقامات عالی کشور بازداشت و به زندان حشمتیه تهران منتقل شده اند.

سلام ای زندانیان بی‌دلیل

2011-02-28T19:45:00.001+03:30

سلام ای زندانیان بی دلیل، سلام ای شهد نوشان وادی بلا، سلام ای کبوتران مانده در قفس، سلام ای جوانان و پیران و قربانیان خاموش این روزگار اسلامی ما، ما ، زندانیان این سوی دیوار زندان شما ، سخت محتاج بارش برکات آسمان بالندگی هستیم. راه تنفسمان بند آمده است . کمی از اکسیژن آسمان ۳۵۰ تان را به این سوی دیوار زندان تان حواله کنید.

نقل از محمد نوری‌زاد

فراخوان مراسم هفتم شهدای ۲۵ بهمن

2011-02-19T11:44:00.001+03:30

شورای هماهنگی راه سبز امید باصدور بیانیه ای از مردم ایران دعوت کرد روز یکشنبه، اول اسفندماه، به منظور هفتمین روز شهادت دو شهید تظاهرات ۲۵ بهمن و همچنین بزرگداشت یاد و خاطره سایر شهدای جنبش سبز،در تجمع های تهران و شهرستان شرکت کنند.

متن کامل بیانیه،شورای هماهنگی راه سبز امید به این شرح است:

با عرض تسلیت به مناسبت شهادت دو تن از جوانان مظلوم این مرز و بوم درتظاهرات ۲۵ بهمن و با گرامیداشت خاطره دهها شهید جنبش سبز، از ملت بزرگوار ایران دعوت می شود تا در تجمعات بزرگداشت هفتمین روز شهادت این عزیزان که روز یکشنبه اول اسفندماه ۸۹، ساعت ۳ عصر در تهران و شهرستانهای سراسر کشور برگزار می شود، حضور به هم رسانند.

این حضور پرشکوه در آستانه میلاد مسعود پیامبر رحمت حضرت محمد بن عبدالله(ص) و امام جعفر صادق (ع)، علاوه بر حمایت قاطع از مواضع رهبران جنبش آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی برای ادامه راه دشوار آزادی و کرامت انسان، نشانه اعلام همبستگی با هموطنان کرد در پاسداشت خون این دو عزیز ایرانی شیعه و سنی است که به پای مبارزه با استبداد دینی بر زمین ریخت.

شورای هماهنگی راه سبز امید

۲۸ بهمن ۱۳۸۹

منبع: سایت کلمه http://www.kaleme.com/1389/11/28/klm-47950/

مرتبط با ۲۵ بهمن - تحلیل

2011-02-18T08:44:00.001+03:30

تظاهرات 25 بهمن یک روزه بازی را عوض کرد
مهدی جامی - سیبستان

به نظر من آنچه روز 25 بهمن اتفاق افتاد یک نقطه عطف است و هم معادلات بسیاری را تغییر می دهد و هم مسائلی را برای اهالی جنبش اعتراضی روشن می کند. سعی می کنم مهمترین نتایج و تغییرات را برشمارم و عمدتا از منظر سیاست عملی.

رهبری

1 به نظرم مهمترین مساله ای که در 25 بهمن روشن شد اهمیت رهبری در جنبش به طور عام و رهبری موسوی و کروبی به طور خاص بود. اگر به زبان عینی تری ترجمه اش کنم می شود قدرت بسیج این دو رهبر. آنها نشان دادند که هنوز سخن شان در دل هواداران جنبش نفوذ قاطع دارد و توانایی دارند دهها هزار نفر را با یک دعوت به خیابان بیاورند. اینکه آنها از این قدرت چگونه استفاده کنند سرنوشت جنبش را تعیین خواهد کرد. اما در اینکه قدرت مردمی دارند تردیدی باقی نمانده است.

روحیه

2 تغییر مهم دیگری که ایجاد شد تغییر در دید و روحیه عمومی اهالی جنبش بود. به این معنا که بی عملی یکساله جنبش تصورات بسیاری دامن زده بود که روز 25 بهمن همگی باطل شد. از یک نگاه این تیری بود که دو هدف را با هم زد: هم روحیه گرم و تحول خواه جنبش را به آن بازگرداند و آینه ای شد تا خود را در آن ببیند و بازیابد و به خود اطمینان پیدا کند و اعتماد به نفس یابد و هم تبلیغات یکساله دولت کودتا و اذناب بیت ولایت را اوراق کرد. از فردا کسانی که به آقا اطمینان داده بودند که فتنه از بین رفته و مهار شده باید بروند دست بوسی و توضیح بدهند که چرا حرف بی پایه زده بودند. احتمال زیاد تغییراتی در ساختار امنیتی و البته روشهای تبلیغاتی ولایتمداران در راه خواهد بود. اما نکته اساسی این است که برای آنها دنبال کردن سیاست دروغ پراکنی و جنگ روانی ضرورت دارد تا هم ابعاد ماجرا را برای کسانی که کانال اطلاعاتی شان حکومت است کوچک جلوه دهند و از هم از یک منظر استراتژیک راه به بروز حقیقت ندهند. هر نوع شکاف در سپری که از دروغ ساخته اند همه دروغهاشان را دومینو وار اوراق می کند. حقیقت بزرگترین دشمن رژیم دروغ و ظاهرسازی است. برای همین نماینده آقا در کیهان نوشته 300 نهایت 400 نفر امدند به خیابان! کسی باید از این نماینده بیت بپرسد پس چرا ده هزار نیروی پلیس و سپاه و لباس شخصی ریخته بودید توی خیابان؟ یعنی برای هر یک نفر معترض 25 نفر پلیس لازم بود؟

مشارکت جویی

3 تغییر مهم دیگر البته مساله خود مردم است که بازیگر اصلی اند. مردم نشان دادند مصمم اند و این خیلی مهم است. آنها نشان دادند که تقلب و فریب و خیانت در رای مشمول مرور زمان نمی شود. این میل به تغییر و این گرایش سرکوب ناشدنی به مشارکت موثر در سیاست کشور و مهار سیاستمداران متکی به زور و تزویر درخشان ترین دستاورد 25 بهمن است. مردم شادمانه به خیابان آمدند و اشک آور و باتوم و لباس شخصی هم برایشان به نوعی بازی و اکشن مهیج تبدیل شده است. این سرخوشی ارعاب را از نفس می اندازد. آنها شادمان اند چون ابراز وجود می کنند ابراز رای می کنند. این در جامعه ای که در همه طرفها با دیوار عبوسان روبرو هستی و با تصمیم هایی که بدون مشارکت و رضایت تو گرفته اند البته شادی بخش است. خیابان امروز محل رهایی و رسانه رهایی بخش است.

مردمی که در 25 بهمن به خیابان آمدند مردمی هستند که به نادیده گرفته شدن خود معترض اند. آنها شکاف بزرگی بین خود و حکومت خودکامه می بینند. شکافی که 25 بهمن نشان داد نه رفو شدنی است و نه پرشدنی. این میل سرکش به اینکه ما هم مردمی هستیم در همین کشور که باید ما را به حساب بیاورید زنده است و زنده تر از همیشه. این شعله خاموش شدنی نیست. این وضع را عوض خواهد کرد. راه چاره چماق نیست. هر نوع تغییری با کنار رفتن سیاست چماق و کنار گذاشته شدن گروههای چماقداران در رسانه و مدیران نظام همراه خواهد بود. این به دست اوردنی است.

رسانه

4 همان میل به دیده شدن و همان درک عمیق از اینکه سانسور می شویم حساسیت بزرگی را نسبت به رفتار رسانه ها ایجاد کرد. عمده این حساسیت البته بر سر بی بی سی آوار شد. و بخشی از آن هم در شکل درخواست از الجزیره برای پوشش به اخبار 25 بهمن بروز پیدا کرد. مردم رسانه فراگیر می خواهند و چون ندارند توجه رسانه های فراگیر را می طلبند. آنها می خواهند دیده شوند. گزارشهای رنگارنگ و شخصی و صمیمانه و پرذوق و شوق بسیاری از شرکت کنندگان در تظاهرات در رسانه های خودمانی مثل گودر نیز ناشی از همین حس است که ما هستیم ما را نمی توانید نادیده بگیرید. سیاست های رسانه ای ناچار این تمایل پرکشش مخاطبان ایرانی را از امروز به نحوی دیگر باید مورد توجه قرار دهد. این بخش مهمی از کمک به حقوق اولیه بشر در ایران است.

سیاست غرب

5 یک بعد مهم از نتایج 25 بهمن نیز ابعاد خارجی مساله است. به کوتاهی، قدرت نمایی جنبش اعتراضی به بازگشت مساله روی میز سیاست خارجی اروپا و آمریکا خواهد انجامید. هر سیاستمدار غربی اگر تا امروز متوجه نشده باشد از امروز به این نکته واقف خواهد بود که هر نوع احتمال تغییر سیاسی در ایران در جهت تامین خواست مشارکت عمومی در سیاست ملی است و ایرانیان بسیار جدی تر از هر مردم دیگری در خاورمیانه به درک دموکراتیک رسیده اند. این موضوعی نیست که غرب بتواند نادیده بگیرد. هر نوع مدل آینده سیاسی و تحول یافته در ایران در جهت دوری از اسلامگرایی است. امری که به نوبه خود روی کار امدن حکومتهای عرفی را در منطقه ما تسهیل خواهد کرد. تذکر رئیس جمهوری ترکیه به مقامات ایرانی در همین روز 25 بهمن به نوعی محور استراتژیک در استقبال از تحولات سیاسی مشارکت جویانه میان ایران و ترکیه و مصر خواهد بود. سه کشوری که می توانند سرنوشت منطقه را دگرگون کنند.

جمهوری ولایی در روز 25 بهمن و درست در روزهای پس از تب و تاب های بزرگ در تونس و مصر چهره ای خشن و ستیزه جو با مردم خود از خویش به جا گذاشت که قابل رفو نخواهد بود. این خود به فشار سیاسی برای تغییرات کمک خواهد کرد. زیرا نشان می دهد که تغییرات در تهران از ضرورت کمتری نسبت به تغییرات در تونس و مصر و یمن برخوردار نیست. و اگر محور سه گانه ای را که یاد کردم بگیریم اولویت هم دارد.

آینده

6 نکته اخری که باید گفت این است که 25 بهمن یک روزه بازی را عوض کرد. تاثیر و فضاسازی همه بازیگریها و ترفندها و معلق زدن ها و وارونه سازی ها و دستگیری ها و تهدیدها نقش بر آب شد. اکنون آینده در دستان موسوی و کروبی است. این فی نفسه، ارکان بناشده بر دروغ و فریب حاکمیت را به لرزه در خواهد آورد. قدرتی که از مردم ناشی شود قدرت حقیقی و پایدار است.

جعفر پناهی

2011-02-17T10:58:00.001+03:30

آیا کسی در این دادگاه یادش هست 9 سال پیش وقتی از جعفر پناهی برای شرکت در جشنواره ای در آمریکا دعوت کردند، اعلام کرد اگر بخواهید در بدو ورود به خاک آمریکا از من انگشت نگاری کنید، نخواهم آمد؛ و نرفت. اما چندی بعد وقتی دعوت جشنواره هایی را در آرژانتین و اروگوئه پذیرفت و راهی آن کشورها شد، هنگام تعویض هواپیما در فرودگاه نیویورک، ماموران فرودگاه به خاطر ایرانی بودن او و به دلیل قانون مبارزه با تروریست او را برای مراحل تحقيرآميز انگشت نگاری فراخواندند. اما جعفر پناهی به دليل مقاومت به غل و زنجیر کشیده شد و 16 ساعت در بازداشت ماند و فردای آن روز بدون تن دادن به انگشت نگاری، فرودگاه را به مقصد وطن ترک کرد. از آن پس اعتراض خود نسبت به رفتار غیرفرهنگی و غیرانسانی با هنرمند ایرانی را به گوش جهانیان رساند که حمایت های گسترده ی شخصیت های فرهنگی، هنری و سینمایی جهان را در پی داشت. چرا که هنرمند مستقل، مخالف بی‌عدالتی در تمامی این کره خاکی است. و چون به هیچ قدرتی وابسته نیست در هر مکان و هر زمان نظر خود را دور از سیاست‌بازیها اعلام می‌دارد. آن زمان جعفر پناهی نمی دانست روزی در کشور خودش هم بازداشت می شود و دست بند به دست، راهی زندان اوین خواهد شد تا در سلول انفرادی جای گیرد. آیا کسی در این دادگاه یادش هست که جعفر پناهی 5 سال است امکان فیلم ساختن در کشورش را نداشته، دو سال پیش مجوز ساختن فیلم "بازگشت" را که درباره ی جنگ بود به او ندادند و فيلم‌هايش، بامجوز و بي‌مجوز، امكان نمايش نداشته‌اند؟ آیا کسی در این دادگاه یادش هست که جعفر پناهی مهرماه سال گذشته، پس از توقیف پاسپورت در فرودگاه و اعلام ممنوع‌الخروجی همراه دو سینماگر ممنوع الخروج دیگر در یادداشتی اعلام کرد: «ما سینماگریم. در تمام طول فعالیت فرهنگی مان می توانستیم پاسپورت دیگری داشته باشیم؛ اما خواست و اراده ی ما بر ایرانی بودن و ایرانی ماندن بوده است...»؟ آن زمان جعفر پناهی نمی دانست که ماندن در کشورش، بازداشت، ماندن در سلول انفرادی، تفتيش عقاید و غیره را نیز به همراه دارد. آیا کسی در این دادگاه یادش هست غرفه ی جوایز جعفر پناهی در موزه ی سینما، بسیار بزرگ تر از سلول انفرادی اش در ایام بازداشت اش بود؟ تمامی جوایز این غرفه گنجینه ای است ارزشمند برای تاریخ سینمای ایران . جوایزی همچون: شیر طلای ونیز، خرس نقره ای برلین، دوربین طلای کن، پلنگ طلای لوکارنو، لاله طلای استانبول، هوگوی طلایی شیکاگو، خوشه ی طلایی والادولید اسپانیا، پلاک طلایی سائوپولوي برزیل، پرمدئوس طلایی گرجستان، پودئوي طلائی آرژانتین، جایزه‌ي بزرگ توکیو، جایزه‌ي بزرگ منتقدین جهان، جایزه ی بزرگ اروگوئه و ده ها جایزه ی بزرگ و کوچک دیگر از پنج قاره که حاصل بیش از دویست بار حضور در بیش از صد جشنواره از پنجاه دو کشور جهان است... در مقابل، سلولی کوچک به ابعاد...، بگذریم. چه یادمان باشد، چه یادمان نباشد، اکنون من، جعفر پناهی با وجود همه ی این بی مهری ها باز هم اعلام می کنم که ایرانی ام و در ایران باقی خواهم ماند. من کشورم را دوست دارم و بهای این دوست داشتن را هم پرداخته‌ام و اگر لازم باشد باز خواهم پرداخت. و چون به گواه فیلم هایم، فهم و احترام متقابل و تحمل کردن را یک اصل از اصول مدنی می دانم، پس تأکید می کنم که از هیچ کس کینه و نفرتی به دل ندارم، حتی از بازجوهایم. چرا که ما در برابر نسل آینده مسئول ایم. مسئول ایم این سرزمین را بدون کوچکترین گزند تحویل نسل بعد دهیم. تاریخ صبور است. هر دورانی را چه دیر و چه زود از سر می‌گذراند. اما من نگرانم. نگرانم و از شما می‌خواهم وجدانتان را قاضی کنید. نگرانی من از تفرقه، چنددسته گی و از مخاطراتی است که در آینده بروز مي‌كند و ريشه در نفرت و کینه دارد. می خواستم و همچنان می خواهم که آرامش، پرهیز از خشونت، تحمل، رواداری و احترام متقابل، اصل روابط اجتماعی و انسانی ما باشد. نسل آينده، انسانیت، آزاده گی، برابری و برادری از ما می آموزد و ما موظفیم دور از هر گونه برتری‌جويی طبقاتی، قومی و ملیتی، احترام به عقاید يكديگر بگذاريم و از کینه‌توزی میان آنها بکاهیم. اگر چنین نکنیم، با توجه به رويدادها و وضعيت کشورهای همسایه، ایران ما آسيب‌پذير و مستعد هرج ومرج و ناامنی خواهد شد. پرهيز از چنان شرايطي، تنها زمانی میسر می شود که کینه های‌مان را دور بريزيم و مهر و عشق و تحمل عقاید را جایگزین اش کنیم. این راهی است که ماندگاری و شرافت این سرزمین را تضمین می کند . //--// «راهی است راه عشق که هیچش کرانه نیست...»

شهید ژاله عضو انجمن اسلامی، فعال در ستاد میرحسین موسوی بود

2011-02-17T10:26:00.000+03:30

شهید ژاله عضو انجمن اسلامی، فعال در ستاد میرحسین موسوی بود

دبیر انجمن اسلامی دانشگاه هنر

جرس: دبیر انجمن اسلامی دانشگاه هنر تهران، با شرح جزئیاتی از هویت صانع ژاله، دانشجوی شهید آن دانشگاه در جریان حوادث ٢۵ بهمن، وی را به طور مستند عضو انجمن اسلامی و از فعالین ستاد میرحسین موسوی ذکر کرد و ضمن محکوم ساختن اقدام رسانه های امنیتی در قلب واقعیتِ شهادت این دانشجوی حامی جنبش، از حضور دانشجویان در مراسم تشییع جنازۀ صانع در روز چهارشنبه ٢٧ بهمن خبر داد.

به گزارش کلمه، سجاد رضایی همچنین راجع به بازداشت و بازجویی امروز خود و تهدید های امنیتی که پس از سخنرانی روز سه شنبه پیرامون شهید صانع در صحن دانشگاه داشت، گفت "... آنها به من گفتند هیچ تضمینی نیست که اگر از اینجا بیرون بروی دستگیر نشوید پس بهتر ساکت باشی. من نمی خواستم اول مصاحبه هم بکنم بعد اما با این وقاحتی که این نیروهای امنیتی و حراست دانشگاه نشان دادند با خودم گفتم فدای این عزیز. وقتی این مرد جانش را داده من هم افتخار زندانش نصیبم بشود.ماشالله اوین از آکسفورد هم دانشگاه تر است . این همه استاد برجسته اونجاست. ما که در مقابل آنها چیزی نیستیم..."

گفتنی است صانع ژاله دانشجوی کرد اهل پاوه که مظلومانه در راهپیمایی ۲۵ بهمن ماه به شهادت رسید، روز سه شنبه با تبلیغات گسترده خبرگزاری های دولتی و صداو سیما به عنوان دانشجوی بسیجی معرفی شد. اما چه زود دروغشان برملا شد. همچنین با انتشار گسترده عکس صانع ژاله در دیدار با مرحوم فقید آیت منتظری در سایت ها و صفحات فیس بوک نیرنگ شان بی ثمر ماند.

صالح ژاله دانشجوی ۲۶ ساله ادبیات نمایشی و عضو انجمن اسلامی دانشگاه هنر و از فعالان ستاد دانشجویی مهندس موسوی در زمان انتخابات بود. سجاد رضایی ، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه هنر و از دوستان نزدیک صانع ژاله، در مورد او مطالب را افشا کرده است.

درباره آقای صانع ژاله بفرمایید؟ ورودی چه سالی بودند؟

ایشان دانشجوی رشته تئاتر اهل شهرستان پاوه کرمانشاه بودند. ورودی سال ۸۷بودند و به تازگی هم گرایش ادبیات نمایشی را انتخاب کرده بود. ایشان از همان سال نخست ورودشان به دانشگاه هنر عضو انجمن اسلامی شدند. قبل از انتخابات ما دیداری با آیت الله منتظری داشتیم که آقای ژاله هم در آن دیدار حضور داشتند.

این دیدار دقیقا چه تاریخی بود؟ و علت آن چه بود؟

این دیدار دقیقا یک ماه قبل از انتخابات ۲۲ خرداد بود. انجمن اسلامی برنامه دیدار با مراجع در آستانه انتخابات داشت که آن روز خدمت مرحوم آیت الله منتظری رسیدیم تا نظر ایشان را شرکت در انتخابات و کاندیداها جویا شویم و اینکه آیا رای بدهیم یا نه.

آقای ژاله همینطور در ستاد مهندس موسوی هم با ما همراه بود و در برنامه سخنرانی آقای مهندس موسوی در دانشگاه هنر که من مسئول برگزاریش بودم، بسیار به ما کمک می کرد.

این ستاد حمایت از مهندس موسوی در انجمن اسلامی دانشگاه هنر بود؟

خیر. ما عضو ستاد مرکزی دانشجویی مهندس موسوی بودیم که البته در دانشگاه هنر هم به طور مستقل فعالیت میکردیم

با این حساب اینکه گفته می شود ایشان سابقه فعالیت سیاسی نداشته، درست نبوده ؟

ایشان عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی و چهره شناخته شده فعال دانشجویی نبوده اند اما به عنوان یک عضو عادی انجمن اسلامی در نصب و پخش پلاکاردهای مهندس موسوی بسیار کمک می کرد و مثل بسیاری از دانشجویان دانشگاه هنر در دوران انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ فعال تر از زمان های معمول شده بود.

با توجه به اهل سنت و کرد بودند آیا دیدگاه های سیاسی خاصی را دنبال می کردند؟

خیر به هیچ وجه. من شنیدم متاسفانه تلویزیون کومله ادعاهای را درباره شهید ژاله مطرح کردند که من قویا اینها را تکذیب می کنم. ایشان به هیچ وجه اهل کومله یا گروه های جدایی طلب دیگر نبود. ایشان طرفدار اصلاح تدریجی نظام بود. ایشان به هیچ وجه دیدگاه رادیکالیستی نداشت. بسیجی هم نبود. اگر قبل از دانشگاه بسیجی بوده من خبر ندارم اما در طول دوران دانشجویی به هیچ وجه عضو بسیج نبود.

درباره علائق و روحیات ایشان بفرمایید آیا در فضای مجازی فعال بودن وبلاگ یا فیس بوک داشتند؟

تازگی ها یک صفحه فیس بوک باز کرد اما هنوز فعالش نکرده بود و لیست دوستانش خیلی کم بود. بیشتر اهل مطالعه بود. یکشنبه ها پای ثابت جلسات نمایش نامه خوانی ها بود. به ادبیات بسیار علاقمند بود. عاشق هملت و مکبث بود. او دیوانه تئاتر و عاشق چخوف بود. در عرصه فکری و ادبی دانشجوی فعالی بود. متن های ادبی اش در کلاس های نمایش نامه خوانی بسیار زیبا و مورد توجه همکلاسی هایش بود. نه اهل دعوا بود و نه هیچ . موقع انتخابات در چهارچوب نظام وظیفه خودش را انجام داد و برای حمایت مهندس موسوی فعالیت کرد.

درباره دیروز ۲۵ بهمن بگویید. آخرین بار چه کسانی ایشان را دیدند. چه ساعتی در خیابان بودند؟

من از بچه ها شنیدم ظاهرا ساعت ۶ عصر از خوابگاه میره بیرون و میگه زود بر می گردم. دوستانش گفتند آخر شب یک نفر ناشناس به موبایل یکی از دوستان ژاله تلفن کرد و گفت من این گوشی موبایل را با یک کاپشن پیدا کردم، بیاید ببرید. اما بچه ها شک میکنند و می گویند با پیک موتوری بفرست ما پولش را می دهیم . اما طرف تلفن را قطع می کند و دیگه تماس نمی گیره. چند ساعت بعدش یکی از افراد نهاد نمایندگی زنگ می زنه که شنیده که ظاهرا ژاله بازداشت شده است. اما اون هم توضیح نمی دهد از کجا و چطور این رو فهمیده. تا اینکه صبح دیدیم خبرگزاری فارس نامش را منتشر کرده و گفته شهید شده است. و این خبر در دانشگاه به سرعت می پیچد. ما هم در خبرگزاری فارس و رجانیوز فهمیدیم دوستمون صانع شهید شده است.

ایشان در کدام خوابگاه زندگی می کردند؟ آیا هم اتاقی های ایشان از ماجرا اطلاع پیدا کردند؟

در خوابگاه شهید ره ساز چهار راه ولیعصر دانشگاه هنر زندگی می کردند ولی ظاهرا سر جمالزاده مضروب شده اند. چون آقایی که زنگ زد که موبایل و کاپشن را پیدا کرده گفت سرجمالزاده اینها را پیدا کرده است. در خبرگزاری ها گفتند که گلوله خورده است اما ما چیز دقیق تری نمی دانیم. هم اتاقی هایش برای تعطیلات بین ترم شهرستان بودند و اصلا در خوابگاه نبودند.

الان خبرگزاری های دولتی و صدا و سیما اعلام کردند که ایشان بسیجی بوده است و شهادت ایشان را به گونه ای دیگر جلوه داده، نظر شما درباره آن چیست؟

آفتاب آمد دلیل آفتاب. چه چیزی محکم تر از اینکه ایشان با مرحوم آیت الله منتظری دیدار داشته است و این عکس را بگذارید کنار عکس اون کارت بسیجی، مردم خودشان حقیقت را خواهند فهمید. شاید در دوران قبل از دانشگاه بسیجی بوده، زمانی که بسیجی بودن ارزش و اعتبار داشت. من هم یک زمانی عضو فعال بسیج بودم . اما دلیل نمی شود که فردا من را هم به نام بسیجی جا بزنند. ما زمانی در بسیج بودیم که در در نزد مردم احترام و ارزش داشت.

برنامه انجمن اسلامی برای فردا- ۲۷ بهمن- چیست؟ قرار هست در تشیع جنازه شهید ژاله حاضر شوید؟

بیانیه صادر شده است که فردا در مراسم قرائت خواهد شد و منتشر می شود. تا مردم بدانند که ما دوست و همرزم مان را تنها نگذاشتیم.

احتمالا هواداران جنبش سبز بخواهند که در تشیع جنازه فردا شرکت کنند. پیام تان برای آنها چیست؟

جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او – آن نور موسی عمرانم آرزوست

حکایت ما حکایت این شعر است. به مهندس موسوی افتخار میکنیم. ما تا آخرش با مهندس هستیم و افتخار می کنیم با نخست وزیر امام باشیم.

خبرگزاری های دولتی به نقل ازبسیج دانشجویی دانشگاه هنر اعلام کرده که تشیع جنازه در محل دانشگاه برگزار میشود. آیا شما از این برنامه اطلاع دارید؟

ما در دانشگاه هنر بسیجی نداریم . شاید بشه ۲۰ نفر یا حتی کمتر را به اسم بسیجی پیدا کرد. دانشگاه هنر خوشبختانه زیر بار بسیج نرفته است. اینها هم برنامه خاصی ندارند و به مسئولین نهاد بسیج دانشگاه گفته ایم که دانشجویان ناراحت هستند و شما بی جهت وارد نشوید. من در بازجویی ها به حراست هم همین راگفتم.

شما امروز بازجویی شدید؟ علت بازجویی چی بود؟

بله من امروز دو ساعت بازجویی شدم. امروز صبح بعد از انتشار خبر شهادت ژاله تجمعی در دانشگاه هنر داشتیم و من بالای سکو صحبت کردم و اعلام کردم که ایشان عضو انجمن اسلامی بودند و چندین سال عضو انجمن بوده است.

بعد از صحبت از حراست دانشگاه و چند نفر از نیروهای اطلاعات من را احضار و بازجویی کردند و به من فحاشی کردند ولی من سکوت کردم. آنها به من گفتند هیچ تضمینی نیست که اگر از اینجا بیرون بروی دستگیر نشوید پس بهتر ساکت باشی. من نمیخواستم اول مصاحبه هم بکنم بعد اما با این وقاحتی که این نیروهای امنیتی و حراست دانشگاه نشان دادند با خودم گفتم فدای این عزیز. وقتی این مرد جانش را داده من هم افتخار زندانش نصیبم بشود.

ماشالله اوین از آکسفورد هم دانشگاه تر است . این همه استاد برجسته اونجاست. ما که در مقابل آنها چیزی نیستیم. اول بازجویی خیلی فحش های رکیک ناموسی به من داده شد و من حتی باهاشون درگیر و دست به یقه شدم. اما بعد انگار که فیلم شون باشه آرومم کردند و بعد تهدیدم کردند و گفتند ما می دانیم پدرتان اینطوره. در این یکسال بارها به منزل ما زنگ زدند و خانواده من را تهدید کردند. ما جز در چارچوب نظام هیچ کاری نکردیم . فقط پشت سر نخست وزیر امام ایستادیم .

آیا شما با خانواده آقای ژاله صحبت کردید؟

متاسفانه ما هنوز نتونستیم با خانواده شهید ژاله تماس بگیریم و تسلیت بگویم اما گویا خبرگزارهای وابسته به سپاه فعال تر بودند و همه اطلاعات را از طریق پرونده دانشجویی آن عزیز در دست داشتند که اینطور سریع برنامه تلویزیونی هم برایش ساختند.

به جز شما هم دیگر اعضای انجمن اسلامی بازداشت یا بازجویی شدند؟

غیر از من یکی دیگر از دوستان هم بود که مورد بازجویی قرار گرفت.

درباره تجمعی که روز سه شنبه ۲۶ بهمن ماه برگزار شد بگویید. شما در آن تجمع چه گفتید؟

ما در حیاط دانشگاه تهران جمع شدیم. دانشجویان زیادی از دانشکده سینما تئاتر و دانشکده معماری و شهرسازی و دانشکده کاربردی آمده بودند و همگی در مقابل دانشکده کاربردی جمع شدیم و من رفتم بالای سکو و درباره شهید ژاله صحبت کردم و گفتم که ایشان از اعضای انجمن اسلامی بوده و نه بسیج دانشجویی. و اظهار تاسف کردم که چرا هیچ یک از مسئولان دانشگاه در جمع بچه ها نبودند و عکس های دیدار با آیت الله منتظری در قم را بین بچه ها پخش کردیم تا همه حق و باطل را بفهمند . البته آقایان می گوبند فضا غبارآلود است اما ما که غباری نمی بینیم.

گفتید دانشگاه هنر بسیج فعالی ندارد. درباره تشیع جنازه فردا چه میدانید؟ آیا دانشگاه آن را برگزار میکند؟ ایا شما در تشیع شرکت خواهید کرد؟

مراسم فردا را من نمی دانم از طرف چه گروهی برگزار میشود. ظاهرا میخواهند از مقابل دانشگاه هنر ساعت ۸ تشیع جنازه باشد و ما هم به دوستان گفتیم دوست ماست و هرکس تشییع کند ما به آن خواهیم رفت . البته شرایط را می سنجیم. اگر می خواستند ما را به نام عده ای مصادره کنند در دانشگاه خودمان می مانیم و عزاداریمان را آنجا شروع میکنیم . اگر عزاداری ایشان هم مثل جعل کارت بسیج ژاله باشد ما خودمان را جعل نمیکنیم و عزاداری مان را همان ساعت ۸ صبح در دانشگاه هنر میکنیم و برای خون از دست رفته مان اشک می ریزیم . اما قرار است انجمن اسلامی و شورای صنفی ۱۲ تا ۲ ظهر در محوطه دانشکده کاربردی مراسم مستقلی داشته باشد تا یاد این عزیز را گرامی بداریم.

انجمن اسلامی دانشگاه هنر در یکسال اخیر آیا بازداشتی و اخراجی هم داشته است؟

بسیاری از دانشجویان تحت فشار هستند یکی از دوستان ما آقای حسین خانی دو بار بازداشت شد و دو ترم تعلیق و بعد اخراجش کردند. عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی بود. یکی دیگر از دوستان مان اخراج شد و دو تا از دوستان ما از ورود به کارشناسی ارشد منع شد. بعد از مراسم ۱۶ آذر امسال ۶نفر از دانشجویان دانشگاه هنر بازداشت شده بودند که بعد از دو هفته با وثیقه آزاد شدند. اما هنوز دانشجویان تحت فشار نیروهای حراست دانشگاه هستند.

حرف آخر:

در آخر خطاب به تمام فعالان دانشجویی میگویم. شقاوت این آقایان امنیتی حد و مرزی ندارد...

مرتبط با راهپیمایی ۲۵ بهمن

2011-02-14T09:29:00.001+03:30

سخنگوی حزب اعتماد ملی: دیگر مجوز نمی‌خواهیم

سحام‌نیوز: معاون مدیرکل سیاسی وزارت کشور درخواست مجوز راهپیمایی "به بهانه حمایت از مردم مصر" را نتیجه‌ی اجرای خط القای انگلیس مبنی بر تحت الشعاع قرار دادن پیروزی بزرگ ملت مصر تحت تاثیر انقلاب اسلامی ایران دانست. مهدی علیخانی‌صدر اعلام کرد: این عناصر به غیرقانونی بودن درخواست‌شان کاملاً واقف هستند و می‌دانند که مجوز اغتشاش دریافت نمی‌کنند

به گزارش سایت تغییر، ساعاتی پس از این اعلام، اسماعیل گرامی مقدم سخنگوی حزب اعتماد ملی و مشاور مهدی کروبی اعلام کرد که اصلا نیازی به مجوز نیست. وی که به پرسش خبرنگار رادیو بی‌بی‌سی فارسی پاسخ می‌داد تصریح کرد: بر اساس اصل بیست و هفتم قانون اساسی برای .راهپیمایی نیازی به مجوز نیست و آنان که در خرداد ۸۸ آمدند هم به دعوت یا اجازه کسی نیامده بودند.

گرامی مقدم افزود: مردم انتظار ندارند که وقتی حاکمیت از جنبش‌های آزادی‌بخش تونس و مصر حمایت کرده است در تناقضی آشکار با مردم خود برخورد کند

پیش از این، اردشیر امیر ارجمند مشاور ارشد میرحسین موسوی نیز اعلام کرده بود که درخواست مجوز، کاری حقوقی بود اما راهپیمایی ۲۵ بهمن برگزار می‌شود و برنامه‌ای برای لغو آن وجود ندارد .وی از حکومت خواسته بود که به وظیفه قانونی‌اش برای حفظ امنیت راهپیمایان عمل کند

مرتبط با بیست و پنجم بهمن

2011-02-14T09:27:00.001+03:30

پیشنهاد سپاه در شورای عالی امنیت ملی: ما برخورد نمی کنیم، نیروی انتظامی را به صحنه بفرستید

ندای سبز آزادی: شورای عالی امنیت ملی در مصوبه ای تاکید کرده است که در صورت انجام تظاهرات در روز 25 بهمن به هیچ وجه نباید برخورد مستقیم صورت گیرد.

بنا به خبری که توسط منابع خبری ندای سبز آزادی تایید شده است در آخرین جلسه شورای عالی امنیت ملی نسبت به نحوه برخورد با راه پیمایی 25 بهمن و همچنین میزان حضور مردم اجماع واحدی وجود نداشته است اما نظام به شدت نگران هرگونه برخورد و تند شدن فضا مانند کشور مصر است. ضمن اینکه با توجه به مدارای نظامیان در مصر و حوادث ایران، سپاه پاسداران به شدت از بی اعتبار شدن کامل خود حتی در میان رده های میانی فرماندهان این نهاد سابقاً مردمی نگران است و احتمال تمرد سربازان از دستور فرماندهان را داده است. فرمانده سپاه در این جلسه پیشنهاد کرده است تا امنیت تهران در سطح محسوس به نیروی انتظامی و در سطح نامحسوس به سپاه واگذار شود و سپاه تنها در صورتی وارد صحنه شود که امکان جمع کردن فضا توسط سایر نهادها امکان پذیر نباشد.

منبع مطلع در گفت‌وگو با العربیه: اگر جمعیت تظاهرکنندگان زیاد باشد نیروهای امنیتی حق برخورد ندارند

جرس: يك روز مانده به راهپیمایی معترضان در حمایت از انقلاب‌های مردمی در تونس و مصر، از تهران گزارش می‌رسد که فضای شهر امنیتی شده و ماموران در حال استقرار در خیابان‌های اصلی به ویژه مسیرهای اعلام شده برای راهپیمایی هستند.

در همین راستا یک منبع موثق که نخواست نامش فاش شود به العربیه گفت که به نیروهای سپاه و بسیج دستور داده شده در صورت زیاد بودن جمعیت تظاهرکننده با آنها برخورد نکنند و تنها تظاهرکنندگان را کنترل کنند.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو تن از رهبران مخالفان دولت در ایران، در نامه ‌ای به وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران خواستار صدور مجوز برای "راهپیمایی مردمی" در روز 25 بهمن با هدف حمایت از حرکت‌های اعتراضی در تونس و مصر شدند.

علیخانی صدر معاون مدیرکل سیاسی وزارت کشور ایران در پاسخ به این در خواست اعلام کرد که برای این تظاهرات مجوز صادر نخواهد شد.

اسماعیل گرامی مقدم سخنگوی حزب اعتماد ملی و مشاور مهدی کروبی در واکنش به این پاسخ اعلام کرد که اصلا نیازی به مجوز نیست.

وی تصریح کرد: بر اساس اصل بیست و هفتم قانون اساسی برای .راهپیمایی نیازی به مجوز نیست و آنان که در خرداد ۸۸ آمدند هم به دعوت یا اجازه کسی نیامده بودند.

بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید درباره راهپیمایی ۲۵ بهمن

شورای هماهنگی راه سبز امید با صدور بیانیه ای از راهپیمایی روز ۲۵ بهمن ماه حمایت و وزارت کشور را طبق اصول قانون اساسی مسوول برقراری امنیت و اتخاذ تدابیری برای برگزاری باشکوه راهپیمایی دانست.

این شورا در بخشی از این بیانیه خود آورده است :مردم شریف ایران و رهروان جنبش سبز با عزم راسخ و حفظ آرامش در این راهپیمایی مسالمت آمیزشرکت نمایند و به عوامل نفوذی خشنونت طلبان در هرحالتی اجازه تغییر روند راهپیمایی و اعمال خشونت را ندهند.

متن کامل بیانیه به شرح زیر است:

بسمه تعالی

با تبریک سقوط دیکتاتوری فرعونی مبارک به مردم آزادیخواه و عدالتجوی مصر و ایران و اعتراض شدید نسبت به بازداشت های غیرقانونی گسترده اخیر و نیز افزایش شدید محدودیت های غیر قانونی بر آقایان موسوی و کروبی، که تایید کننده ضعف و ترس فزاینده اقتدارگرایان حاکم از هرگونه حرکت مدنی و سیاسی مردم حتی در مسالمت آمیز ترین وجه آن است، و ابراز تاسف از تشدید روند قانون شکنی های مسئولین اجرای قانون اعلام می گردد:

۱ – لازم است وزارت کشور در اجرای وظائف قانونی خود و در جهت حق قانونی مردم، تضمین شده در اصل ۲۷ قانون اساسی، با اعلام صدور مجوز برای راهپیمایی ۲۵ بهمن در حمایت از جنبش های مردمی تونس و مصر پاسخگوی درخواست راهپیمایی اقایان موسوی و کروبی باشد. همچنین همگان را از تدابیر متخذه برای حفظ امنیت شهروندان و برگزاری مسالمت آمیز راهپیمایی در اسرع وقت مطلع نماید. عدم پاسخگویی به این درخواست ونبود تمهیدات لازم جهت برگزاری مسالمت آمیز آن موجبات سرافکندگی بیشتر دولت ایران در سطح ملی و بین المللی خواهد بود و عملا مواضع رسمی آنرا در حمایت از جنبش های مردمی تونس و مصر زیر سئوال خواهد برد.

۲ – مردم شریف ایران و رهروان جنبش سبز با عزم راسخ و حفظ آرامش در این راهپیمایی مسالمت آمیزشرکت نمایند و به عوامل نفوذی خشونت طلبان در هرحالتی اجازه تغییر روند راهپیمایی و اعمال خشونت را ندهند.

وعده ما دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در تهران ساعت ۳ بعد از ظهر از میدان امام حسین(ع) تا میدان آزادی

شورای هماهنگی راه سبز امید

متن انگلیسی:

Statement of the Green Path of Hope Coordination Council Regarding the February 14th Demonstrations

The coordination council of the Green Path of Hope has issued a statement supporting the February 14^th demonstrations, holding the interior ministry responsible for their safety and for taking measures to ensure the grandeur of the demonstrations.
A segment of the council's statement reads "The noble people of Iran and followers of the green movement should participate in this peaceful demonstration with calm and resolve, and must not allow the infiltrating agents of those seeking violence to derail the demonstrations with their aggressive behavior under any circumstances."

The full text of this statement is as follows:

In the Name of God,

We congratulate the freedom seeking and justice pursuing people of Egypt and Iran for the fall of the pharaoh-esque dictatorship of Mubarak, and we strongly protest the recent widespread illegal incarcerations as well as the heavy increase of illegal restrictions on Messrs. Mousavi and Karroubi which verifies the ruling autocrats' weakness and fear of any civil and political movement of the people, even of the most peaceful kind, and we also lament the pattern of law breaking by the officials in charge of executing the law. With this, we declare:

1. As part of the interior ministry's responsibility to uphold its legal obligations and the people's legal rights guaranteed in article 27 of the constitution, this ministry has a duty to issue a license for demonstrations in support of the people's movements in Tunisia and Egypt in response to the request made by Messrs. Mousavi and Karroubi. Furthermore, this ministry must immediately inform the public of all measures taken to ensure the safety of citizens and the peaceful holding of the demonstrations. Failure to respond to this request and to take the necessary measures to hold the demonstrations peacefully will disgrace the government of Iran on national and international levels and will basically undermine its official stance in supporting the people's movements of Tunisia and Egypt.

2. The noble people of Iran and followers of the green movement should participate in this peaceful demonstration with calm and resolve, and must not allow the infiltrating agents of those seeking violence to derail the demonstrations with their aggressive behavior under any circumstances.

Our promise, we meet on Monday February 14, 2011, 3:00pm in Tehran from Imam Hossein Square to Azadi Square.

- Coordination Council of the Green Path of Hope

25 بهمن پیروزی سبزها - مرتضی کاظمیان

2011-02-08T11:44:00.001+03:30

سبزها شادکام باشند که با ابتکار تحسین‌برانگیز و اقدام شجاعانه‌ی موسوی و کروبی، از هم‌ اینک پیروز میدان 25 بهمن محسوب می‌شوند

مقاله‌ای از مرتضی کاظمیان

به‌ جرأت می‌توان از هم اینک «سبزها» را پیروز 25 بهمن 89 دانست. پیش از آن‌که دلایل این مدعا، به‌صورت اجمالی، تبیین شود، گفتنی است نحوه‌ی مواجهه‌ی صاحبان قدرت در جمهوری اسلامی با درخواست آقایان موسوی و کروبی برای راهپیمایی در حمایت از خیزش اعتراضی مردم تونس و مصر، خارج از دو حالت کلی نیست: اعطای مجوز و عدم صدور مجوز.

دلایل مدعای مطرح شده در ابتدای این نوشتار، ذیل همین دو احتمال کلی، در ادامه بررسی می‌شود.

الف. اعطای مجوز راهپیمایی به موسوی و کروبی

کمتر مطلعی است که چنین احتمالی را بیش از یک شوخی مورد توجه قرار دهد. قریب به 20 ماه از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد می‌گذرد. جریان تمامیت‌خواه مسلط در حکومت حتی در همان روزهای نخست پس از انتخابات نیز از اعطای این مجوز و امکان قانونی به معترضان پرهیز کرد. خودکامگان نیک می‌دانستند که با چه سیلی از جمعیت برآشفته مواجه خواهند شد. اگر هم تجمعات غریب و بی‌نظیری در تاریخ سیاسی معاصر ایران شکل گرفت، وضعی تحمیلی به نظام اقتدارگرا بود و نه تمایل جباران.

این‌چنین، تقریبا" محال و منتفی است که به درخواست راهبران نمادین جنبش سبز، پاسخ مثبت داده شود. وزارت کشور یا با حداکثر بی‌اعتنایی از کنار این موضوع می‌گذرد و با سکوت معنادار می‌کوشد این درخواست را نادیده بگیرد؛ یا آن‌که در حد پاسخ‌گویی اجباری و از سر ناچاری یک مقام مسئول، به پاره‌ای دستاویزهای حقوقی و اداری متوسل می‌شود و نظر منفی خود را اعلام می‌کند؛ و یا آن‌که (در یک فرض محال، که محال نیست) با این درخواست موافقت می‌کند و زمان و مکانی برای این راهپیمایی درنظر می‌گیرد؛ و این احتمال دور از ذهن، همان وضع نخست است که ما به تأمل در مورد آن نشسته‌ایم.

در چنین حالتی، تنها بدبین‌ها و مخالفان جنبش سبز انتظار سیل جمعیت را برای استقبال از این راهپیمایی نخواهند داشت. خیل جمعیت میلیونی، حادثه‌ای را رقم خواهد زد که 25 خرداد را نیز به حاشیه ببرد.

اما به‌نظر می‌رسد که بهتر است واقع‌بینی پیشه کنیم و بیش از این بر یک «فرض محال» درنگ نکنیم. شرایط به‌شکل غیرقابل تردیدی به سود احتمال دیگر و گزینه‌ی مفروض است که در زیر آن را با تفصیل بررسی می‌کنیم.

ب. مخالفت با درخواست صدور مجوز راهپیمایی

اجازه دهید مبتنی بر آنچه تاکنون رخ داده، و برآشفتگی و خشم سرکوبگران از هرگونه تجمع اعتراضی و بروز و ظهور یافتن مخالفان دیکتاتوری، 25 بهمن را از هم‌اکنون به‌شکلی بسیار گذرا و مختصر، به تصویر کشیم: گاردهای ضدشورش حدفاصل میادین امام حسین و آزادی (در تقاطع‌های اصلی چون میدان فردوسی، چهارراه ولیعصر، میدان انقلاب، نواب، دانشگاه شریف، و یادگار) مستقر خواهند شد و تمامی کوچه‌ها و خیابان‌های فرعی (روبروی دانشگاه و موازی خیابان انقلاب و بلوار کشاورز) به محلی برای استقرار لباس شخصی‌ها و نفربرهای آماده برای سرکوب و اعمال خشونت، مبدل خواهند شد؛ ساختمان وزارت کشاورزی تا مساجد و دیگر ساختمان‌های دولتی، یک‌بار دیگر پادگان‌ نظامی و محل استقرار باندهای سرکوب و قهر خواهند شد. کتاب‌فروشی‌ها و مغازه‌های حاشیه‌ی خیابان انقلاب با اجبار دستگاه‌های امنیتی و انتظامی کرکره‌ها را پایین خواهند کشید، و چهره‌های آشنا و ناآشنای سرکوب و خشونت، می‌کوشند اختناق و خفقان و سلطه‌ی مبتنی بر سلاح خود را در پیاده‌روها متجلی کنند.

این قاب تصویر، آن هم 20 ماه پس از انتخابات نشان از کدام نظام مردمی دارد؟ این خیل عمله‌های ظلمه و چکمه‌پوشان تا دندان مسلح، جز مهر تأیید بر حیات موثر و پویایی سبزها و جنبش اعتراضی‌شان، نشان دیگری دارد؟ «آتش زیر خاکستر»ی که می‌تواند هر آن، شعله‌ور شود و بساط خودکامگان و خودکامگی را در ایران درهم پیچد، جز این حجم از نیروی سرکوب، شاهدی دیگر برای اثبات حجم حضور خود در متن جامعه، نیاز دارد؟ آن «جنبش سبز»ی که نگارنده و بسیاری دیگر، وجودش را همچنان زنده و موثر و پویا می‌دانند، و آن را منوط و متوقف به تبلور خیابانی نمی‌کنند، این‌چنین _و‌ به شکلی غیرمستقیم_ خودنمایی می‌کند؛ آیا حتما باید معترضان در خیابان به صف شوند تا مخالفان جنبش سبز، وجودش را نفی نکنند؟

مستقل از این نکته (که در این مختصر، محور اصلی بحث نگارنده نیست) همین‌که پایتخت، در اوج انتقادهای رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی و بلندگوهای تمامیت‌خواهان از نظام فرعونی مصر، شکل و شمایی امنیتی به‌خود می‌گیرد، یک توفیق غیرقابل کتمان برای جنبش سبز است. تمامیت‌خواهان دیکتاتوری حسنی مبارک را در حالی نقد و نفی می‌کنند که برخلاف او، حتی حاضر نمی‌شوند مخالفان ابیشان، در جایی مجتمع و متبلور شوند. «افکار عمومی» در داخل و خارج از ایران، بار دیگر جنبش اجتماعی‌ای را مشاهده خواهند کرد که در لایه‌های اجتماعی ایران و به‌ویژه در طبقه متوسط مدرن، خودنمایی می‌کند و گفتمان و هنجارها و ارزش‌ها الگوهای متمایز خود با جباران و جباریت را پی‌ می‌گیرد.

اگر حاکمان اقتدارگرا خود را واجد پشتوانه‌ی اجتماعی و مشروعیت دموکراتیک می‌دانند، نباید از یک «اقلیت» (چنان که خود توصیف می‌کنند، و تازه آن را نیز با بازداشت‌ها و محاکمه‌های سال گذشته، پایان‌یافته تبلیغ می‌کنند) هراسی داشته باشند. تقدیس‌گران خشونت و تحریف‌گران حقیقت هرچند که سه روز پیش از 25 بهمن، مجال دارند که با هزار حیله و نیرنگ و بازی تبلیغاتی و خیمه‌شب‌بازی، مردم مشارکت‌کننده در آیین سالگرد پیروزی انقلاب را به نفع خود مصادره کنند، اما باز سرگردان و گیج، حیران‌اند که چگونه استبداد عریان‌شان را توجیه کنند.

حالتی دیگر نیز برای 25 بهمن متصور است؛ این‌که با وجود تمامی خفقان و سرکوبی که حاکمیت کوشیده است در ماه‌های اخیر بر جامعه‌ی معترض تحمیل کند، و با وجود تمامی سرکوب‌ها، خشونت‌ورزی‌ها، تهدیدها، ارعاب‌ها، احضارها، زندان‌ها، و حتی قتل‌ها، و نیز با وجود تمامی نیروهای امنیتی و نظامی و شبه‌نظامی که در 25 بهمن به خیابان‌ها می‌آورد، «سبزها» امکان ابراز وجود و خودنمایی محدود پیدا کنند. آیا این وضع را نیز نمی‌توان پیروزی دیگری برای جنبش سبز توصیف کرد؟ درهم‌شکستن اقتدار پوشالی و توخالی رژیم اقتدارگرا، با وجود تمامی تلاش‌های غیرانسانی و برخوردهای نامشروع و غیراخلاقی‌اش، کم توفیقی برای سبزهاست؟

به‌ نظر می‌رسد که نیازی به توضیح احتمال دیگر و آخر (یعنی حضور میلیونی سبزها مانند 25 خرداد 88) نباشد؛ در چنین وضعی، بدیهی است که جنبش سبز به چه پیروزی مهمی دست یافته است.

خلاصه‌ی کلام آن‌که سبزها شادکام باشند و همچنان سربلند و امیدوار، که با ابتکار تحسین‌برانگیز و اقدام شجاعانه‌ی موسوی و کروبی، از هم‌ اینک پیروز میدان 25 بهمن محسوب می‌شوند. بدیهی است خلاقیت سبزها و شجاعت توام با عقلانیت آنها در گسترش و تعمیق و تثبیت جنبش سبز، می‌تواند این فرصت جدید را به روز مهم دیگری در حیات جنبش سبز و سیر رو به تکامل آن، مبدل سازد. تا 25 بهمن زمان کافی برای هماهنگی سبزها به‌ویژه از طریق شبکه‌های اجتماعی هست؛ نیازی هم نیست که همه‌ی اقدامات و ابتکارها، پیش چشم‌های مضطرب نیروهای امنیتی دولت رانتی، هماهنگ و نهایی شود؛ سبزها به قدر لازم تجربه آموخته‌اند. تنها بی‌باوران به بهار طبیعت و طلوع هرروزه‌ی خورشید، پیروزی نهایی جنبش دموکراسی‌خواهی را پس از پیروزی جدید و نزدیک 25 بهمن، امیدوارانه و شجاعانه و عاقلانه و خلاقانه، پی‌ نخواهند گرفت. سبزها اما همچنان صبور و امیدوار ایستاده‌اند.

دعوت از مردم برای شرکت گسترده در راهپیمایی ٢۵ بهمن

2011-02-08T11:25:00.001+03:30

بیانیه جبهه مشارکت در حمایت از درخواست موسوی و کروبی

منبع: جرس
بدنبال درخواست میرحسین موسوی و مهدی کروبی برای برگزاری راهپیمایی بیست و پنچ بهمن ماه در حمایت از مردم مصر و تونس، جبهه مشارکت ایران اسلامی با استقبال از این پیشنهاد از همه مردم دعوت کرد در صورت صدور مجوز راهپیمایی ، یکپارچه و متحد ،حمایت خود را از مردم این دو کشور ابراز دارند.

جبهه مشارکت در بیانیه خود آورده است: مسئولان کشور اینک در آمونی تعیین کننده قرار گزفته اند. صدور مجوز می تواند به منزله حاکمیت عقلانیت و بازگشت به نقطه اغازی باشد که امید می رود از ان پس مناقشات سیاسی کشور در روندی قانونی و آرام بر اساس مفاهمه و گغتگو به نفع مردم حل و فصل شود و از سوی دیگر نادیده گرفتن حق مردم در برگزاری راهپیمایی به معنای ابطال همه ادعاها در حمایت از قیام مردم مصر و تونس خواهد بود.

متن بیانیه که در سایت نوروز منتشر شد به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

جنبش دموکراسی خواهی مردم تونس و مصر نوید بخش تحولی شگرف و دوران ساز در منطقه و جهان اسلام است.
اینک در سالگرد انقلاب ضداستبدادی و استعماری ملت ایران شاهد خیزش مردم در کشورهایی هستیم که مشخصه اصلی حکومت در آنها استبداد و سرکوب، وابستگی و ناکارآمدی است و جالب انکه همه این دولتها با اتخاذ روند سیستماتیک تفلب و مهندسی آرا در انتخابات نقطه آعاز اعتراضات خود جوش مردمی را پی نهادند.
اعلام راهپیمایی 25 خرداد از سوی رهبران جنبش سبز ایران به حمایت از انتفاضه دموکراسی خواهی منطقه نشانه پیوستگی و همبستگی ملت ایران با مردم تونس و مصر است.
جبهه مشارکت ایران اسلامی با استقبال از این پیشنهاد از همه مردم می خواهد در صورت صدور مجوز راهپیمایی ، یکپارچه و متحد ،حمایت خود را از مردم این دو کشور ابراز دارند.
ما همچنین اعلام می داریم که مسئولان کشور اینک در ازمونی تعیین کننده قرار گزفته اند. صدور مجوز می تواند به منزله حاکمیت عقلانیت و بازگشت به نقطه اغازی باشد که امید می رود از ان پس مناقشات سیاسی کشور در روندی قانونی و آرام بر اساس مفاهمه و گغتگو به نفع مردم حل و فصل شود و از سوی دیگر نادیده گرفتن حق مردم در برگزاری راهپیمایی به معنای ابطال همه ادعاها در حمایت از قیام مردم مصر و تونس خواهد بود.

بی عنوان

2010-11-08T11:03:00.001+03:30

این روزها همه‌اش با خودم می‌گم چی می‌شد اگه در کل شهر یه جوری "فیلم کوتاهی در مورد قتل" رو می‌شد پخش کنن.
اونجایی که آخرش می‌گه من از قتل متنفرم، من از جنایت متنفرم من از مجازات اعدام متنفرم ... رو هم چندبار تکرار کنن
بلکه یه کم ...
شاید بعدش خودمون رفتیم و فیلم کوتاهی در مورد دوست داشتن رو دیدیم

نکته سرمایه‌گذارانه - 40

2010-10-09T11:06:00.000+03:30

Just because a company is doing poorly doesn't mean it can't do worse. - Peter Lynch

تنها به این علت که یک شرکت درست عمل نمی‌کنه نمی‌شه نتیجه گرفت که بدتر از این هم نمی‌شه! – پیتر لینچ

واگویه‌های کوه‌نوردی - 1

2010-10-03T11:58:00.000+03:30

از رفتار و کردار دیگران می‌گفتند و تعجبشان از آنها و "اعتقاد بیش از حد" همان دیگری‌ها.
گفتم مگر اعتقاد شخصی هم عامل آزار فرد می‌شود؟
گفت اگر اعتقاد از دیگران به آدمی رسیده باشد، می‌شود.
گفتم مگر اعتقاد، دلبستگی عقلی و قلبی به چیزی نیست؟
چیزی نگفت.

نکته سرمایه‌گذارانه - 39

2010-10-02T08:24:00.001+03:30

If you aren't willing to own a stock for ten years, don't even think about owning it for ten minutes. - Warren Buffett

اگر نمی‌خواهی که یک سهم رو برای 10 سال نگهداری کنی پس برای نگهداریش به مدت دو دقیقه هم فکر نکن. – وارن بافیت

بدون شرح

2010-09-20T09:54:00.000+04:30

رقابت تنگاتنگ سایت مفیدنماها با گوگل و یاهو!
این آدرس فکر کنم تا چتد وقت دیگه بتونه با عمر کمتر از یکسال به بالاترین رتبه‌ی ممکن دست پیدا کنه
اینجا: # http://www.alexa.com/siteinfo/peyvandha.ir
و اینجا: # http://www.alexa.com/topsites/countries/IR

نکته سرمایه‌گذارانه - 38

2010-09-04T21:40:00.002+04:30

I used to think if there was reincarnation, I wanted to come back as the President or the Pope or a .400 baseball hitter, but now I want to come back as the bond market. You can intimidate everybody. - James Carville

قدیمها عادت داشتم که تجسم کنم به جای رییس جمهور یا پاپ یا بازیکن فوتبال باشم؛ اما حالا دلم میخواد که در هیبت بازار اوراق بهادار تناسخ پیدا کنم! در این حالت میشه همه را مرعوب کرد. – جیمز کاروایل

نکته سرمایه‌گذارانه - 37

2010-08-21T16:32:00.000+04:30

When asked what the stock market will do, J.P Morgan (1837-1913) (banker, financier, businessman) replied: It will fluctuate.

وقتی پرسش میشه که بازار سرمایه چه میکنه؟ جیپی مورگان پاسخ میده که نوسان میکنه!

نكته سرمايه‌گذارانه - 36

2010-08-19T22:52:00.001+04:30

I want the whole of Europe to have one currency; it will make trading much easier. - Napolean Bonaparte

دلم مي‌خواهد كل اروپا داراي پول واحدي باشد. اين سبب مي‌شود كه تجارت آسان‌تر گردد. - ناپلئون بناپارت

تصمیمات جانانه

2010-08-10T09:21:00.000+04:30

1- ما از اين تحريم ها استفاده كنيم و توليدات خود را گسترده و جهاني كنيم
2- از اين كار زشت آنها براي برپايي يك نظام اقتصادي جديد در جهان بهره ببريم
3- از همان مسيري كه آنها مي خواهند به ما ضربه اي بزنند چنان ضربه اي بزنيم كه ساقط شوند.

تراوشات کارگروه تحریم پس از چند سال مطالعه!
منبع: دنیای اقتصاد - دوشنبه 18/5/89

نكته سرمايه‌گذارانه - 35

2010-08-09T20:14:00.000+04:30

Wars are caused by undefended wealth. - Ernest Hemingway

جنگ‌ها زاييده‌ي ثروت‌هاي بي‌دفاعند. - ارنست همينگوي

نکته سرمایه‌گذارانه - 35

2010-08-07T08:36:00.001+04:30

Valuing a business is part art and part science. - Warren Buffett

ارزیابی یک کسب و کار نیمی هنر و نیمی دانش است - وارن بافیت

نکته سرمایه‌گذارانه - 34

2010-08-03T09:20:00.001+04:30

There are two times in a man's life when he should not speculate: when he can't afford it and when he can. - Mark Twain

زندگی آدمی دو دوره دارد، دوره‌ای که او نباید سفته‌بازی کند و زمانی که اجازه دارد انجام دهتد اما توانش را ندارد! - مارک تواین

نکته سرمایه‌گذارانه - 33

2010-08-01T12:46:00.000+04:30

The trend is your friend. - Technical analysis motto

خطوط روند دوست شما هستند - Technical analysis motto

نکته سرمایه‌گذارانه - 32

2010-08-01T12:45:00.001+04:30

The secret of life is honesty and fair dealing. If you can fake that, you've got it made. - Groucho Marx

راز هستی داد و ستد عادلانه و صادقانه است. اگر بتوان آنرا جعل کرد پس برملا شده - جولیوس هنری مارکس (گروچو مارکس)

نکته سرمایه‌گذارانه - 31

2010-08-01T12:10:00.000+04:30

The more the theory of efficient markets is believed, the less efficient the markets become. - George Soros

غالبن به تئوری بازار کارآ معتقدند اما بازار‌ها اغلب نیمه کارآ شده‌اند - جورج سوروس

نکته سرمایه‌گذارانه - 30

2010-08-01T12:07:00.001+04:30

The lust of avarice as so totally seized upon mankind that their wealth seems rather to possess them than they possess their wealth. - Pliny the Elder

مسبب اصلی حاکمیت ثروت بر فرد به جای حکمرانی انسان بر ثروت، تسط شهوت زیاده‌خواهی در اوست. - گوس پلینیوس دوم (23 تا 79 پ.م.)

پی‌نوشت: اون اوائل اینجوری نصیحت سرمایه‌گذاری می‌کردن حالا وضع فرق کرده!

نکته سرمایه‌گذارانه - 29

2010-08-01T11:46:00.000+04:30

The investor's chief problem - and even his worst enemy - is likely to be himself. - Benjamin Graham, 1934

مساله اصلی و بدترین دشمن سرمایه‌گذارها اینه که یه کم خودشون باشن! - بنجامین گراهام 1934

نکته سرمایه‌گذارانه -28 - از نوع ایرانی

2010-07-06T16:37:00.002+04:30

سهام عدالتو ببین، نمادو بخر، سود انباشته رو بگیر!ـ

حکایت آدم‌های با اعتماد به نفس

2010-06-21T10:41:00.001+04:30

(نقل دعوای 30 نفر با هزاران 30 نفر!)

رسم عجیبی است که هرکه خراب‌کاری‌های بیشتر و هزینه‌ی بیشتری بر تعداد زیادتری از مرد تحمیل می‌کند، اعتماد به نفسش هم بالاتر است!
داستان زمین‌خوارهایی که مشغول تخریب محیط زیست پارک ملی سرخه حصار این سرمایه‌ی با قدمت بیش از دویست ساله هستند و جالب اینکه کارنامه‌ی پر باری در ضرب و جرح و دستی هم به زدن و تخریب دارند شاید مثال دقیق چنین افرادی باشه.
خواندن خبر از سر گیری اقدامات مخرب پارک ملی سرخه حصار توسط این گروه، و پذیرایی مثال‌زدنی شان از هر فردی که قصد کسب خبر و تصویربرداری از منطقه را دارد به سر باز کردن زخمی کهنه می‌ماند که با سکوت مسئولین درد دوچندانی را به آدمی تحمیل می‌کند.
قسمت طنز ماجرا اما دست آویز قرار دادن هر چیزی توسط یک گروه 30 تا 40 نفره زمین خوار خوش سابقه! است که از مسجد و محراب و هیات گرفته تا شعارهای سبز مردم از دست ایشان مصون نمی‌ماند! جالب‌تر آنکه این تعداد گویا هر کدامشان قرار است نمایندگی 100 نفر دیگر را یدک بکشند تا شاید گناه کارهایی که کرده‌اند تا حدودی سرشکن شود! بی‌خبر از اینکه تخریب یک سرمایه‌ی ملی تعرض به دارایی حدود 70 میلیون ایرانی و با دیده‌ی اغماض چند ده میلیون تهرانی است.

به نظر می‌رسد که با این تفاسیر و سکوت مسئولین امر، احتمالن اداره محیط زیست تهران مسئولیت توسعه طرح مسکن مهر را به عهده گرفته است!

ــــــــــــــــــ
پی‌نوشت:
1- پس از صدور رای قضایی بر غیر قانونی بودن تصرف اراضی ملی سرخه حصار، قرار بر این شد که زمین معوض هم به مدعیان تعلق بگیرد و زمین‌های شهرک پردیس برای این موضوع در نظر گرفته شد.
طرفه آنکه این مدعیان، تا به امروز از قبول این موضوع به بهانه هم ارزش نبودن زمین‌های معوض با میراث غصب شده طفره رفته‌اند! حال باید از این اهالی خوش سابقه‌ پرسید اراضی ملی را چگونه برای ساخت و ساز و سکونت ارزش‌گذاری کرده‌اند و اگر تمایل به ارزش‌گذاری است چرا از خسارتی که طی این مدت به میراث ملی کشور وارد آمده چشم پوشی می‌کنند و پس از این محاسبه ایشان طلبکار می‌مانند یا مردم ایران و تهران؟
البته با توجه به فرضیه اول این نوشتار به احتمال زیاد اعتماد به نفس دوستان کماکان رشد صعودی خود را ادامه خواهد داد!

2- آن چهار هزار نفری که زمین‌خواران همواره نقش دادخواهی ایشان را بازی می‌کنند در بهترین حالت و در فراگیرترین وضع قابل استناد حدود 140 نفر بوده‌اند!

مطلبی دیگر:
http://kaareez.blogspot.com/2008/01/blog-post_17.html
http://www.pooldaily.com/Pages/News-5875.html

نکته سرمایه‌گذارانه - 27

2010-06-21T08:55:00.001+04:30

Investors in the corporate bond market do not enjoy the same access to information as a car buyer or, dare I say, a fruit buyer. - SEC Chairman Arthur Levitt

سرمایه گذاران در بازار اوراق قرضه شرکتی هیچ گاه از دستیابی به اطلاعات لذتی مشابه خریداران خودرو یا حتی خریدار میوه‌جات کسب نمی‌کنند - آرتور لویت

نكته سرمايه‌گذارانه - 26

2010-06-11T14:04:00.000+04:30

If you hear that everybody is buying a certain stock, ask who is selling. - James Dines,

اگه مي‌شنوي كه همه يه سهمي رو مي‌خرن تو بپرس كه كي داره مي‌فروشه - جيمز داينز

نكته سرمايه‌گذارانه

2010-05-27T19:45:00.000+04:30

When investing, we view ourselves as business analysts, not as market analysts, not as macroeconomic analysts, and not even as security analysts. - Warren Buffett

هنگام سرمايه‌گذاري ما خودمان را تحليل‌گر كسب و كار تلقي مي‌كنيم، نه محقق بازار، نه محقق اقتصاد كلان و نه حتي تحليل‌گر امنيت - وارن بافيت

فرومایه‌گی عاشقانه

2010-05-23T21:15:00.001+04:30

فرومایگی عاشقانه

به نقل از وبلاگ دفتر عشق

"عشق فقط حسن تعبیری است برای گریختن، برای عجز از "با خود راحت بودن"، التفات و رو کردن به سوی دیگران جز پیامد ثانوی این میل شدید به فرار از خویشتن نیست.

"آدمی نمی‌تواند به هیچ کس عشق بورزد مگر آن که از خویشتن روی گرداند. ... " منشا این گونه از عشق، نفرت از خویشتن است. نفرت از ضعف ها و بی نوایی‌های خویشتن.. ذهن همواره در فکر گریختن و رفتن به مکان های دور دست است. ذهن خائف از دیدن خود و حقارتش، ناگزیر خود را نثار دیگری می کند. نه بخاطر سزاواری اش، بل محض خاطر دیگر بودگی اش....این نوع عشق، هیچ نیست مگر اشتیاقی سوزان به روی گردانیدن از خویشتن و گم کردن خویش در مصائب و مسائل دیگر آدمیان"

ماکس شلر (کین توزی)

نكته سرمايه‌گذارانه - 24

2010-05-21T14:06:00.000+04:30

Thieves respect property. They merely wish the property to become their property that they may more perfectly respect it. - G. K. Chesterton

مال و منال مورد احترام دزد‌هاست خاصه اگر كه اين دارايي بدل به دارايي آنها بشود كه احترام مضاعفي هم به آن مي‌گذارند! - جی. ک. چسترون

نكته سرمايه‌گذارانه - 23

2010-05-20T21:00:00.000+04:30

Trading has been, and always will be, a hard way to make an easing living. - Jeffrey Silverman

بورس بازي، راه سخت آسان زندگي كردن بوده هست و خواهد بود! - جفري سيلورمن

اي روزگار

2010-05-14T21:31:00.001+04:30

وقتي توي يه موضوع كمي سر رشته داشته باشي
وقتي توي همون موضوع يه مطلب مي‌خوني
وقتي اون مطلب يه بخش از مطالب متنوع يه نشريه علوم انساني باشه
وقتي به اين نتيجه مي‌رسي كه نويسنده مزخرف سر هم كرده
وقتي اون نشريه مهرنامه باشه
پس حتمن مقاله مال فرشاد مومنيه
پس حتمن ....ـ
نه شايد بايد بگم احتمالن ...
مي‌شه نتيجه گرفت كه احتمالن بقيه نويسنده‌ها هم مثه اين بابا اينقدر پرت و پلا گو باشن و ما كه توي اون فضا نبوديم به نظرم خيلي آدم حسابي ميان؟!

نكته سرمايه‌گذارانه - 22

2010-05-14T21:21:00.001+04:30

There are no new forms of financial fraud; in the last hundred years there have only been small variations of a few classic designs. - J. K. Galbraith

شيوه‌هاي نويني در كلاه‌برداري‌هاي مالي ديده نشده. در صد سال اخير تنها تغييراتي جزئي در همان مدل‌هاي كلاسيك به اجرا درآمده است! - جان كنت گالبرايت

سخنرانی استاد ملکیان 15 اردیبهشت 1388

2010-05-05T09:32:00.001+04:30

امروز مصطفی ملکیان در موسسه معرفت و پژوهش از ساعت ۵ الی ۷ زیر موضوع تاملی درباره مفهوم دوستی، سخنرانی دارد.

مراسم مربوط می شه به بزرگداشت زادروز زنده یاد مهندس رضوی.

نشانی موسسه: م. فلسطین، خ. طالقانی غربی، خ. شهید سرپرست شمالی، ک. تبریز، پ.19

نكته سرمايه‌گذارانه - 21

2010-05-03T18:23:00.001+04:30

The gambling known as business looks with austere disfavor upon the business known as gambling. - Ambrose Bierce

بعضيا فكر مي‌كنن قمار بازي کسب و کاريه با بی اعتباری‌هاي سخت و تلخ؛ همون طور كه کسب و کار هم قمار.به حساب مياد - امروز بيرس

نكته سرمايه‌گذارانه - 20

2010-05-01T23:32:00.001+04:30

The basic rule of free enterprise: You must give in order to get. - Scott Alexander

قانون اصلي كسب و كار آزاد اينست كه در قبال دريافت آنچه مي‌خواهي بايد چيزي براي پرداخت داشته باشي - اسكات الكساندر

رنج‌نامه‌ي مهندس عزت الله سحابی

2010-04-13T21:41:00.001+04:30

... من به عنوان یک فرد مذهبی که اخلاق را ستون فقرات و هدف اصلی مذهب می‌دانم و پیامبرمان هم برای تعالی اخلاق مبعوث شده است (انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق) شرم‌ام می‌آید در زمانه‌ای زندگی می‌کنم که به نام خدا و دین، دختران و پسران و زنان و مردان این جامعه را به جرم حق‌گویی و حق‌خواهی زیر شدیدترین فشارهای جسمی و روحی می‌گیرند، وقیحانه‌ترین کلمات را برای بانوان به کار می‌برند و اعترافات دروغ از آنها می‌خواهند. ... ای خدای بزرگ، ای تغییر دهنده قلب‌ها و فکرها، یا حال و روز ما را دگرگون کن یا مرگ مرا برسان.

ربنا اخرجنا من هذه القریه الظالم اهلها واجعل لنا من لدنک ولیا واجعل لنا من لدنک نصیرا (نساء، 75)

بخش‌هايي از رنج‌نامه‌ي مهندس عزت الله سحابی

۲۱ فروردین ۱۳۸۹

نكته سرمايه‌گذارانه - 19

2010-04-13T18:39:00.000+04:30

Money is the opposite of the weather. Nobody talks about it, but everybody does something about it. - Rebecca Johnson

پول مقابل آب و هوا است. هیچ کس راجع به اون صحبت نمي‌كنه اما همه حول و حوش اون يه چيزهايي مي‌گن - ربکا جانسون

نكته سرمايه‌گذارانه - 18

2010-04-12T12:17:00.000+04:30

Men make counterfeit money; in many more cases, money makes counterfeit men. - Sydney J. Harris

درسته كه مردم پول تقلبي مي‌سازند اما در بيشتر مواقع اين پوله كه مرداي تقلبي مي‌سازه - سيدني جي هريس

نكته سرمايه‌گذارانه - 17

2010-04-01T18:59:00.001+04:30

It is more difficult to give money away intelligently than it is to earn it in the first place. - Andrew Carnegie

هوشمندانه خرج كردن مقداري پول از بدست آوردنش در بهترين موقعيت سخت‌تر است. - اندرو کارنگی

دیکتاتوری در ایران از شکل گیری تا سقوط

2010-03-31T13:21:00.001+04:30

سه دهه پس از رفراندوم تغییر نظام سلطنتی به نظام جمهوری در ایران - گفتگوی مجله چشم انداز با عبدالله شهبازی
دیکتاتوری در ایران از شکل گیری تا سقوط

خلاصه گفت و گو:
رضاخان میرپنج گام به گام تبدیل شد به "رضاشاه" و خوفناک ترین حکومت نظامی را در ایران برپا کرد. استقرار حکومتی که در دانش سیاسی به «دولت سربازخانه‌ای» یا «دولت پادگانی» Barrack State معروف است، یعنی تبدیل ایران به یک سربازخانه بزرگ. کشتار و زندانی کردن و حذف بزرگان سنتی و سلب مالکیت از توده کثیری از مردم، محصول این دیکتاتوری بود. همین سیاست را محمدرضا شاه در دهه چهل به اشکال دیگر و با تدوین قوانین جدید ادامه داد، که پیامدهای بزرگی داشت.
«دیکتاتوری مصلح» اینگونه برقرار شد و جان مردم را به لبشان رساند. نظامیان، به رهبری رضا خان سردار سپه، به اقتدار عجیبی رسیده بودند. انتخابات را به نمایش صوری بدل کرده بودند. همه نمایندگان مجلس را، به جز چند نفری در تهران، نظامیان، به فرماندهی رضا خان تعیین می کردند و انتخابات فقط یک ظاهرسازی بود.
حکومت مطلقه فردی طبعاً در اوضاع بحرانی برکناری حاکم مطلقه را الزامی می‌کند. این سرنوشت محتوم رضا شاه و پسرش بود. به علت جنگ جهانی، ورود قشون‌های متفقین به ایران، برای پشتیبانی از جبهه شوروی علیه آلمان، اجتناب‌ناپذیر بود و متفقین به این نتیجه رسیدند که در صورت ورود به ایران، که حکومت مرکزی را تضعیف می‌کرد، با انقلاب و شورش خونین علیه حکومت پهلوی مواجه خواهند شد که به سود آن‌ها نبود. برای مقابله با این بحران، دولت بریتانیا به کمک رضا شاه آمد و شوروی‌ها و آمریکایی‌ها را قانع کرد و رضا شاه را محترمانه خلع و به تبعید فرستاد و در واقع او را نجات داد و تداوم سلطنت پهلوی را از طریق محمدرضا شاه تأمین نمود. یعنی، در شهریور 1320 انگلیسی‌ها به رضا شاه و حکومت پهلوی کمک کردند. این اشتباه بزرگی است که تصور می‌کنند انگلیسی‌ها رضا شاه را برکنار کردند چون با او مخالف بودند. اگر رضا شاه به دست مردم می‌افتاد به شکل مهیبی به قتل می‌رسید.
محمدرضا شاه در سودای قدرت مطلقه برای خود و کانونی که در پیرامونش بود قانون اساسی مشروطه را به شیر بی یال و دم و اشکم بدل کرد. زمانی که با اوج‌گیری انقلاب محمدرضا شاه اعلام کرد که شاه طبق قانون اساسی مبرا از مسئولیت است مردم نپذیرفتند زیرا بعینه دیده بودند که امیرعباس هویدا، نخست‌وزیر در اوج ثروت و قدرت شاه، مطیع اوامر شاه بود نه نخست‌وزیر مشروطه. بنابراین، اگر حکومت پهلوی به قانون اساسی مشروطه وفادار و مقید مانده بود، نهاد سلطنت در ایران می‌توانست دوام آورد. بمناسبت 28 مرداد یا 4 آبان اصناف و کسبه را به چراغانی مجبور می‌ساختند. آن وقت شاه خیال می‌کرد مردم از روی طوع و رغبت چنین می‌کنند غافل از این‌که همین اقدامات موجبات نارضایی مردم را فراهم می‌ساخت. علی دشتی درباره این‌گونه نخبگان سیاسی و نقش آن‌ها در ایجاد دیکتاتوری می‌نویسد:
«بعضی از افراد جنساً ارباب‌تراش و بت‌درست‌کن هستند وگرنه معنی دارد که هر مهمانخانه‌ای را بخواهند افتتاح کنند باید حتماً به نام نامی اعلیحضرت همایونی باشد؟!»

دو ماهنامه "چشم انداز ایران" در شماره 60 (اسفند 1388- فروردین 1389) با عبدالله شهبازی مورخ و محقق تاریخ سیاسی ایران مصاحبه ای خواندنی کرده است. بازانتشار خلاصه ای از اساسی ترین نکات مطرح شده دراین مصاحبه، در آستانه سالگرد رفراندوم جمهوری اسلامی که مردم در آن به "جمهوری" و نه "حکومت استبدادی" رای دادند مناسبت بجائی است.

پي‌نوشت: اين گفت و گو آنقدر خواندني و نكاتي آنچنان آموزنده برايم داشت كه با چند بار خواندن هم هنوز جذاب است

نكته سرمايه‌گذارانه - 16

2010-03-31T00:56:00.001+04:30

Inflation is taxation without legislation. - Milton Friedman

تورم، ماليات ستاني بدون قانون‌گذاري است. - ميلتون فريدمن

نكته سرمايه‌گذارانه 15

2010-03-29T20:11:00.000+04:30

In the long run, companies can finance internal growth at the same rate as their return on equity. Faster growth has to be financed by taking on debt or selling more stock. Ultimately, ROE determines growth rates. - Michael Murphy

در بلند مدت، توسعه داخلي شركت‌ها با نرخي مشابه بازده حقوق صاحبان سهام تامين مالي مي‌شو؛ اما رشد هاي سريع‌تر نياز به نرخي بالاتر يا فروش سهام بيشتر دارد. در مجموع نرخ بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) تعيين كننده نرخ رشد است. - مایکل مورفی

نكته سرمايه‌گذارانه - 14

2010-03-17T22:51:00.003+03:30

Whoever said money can't buy happiness isn't spending it right. - Lexus ad

هركي بگه با پول نمي‌شه شادي رو خريد بلد نيست چطوري پول خرج كنه - تبليغات لگزوس!

نكته سرمايه‌گذارانه - 13

2010-03-16T20:20:00.003+03:30

Whenever I read about some company undertaking a cost cutting program, I know it's not a company that really knows what costs are about. The really good manager does not wake up in the morning and say 'This is the day I'm going to cut costs,' any more than he wakes up and decides to practice breathing. - Warren Buffett

هرگاه من در مورد شركت‌هايي كه تصميم به اجراي برنامه‌هاي كاهش هزينه گرفته‌اند چيزي مي‌خوانم، متقاعد مي‌شوم كه اينها قطعن نمي‌دانند هزينه چيست!
مدير واقعي صبح بيدار نمي‌شه و بگه "امروز روزيه كه مي‌خوام كاهش هزينه بدم!"
مثه اينكه از خواب پاشه و تصميم بگيره تمرين تنفس بكنه!
وارن بافت

(به گمانم ترجمه‌ها خيلي وفادار به لفظ متون نيست اما به معني متن شايد)

نكته سرمايه‌گذارانه - 12

2010-03-15T22:07:00.002+03:30

When managers want to get across the facts of a business to you, it can be done within the rules of accounting. Unfortunately, when they want to play games, at least in some industries, it can also be done within the rules of accounting. If you can't recognize the differences, you shouldn't be in the equity-picking business. - Warren Buffett

مديران به هنگام ارائه اطلاعات در مورد يك كسب و كار و همچنين به هنگام بازي دادن شما از قواعد حسابداري استفاده مي‌كنند پس اگر تفاوت بين اين دو را نمي‌دانيد بهتر است قيد بورس بازي را بزنيد - وارن بافت

گفتگوی پروفسورعلی انصاری با مجله اشترن

2010-03-15T13:58:00.001+03:30

رژیم می داند مردم چقدر خشمگین اند

برگردان: احمد افرادی

مقدمه: انقلاب مشروطیت، برای ایرانیان به مراتب معنی دار تر و مهم تر از انقلاب سال 1979 است. در آن زمان، سلطنت واژگون نشد، بلکه قدرت از شاهان به مجلس منتقل شد. پادشاه خلع نشد، بلکه میدان عملش، توسط قانون اساسی (به شکل تعیین کننده ای) محدود شد. بسیاری از سبزها هم، تحولی این گونه را آرزو می کنند. آن ها می گویند: ما انقلاب نمی خواهیم. ما می خواهیم، «مقام رهبری» انتخابی باشد و احمدی نژاد پی کارش برود. خواست سبز ها این است، که جمهوری اسلامی (با تأکید بر وجه جمهوریت نظام) بماند

خبرنامه گویا

اشترن ـ پروفسور علی انصاری (مورخ ایرانی ـ انگلیسی ) یکی ازبهترین کارشناسان [مسائل] خاورمیانه است.

اشترن ـ پروفسور انصاری ! شش ماه بعد از انتخابات قلابی و تظاهرات ، رئیس جمهور احمدی نژاد ، از « ایران اتمی» خبرمی دهد. مزدورانش صدها نفر را زندانی کرده و حتی بمرگ محکوم کرده اند. احمدی نژاد ، قوی تر از همیشه به نظر می رسد.

انصاری ـ گمان نمی کنم برداشت شما درست باشد. زیرا ، او خساراتی جبران ناپذیربه کشور وارد می کند. وقتی کسی مثل احمدی نژاد به قدرت می رسد ، همه چیز را نابود می کند و به هیچ یک از قواعد معمول پایبند نیست ،[ پشت سرش خرابی ها یی جا می گذارد ] که مرمتش سخت است. آدم دلش می خواهد به اپویسیون بگوید : خوشحال باشید که مجبور نیستتید این خوکدونی را تمیز کنید.

اشترن ـ اما جنبش سبز ، برای به دست گرفتن قدرت ـ به هرحال ـ ضعیف است.

انصاری ـ این یک داوری عجولانه است که جنبش سبز را ( تنها به این دلیل که ـ در سالروز انقلاب ـ نتوانست در شمار بالا وارد صحنه ی تظاهرات خیابانی شود ) مرده ارزیابی کنیم . این که حامیان رژیم ، درتصاویر تلویزیونی بیشتر به چشم می خوردند ، یک پیروزی برای رژیم به نظر می رسید . اما، با این همه، جنبشِ مخالفانِ سبز ، به راهش ادامه خواهد داد.

اشترن ـ ....تا یک انقلاب ، شبیه آن چه که سقوط شاه را موجب شد ؟

انصاری ـ نه ، مردم انقلاب نمی خواهند. چون ، ازعواقب براندازی ، از هرج و مرج و جاری شدن خون وحشت دارند. آن ها دولتی می خواهند که به ملت حساب پس دهد.

اشترن ـ وقتی شاه ( به دنبال اعتراضات و تظاهرات چند ماهه ی مردم ) کشور را ترک کرد، [در واقع ] «خواستِ قدرت» را از دست داده بود.رئیس جمهور احمدی نژاد، چنین تأثیری بر آدم نمی گذارد [ که صحنه را خالی کند] .

انصاری ـ رژیم خود را سرسخت نشان می دهد و با لجاجت و یکدندگی بر سر موضع اش هست [ یعنی می خواهد بگوید ]: ما سر سوزنی عقب نمی رویم . ما سختگیر تر و خشن تر حکومت خواهیم کرد. رژیم ـ با همین موضعگیری ـ خطای بعدی را مرتکب می شود.

اشترن ـ چه طور مگه ؟

انصاری ـ تصور کنید که احمدی نژاد و مقام رهبری ، در انظار عمومی خود را به عنوان حاکمانی مستبد نشان دهند ، اما ـ در پشت صحنه ـ با مخالفان سیاسی خود بر سر حل و فصل [ اختلافات جاری ] مذاکره کنند. این شیوه، هوشنمدانه است .زیرا، [ حکومتگران ] برای آن که مقام و منصب امروزی شان را از خطر نجات دهند ، مجبور هستند به اپوزیسیون پل بزنند. اما، احمدی نژاد متوجه ی موضوع نیست.

حرف حساب آدم هایی از این دست، فقط این است که : یا با ما هستید ، یا به درک واصل شوید . [آن ها، در واقع ] برهمین عقیده هم هستند.

اشترن ـ جنبشِ معترض چگونه می تواند این وضع را تغییر دهد ؟

انصاری ـ این رژیم در دنیای خودش سیر می کند. به عنوان نمونه کافی است که فقط ، حرص و جنون ِرژیم ، در مورد داد گاه ها و اعترافات نمایشی را در نظر بگیرید :

قدرتمندان ، با این تمهیدات ، تنها به خودشان تلقین می کنند که همه چیز تحت کنترل است.

[ در واقع ] ، به نظر می رسد که آن ها ، با وجود همه ی سازمان های اطلاعاتی و امنیتی و خبرچینانِ شان ، بر کشور مسلط نیستند. با وصف این ، نباید تصور کرد که رژیم ، همین فردا فرو می پاشد.

اشترن ـ به نظر شما، فروپاشی رژیم چقدر طول می کشد؟

انصاری ـ مهندس موسوی، سیاستمدار اپوزیسیون گفته است : « دولتِ [ احمدی نژاد] بیش از دو سال دوام نمی آورد » . سبزها ، آشکارا نشان می دهند که در این مورد تعجیل ندارند.آن ها ، پی یک رویارویی زمانبر را به تن خود مالیده اند .

اشترن ـ چه چیزی باید به نفع اپوزیسیون تغییر کند؟

انصاری ـ اوضاع اقتصادی ایران فاجعه آمیز است :

بهای نفت کاهش می یابد ؛ هیچ کس نمی داند که بخش بزرگی از در آمد نفت ، که در سال های اخیر به دست آمد ، به کجا سرازیر شده است .

چند هفته ی قبل، شمار بالایی از مردم ، به بانک ها هجوم آوردند . [از این رو] بانک ها ، مجبور شدند اعلام کنند که چک ها تا مبلغ معینی قابل پرداخت هستند.

در شش یا هفت هفته ی آینده ، یارانه مربوط به بهای نان برداشته خواهد شد.

برای این دولت ـ در حال حاضر ـ مشکل اصلی پول است. نقدینگی دولت تدریجأ تمام می شود .

در خارج از ایران، به این موضوع بسیار کم بهاء داده می شود.

اشترن ـ و این مشکلات اقتصادی، رژیم را بیش از این در تنگنا قرار می دهد ؟

انصاری ـ من دو امکان می بینم : یا رژیم و مخالفان ـ بر نوعی از مصالحه ـ به توافق می رسند . و یا این سیستم ، رفته رفته فرسوده شده و به تحلیل خواهد رفت.

اشترن ـ رژیم ، چگونه می تواند خود را از این بند رها کند؟

انصاری ـ یک راه حلِ ممکن می تواند این باشد : راهی پیداکرد که احمدی نژاد را ـ به اصطلاح ـ « بازنشسته » کرد و کاندیدایی یافت که همه ، در مورد او ، به عنوان رئیس جمهور (دست کم ، تا انتخابات بعدی ) تفاهم داشته باشند . اما، با این پیش فرض که او [ احمدی نژاد] تن در دهد و برود ؛ که دشوار است. زیرا احمدی نژاد پوپوليست است، با اعتماد به نفس و «احساس رسالت» فوق العاده بالا .

او مردی است که توسط آرمان ها و ایده آل هایش به پیش رانده می شود.

اشترن ـ [ یعنی] ،احمدی نژاد می رود و سیستم باقی می ماند . به نظر شما، این سناریو واقع گرایانه است؟

انصاری ـ بله . در این مورد حتی الگو و نمونه ی تاریخی وجود دارد : انقلاب مشروطیت 1906.

این انقلاب ، برای ایرانیان به مراتب معنی دار تر و مهم تر از انقلاب سال 1979 است.در آن زمان، سلطنت واژگون نشد، بلکه قدرت از شاهان به پارلمان ( مجلس) منتقل شد. پادشاه خلع نشد ، بلکه میدان عملش ، توسط قانون اساسی ( به شکل تعیین کننده ای ) محدود شد. بسیاری از سبزها هم ، تحولی این گونه را آرزو می کنند.آن ها می گویند: « ما انقلاب نمی خواهیم. ما می خواهیم ، « مقام رهبری » انتخابی باشد و احمدی نژاد پی کارش برود.

خواست سبز ها این است ، که جمهوری اسلامی ( با تأکید بر وجه جمهوریت نظام ) بماند.

اشترن ـ آن گاه ، انتخاباتی نسبتأ آزاد ( شبیه انتخابات سال های 90) برپا می شود؟

انصاری ـ در غرب ، مشکل ایران ـ بیشتر ـ به مثابه ی نبرد بر سر دموکراسی و انتخابات آزاد فهمیده می شود. [ اما] در واقع ، مشکلات عمیق تر از این است که به نظر می آید. موضوع بر سر پرسش های بنیادین دینی است.در تابستان گذشته، آیت الله مصباح یزدی (از وفاداران رژیم ) گفت، آیت الله خامنه ای فقط نماینده امام غایب ( مسیح شیعیان) نیست، بلکه جانشین اوست. بنا بر این ، اطاعت از احمدی نژاد ، مثل اطاعت از خداست .

این صدا ( حتی به گوش ایرانیان ) چنان تند و ثقیل آمد که بعدها ، آن « نظر خاص » در تلویزیون ایران سانسور شد.

قدرتمندان ، اين جهان بيني کج و کوله ( که خود را در آن مجريان برنامه اي الهي مي بينند) را سر هم بندي کرده اند.

اشترن ـ و این عمل ، از دید معترضان، بد تر از تقلب در انتخابات است؟

انصاری ـ بله . مردم می گویند ، اگر می خواهید به ما کلک بزنید، مختارید. اما، بعدأ گناه را به گردن خدا نیاندازید.

اشترن ـ آيا درست است که در ايران ، مذهب تعيين کننده ترين قدرت سياسي ميباشد؟

انصاری ـ مذهب نقش بسیار مهمی بازی می کند. اما ، همین اعتبار ، برای ناسیونالیسم هم وجود دارد .

شعار انقلاب سال 1979 « آزادی ، استقلال ، جمهوری اسلامی » بود. و منظور از[ آزادی ] ، نه فقط آزادی دینی ، بلکه آزادی سیاسی هم بود. ایرانیان مذهب را وسیله ای برای رسیدن به اهداف بزرگ می بینند .نه به عنوان ایدئولوژی «خود ـ هدف» .

اشترن ـ همه ی اعتراضات برای آن است که جمهوری اسلامی از راه راست منحرف شده است؟

انصاری ـ شاه دست کم به این قانع بود که با ( به اصطلاح ) « حقِ خداداد» حکومت می کند. حاکمان فعلی ، به این اندازه هم رضایت نمی دهند : آن ها خود را خود ِ خدا می خوانند . نبردی که در ایران ، بر سر روح [ حقیقت ] اسلام جریان دارد، همه ی خاورمیانه را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

اشترن ـ به رغم این ، هنوز بسیاری از احمدی نژاد و رژیم حمایت می کنند.

انصاری ـ بله. اما چه تعداد؟ بار اولی که احمدی نژاد رئیس جمهور شد ، تقریباٌ پنج ملیون نفر به او رأی دادند. این یک مبنای مقایسه خوبی است.

اشترن : معذالک، احمدی نژاد ، آشکارا پشتیبانان زیادی ، به ویژه در میان روستائیان محروم دارد.

انصاری ـ این افسانه ای است که رژیم آن را ، با اشتیاق جار می زند. اما، این تصور که ، در روستا ها گروهی از مردمِ «سخت محافظه کار » وجود دارد که همواره این گونه رآی می دهد، نادرست است. [عطف به داوری شما ] چه گونه می توان پیروزی قاطع و بی نظیر اصلاح طلبان ، در سال های 90 میلادی را توضیح داد؟

اشترن ـ در صورتی که اپوزیسیون ، از چنین حمایت گسترده ای در سراسر کشور برخوردار باشد ، رژیم ، تا کجا می تواند مردم را سرکوب کند ؟ آیا سپاه پاسداران ـ در وضعیت اضطراری ـ هممیهنانش را به گلوله خواهند بست؟

انصاری ـ من در این مورد تردید دارم. از همین حالا دیده می شود که : رژیم از این خسته نمی شود که از همه امکاناتِ وحشتناک ، برای تهدید و ترساندن مردم استفاده کند . اما، تهدیدات به مرحله عمل در نمی آید .

و دلیل اش : در رویارویی بین مردم و پاسداران ، هیچکس نمی تواند روی وفاداری مطلق پاسداران حساب کند. آن ها جرئت نمی کنند ، تانک ها را روانه ی خیابان ها کنندـ آن گونه که چینی ها در میدان « صلح آسمانی » کردند.

اشترن ـ چرا نمی توانند؟

انصاری ـ زیرا از واکنش مردم واهمه دارند.

در تاریخ ایران ، [ در مقایسه با دیگر انقلاب ها] غالباٌ ، خونریزی نسبتاٌ کمی ، واژگونیِ [ رژیم ها] را موجب شده است. انقلاب مشروطیت 7 / 1906 درست زمانی به راه افتاد که تنها یک نفر مورد اصابت گلوله قرارگرفت .

انقلاب سال 1979 نیز (آن گونه که غالباٌ گفته می شود) آنچنان خونین نبود. دست کم، نه تا بعد از سقوط شاه.

تندرو های رژیم ، به این موضوع کاملاً واقف اند. آن ها می دانند ،چنانچه ضعف نشان دهند ، همان [ تجربه ی تاریخی] به سرعت رخ می دهد. [ و ] خشمی که 30 سال بر هم انباشته شده بود[ بر سرشان ] خالی می شود.

اشترن ـ احمدی نژاد می کوشد، در تقابل با خشم فروخورده ی مردم و ترس از سقوط کاری بکند. از این رو ، ایران را به عنوان کشور اتمی اعلام می کند و از دشمنان می گوید که ، می خواهند ایران را از حق استفاده ی صلح امیز ازانرژی اتمی محروم کنند.

انصاری ـ احمدی نژاد ،هر گاه بخواهد از پاسخ ، در مورد مشکلات داخلی و یا در ربط با [ مسائل ] خارجی طفره برود، از دستاورد ها ی پیروزمندانه ی اتمی سخن می گوید. برای من جالب بود ، که بسیاری از ایرانیان ، با برنامه ی هسته ای چقدر انتقادی برخورد می کنند.

اشترن ـ استنباط شما این است که ایرانیان ، خود شان [ هم] با برنامه ی هسته ای مخالف اند؟

انصاری : نه. بیشتر ایرانیان با این موافق اند که کشورشان ـ در راستای اهداف غیر نظامی ـ برنامه هسته ای داشته باشد .[ اما] بر سر این که برنامه ی هسته ای ـ به لحاظ اقتصادی و سیاسی ـ برایشان به چه قیمتی تمام شود، اختلاف نظر شدید دارند.

اشترن ـ آیا احمدی نژاد خواهان بمب [ اتمی] است؟

انصاری ـ من گمان می کنم ، او به دنبال امکان ِ ساخت بمب اتمی است.

اشترن ـ او این امکان را به چه منظور می خواهد؟

انصاری ـ دغدغه ی احمدی نژاد، پیش از هرچیز پرستیژ است. او می خواهد به دنیا و ملتش بگوید : ببینید ! ما ایرانی ها ـ به رغم تحریم و انزواـ به چه اهدافی می توانیم برسیم. او شاید به این هم می اندیشد که ، بتواند ایران را ـ به منزله ی قدرت هسته ای ـ دو باره به عظمت سابق خود بازگرداند.

اشترن ـ بسیاری ( نه فقط در اسرائیل) از این می ترسند ، مبادا احمدی نژادِ سامی ستیز ، از بمب اتمی استفاده هم بکند. به همین خاطر، تا دیر نشده باید جلوی او را گرفت.

انصاری ـ به نظر من این [ ترس ] واهی است ؛ حتی اگر ایران بمب اتمی بسازد.

[ایرا نی ها ]، با این سرعت ِ[ پایینِ ] غنی سازی ، شاید بتوانند در هر سه سال یک بمب بسازند. این [ اقدام ] هیچ امکان نظامی یا استراتژیک در اختیار ایران قرار نمی دهد . بحث بر سر پرستیژ است و[ همین طور] ایمنی رژیم .

اشترن ـ در رویارویی با این سیاست اتمی ایران ، از مجازات و تحریم ها چه کاری ساخته است؟

انصاری ـ برخی کارها .[ اما] مدتی طول می کشد، تا پی آمدهای تحریم آشکار شود.

همین موضوع که، در مورد مجازات و تحریم [ ایران] صحبت می شود، خود به تنهایی تأثیر گذار است. زیرا ، ترس و نا امنی را ( که این روزها درد مشترک بیشتر ایرانیان است) تشدید می کند.

اشترن ـ و کسانی که در ایران زندگی می کنند، موضوع را، دقیقأ به همین شکل می بینند؟

انصاری ـ چنانچه اروپایی ها ، در برابر چنین پرسشی نگاه یکسانی داشته باشند ، آن وقت پاسخ ِ سئوال شما « بله » است.

ایرانی ها ملتی تاجر پیشه هستند . بسیاری از ایرانی ها ( نه فقط در دنیای تجارت ) وابسته ی رابطه ی خوب با اروپا هستند.

در گذشته، آن ها، همیشه توانسته اند روی این حساب کنند که به صورت پنهانی ، به خوبی می توانند با اروپایی ها وارد معامله تجاری شوند ـ حتی اگر فضای سیاسی [ به اصطلاح ] کاملاٌ یخزده می بود.

اسلاف احمدی نژاد، همواره مراقب بودند که همه [ی کشورهای اروپایی] را ، همزمان نرنجانند .یکی از جدی ترین انتقاداتی که در داخل کشور به احمدی نژاد وارد می شود ، دقیقاٌ این است که او دشمنی همه را برانگیخته است . این که کشورهای بزرگ اتحادیه اروپا، سفرای خود را به مراسم رژه جشن سالروز انقلاب نفرستادند، بسیار تأثیر گذار بود.

اشترن ـ سپاه پاسداران هم ، منافع اقتصادی در سطح میلیاردی دارد.از قرارمعلوم، تا دو سوم اقتصاد ایران در کنترل آن ها است. فرودگاه تهران، شبکه ی تلفن ، تأسیسات مهم گاز و نفت ، متعلق به سپاه است.در صورتی که رئیس جمهور، کسب و کار پاسداران را مختل کند ، ممکن است آن ها از او فاصله بگیرند؟

انصاری ـ سپاه پاسداران انقلاب ، یک شرکت ( به عبارتی دقیق تر ) نوعی اتحادیه ی تجاریِ مسلح است .و احمدی نژاد در اصل، خود از همه ی مجازات ها و تحریم ها بزرگتر است.

اشترن ـ گمان می کنید که مجازات ها و تحریم ها بتواند ایران را وادار کند که در مورد انرژی هسته ای نرمش نشان دهد و تجدید نظر کند؟

انصاری ـ شاید موجب شود که ایران قابل تحمل تر شود و بیشتر نرمش نشان دهد .اما ، در دراز مدت ، شخص نباید اسیر رؤیا شود. ایران، بالاخره بر تکنولوژی لازم برای ساخت بمب اتمی مسلط می شود .ایرانی ها ، در حال حاضر دانش فنی را دارا هستند. به عملی در آوردن این دانش فنی ، تنها به زمان احتیاج دارد. بنا بر این ، باید به دنبال راه حل سیاسی بود.

اشترن ـ ایران، در یکی ـ دوسال دیگر چگونه به نظر خواهد آمد : همین رژیم، اما با سلاح اتمی؟

انصاری ـ نشانه های وقوع تحول محسوس است، اما وقوع این تغییر و تحول در گرو زمان است.

حکومتگران به آخر خط سیده اند. گمان نمی کنم که خامنه ای بتواند ، از این فرایند ـ به لحاظ سیاسی ـ جان سالم به در برد و موقعیتش را حفظ کند.

یکدندگی و لجاجت خامنه ای ، بیشتر مرا به یاد محمدرضا شاه ، در یکی از آخرین مصاحبه هایش می اندازد : شاه گفت : «خمینی ممکن نیست ، همه چیز را به تنهایی سازماندهی کرده و به پیش برده باشد. C.I.A یا 6 MI باید او را یاری داده باشند».

مورد تعجب آور، شباهت ِ درک ِ حکمرانان امروز ایران ، با شاه است. و همین هم مرا براین باور راسخ می کند که تغییر و تحول رخ خواهد داد.

پي‌نوشت:

معرفي و سوابق آقاي علي انصاري در دانشگاه سنت اندرو

معرفي خلاصه در ويکيپديا

نكته سرمايه‌گذارانه - 11

2010-03-13T16:18:00.002+03:30

When A takes money from B to give to C, and A is a legislator, the process is called taxation. But when A is an officer or director of a corporation, it is called philanthropy. - Warren Buffett

نكته سرمايه‌گذارانه - 10

2010-03-12T11:00:00.002+03:30

Wealth, in even the most improbable cases, manages to convey the aspect of intelligence. - John Kenneth Galbraith

نكته سرمايه‌گذارانه - 9

2010-03-10T23:31:00.003+03:30

We have two classes of forecasters: Those who don't know--and those who don't know they don't know. - John Kenneth Galbraith

نكته سرمايه‌گذارانه - 8

2010-03-09T19:32:00.002+03:30

Wars and revolutions and battles are due simply and solely to the body and its desires. All wars are undertaken for the acquisition of wealth; and the reason why we have to acquire wealth is the body, because we are slaves in its service. - Socrates

نكته سرمايه‌گذارانه - 7

2010-03-09T17:44:00.003+03:30

Value is the most invincible and impalpable of ghosts, and comes and goes unthought of while the visible and dense matter remains as it was. - W. Stanley Jevons

2010-03-02T20:27:00.001+03:30

There are two things you are better off not watching in the making: sausages and econometric estimates. - Edward Leamer

نكته سرمايه‌گذارانه - 6

2010-03-02T01:00:00.002+03:30

There are few if any chronic bears, as pessimists have a hard time making a living in America. - John Rothchild

نكته سرمايه‌گذارانه - 5

2010-02-24T21:13:00.003+03:30

The optimist sees opportunity in every danger; the pessimist sees danger in every opportunity. - Winston Churchill

اينجوريه ديگه

2010-02-19T22:31:00.000+03:30

The hardest thing in the world to understand is the income tax. - Albert Einstein

نكته سرمايه‌گذارانه - 4

2010-02-19T22:15:00.001+03:30

The long run is a misleading guide to current affairs. In the long run we are all dead. Economists set themselves too easy, too useless a task if in tempestuous seasons they can only tell us that when the storm is long past, the ocean will be flat. - John Maynard Keynes

كروبي 10 صبح فلكه دوم صادقيه

2010-02-10T21:02:00.000+03:30

كروبي 10 صبح فلكه دوم صادقيه
سحام نیوز: دفتر مهدی کروبیامروز با انتشار اطلاعیه از مردم خواست تا ضمن شرکت در راهپیمایی ۲۲بهمن آرام و محکم همچون گذشته خواستهای قانونی و بر حقشان را با سکوت مطالبه نمایند. به گزارش خبرنگار سحام نیوز در بخش دیگر از این اطلاعیه آمده است: آقای کروبی همچون سالیان گذشته در این مراسم حضور خواهند یافت. در همین راستا ایشان فردا صبح(۲۲بهمن ماه۱۳۸۸) راس ساعت ۱۰ از میدان دوم صادقیه(فلکه دوم صادقیه) به سمت آزادی راهپیمایی خواهند کرد.

نكته سرمايه‌گذارانه - 3

2010-02-08T18:43:00.001+03:30

Remember, the price that people agree to in the pit is not the price that people think is going to exist in the future. It's the price that both sides vehemently agree won't be there. - Jeffrey Silverman

نكته سرمايه‌گذارانه - 2

2010-02-05T20:47:00.002+03:30

Price fluctuations have only one significant meaning for the true investor. They provide him with an opportunity to buy wisely when prices fall sharply and to sell wisely when they advance a great deal. At other times he will do better if he forgets about the stock market and pays attention to the operating results of his companies

Ben Graham

Isfehanian Idea!

2010-02-03T17:59:00.000+03:30

One of the dumbest things you can do with money is spend it. - Robert Wilson

محکوميت اعدام و دعوت به راهپيمايی اعتراضی، بيانيه هشتاد تن از دموکراسی خواهان و مدافعان حقوق بشر

2010-02-01T19:43:00.001+03:30

حکومت جمهوری اسلامی برای سرکوب جنبش سبز ايران به خشونت عريان متوسل شده است و جوانان ايران زمين را در دادگاه های فرمايشی به طور غير علنی محاکمه و به اعدام محکوم می کند. دو تن از اين جوانان اعدام گرديده اند، ۹ تن ديگر در انتظار تائيد حکم اعدام هستند، و چند تن ديگر قرار است در هفته جاری در دادگاه های فرمايشی غيرعلنی به اتهام محاربه محاکمه شوند. تمامی اين احکام غير انسانی نه فقط با اعلاميه جهانی حقوق بشر و ميثاق بين المللی حقوق مدنی و سياسی که به امضای دولت ايران رسيده است مغايرت دارد، بلکه با قانون آئين دادرسی و قانون مجازات اسلامی جاری در ايران نيز در تعارض است. روشن است که اعمال اين گونه خشونتهای عريان برای رعب افکندن در دل مردم و به خاموشی کشاندن جنبش دموکراسی خواهی آنان است.

امضا کنندگان اين بيانيه اعدام جوانان، صدور حکم اعدام برای زندانيان سياسی و عقيدتی، و نيز برگزاری دادگاههای غيرعلنی را محکوم کرده و مخالفت خود را با مجازات اعدام اعلام می کنند، و از تمامی نهادهای مدنی، حقوق بشری، نيز تمامی اعضای مسؤول جامعه جهانی می خواهند که عليه اين اقدامات ناعادلانه و غيرانسانی شديداً واکنش نشان دهند.

اگر دولت ايران گمان می کند که می تواند از طريق حکومت ترور و وحشت صدای آزاديخواهی و دموکراسی طلبی مردم ايران را خاموش سازد، بهتر است که به سرنوشت تمامی حاکمان ديکتاتور به ديده عبرت بنگرد، و ببيند که چگونه آن حاکمان خودکامه سرانجام جملگی در برابر مطالبات برحق مردم کشور خويش سر تسليم فرود آوردند. جنبش آزاديخواهی و دموکراسی طلبی در ايران چشمه پاکيزه و روانی است که موانع سخت و سنگی را از پيش پای خود برمی دارد، و دير يا زود تمام ايرانيان را از جويبار زلال خود سيراب خواهد کرد.

ما امضاکنندگان اين نامه به سهم خود از مردم رشيد و آگاه ايران دعوت می کنيم که در مراسم سالگرد پيروزی انقلاب ۱۳۵۷ بار ديگر با حضور آرام و مسالمت آميز خود صلای عدالت خواهی و آزادی طلبی خويش را به گوش جهانيان برسانند، و بار ديگر به حاکمان خودکامه نشان دهند که جنبش حق جويی ايرانيان فرهيخته را هرگز نمی توان با تيغ خشونت و ترور به مسلخ برد، و اعدام جوانان بی گناه ايرانی و رفتارهای خشونت آميز و ناعادلانه کودتاگران در عزم ملّی ما ايرانيان برای تحقق دموکراسی، رعايت حقوق بشر، و احترام به کرامت انسانی همه شهروندان ايرانی، صرفنظر از جنسيت، دين، عقيده، و قوميت ايشان، خللی وارد نخواهد کرد.

امضا کنندگان:
۱-يرواند آبراهاميان.۲- داريوش آشوری. ۳- مستوره احمدزاده. ۴- تقی اسدی. ۵- فرامرز اصلانی. ۶- محمد اعظمی. ۷- علی افشاری. ۸- بابک امير خسروی. ۹- آسيه امينی. ۱۰- مهران براتی. ۱۱- منيره برادران. ۱۲- رضا براهنی. ۱۳- محمد برقعی. ۱۴- مهرزاد بروجردی. ۱۵-علی بنوعزيزی. ۱۶- سهراب بهداد. ۱۷-آصف بيات. ۱۸- ميثاق پارسا. ۱۹- شهرنوش پارسی پور. ۲۰- علی پرسان. ۲۱- فؤاد تابان. ۲۲- نيره توحيدی. ۲۳- مهدی جامی. ۲۴- ميهن جزنی. ۲۵- رامين جهانبگلو. ۲۶- حسن يوسفی اشکوری. ۲۷- فاطمه حقيقت جو. ۲۸- مهدی خانبابا تهرانی. ۲۹- بهروز خليق. ۳۰- ودود خسروشاهی. ۳۱- کامران دادخواه. ۳۲- حميد دباشی. ۳۳- مهين دخت دقيقی. ۳۴ - مصطفی رخ صفت. ۳۵- حسين زاهدی. ۳۶- مينا زند. ۳۷- آرش سبحانی. ۳۸- اکبر سردوزامی.۳۹- فرج سرکوهی. ۴۰- ابراهيم سلطانی. ۴۱- بيژن شاه مرادی. ۴۲- معصومه شفيعی. ۴۳- شهلا صالح پور. ۴۴- فرهاد صوفی. ۴۵- حسين ضيايی.۴۶- شهلا طالبی. ۴۷- رضا علامه زاده. ۴۸- کاظم علمداری. ۴۹- مسيح علی نژاد. ۵۰- رضا فانی يزدی. ۵۱- مهدی فتاپور. ۵۲- رضا فراهانی ۵۳- فرهاد فرجاد. ۵۴- هادی قائمی. ۵۵- فيروز قريشی. ۵۶- بهزاد يغمائيان. ۵۷- ناصر کاخساز. ۵۸- کاظم کردوانی. ۵۹- علی کشتگر. ۶۰- عبدی کلانتری. ۶۱- حسين کمالی. ۶۲- نيک آهنگ کوثر. ۶۳- اکبر گنجی. ۶۴- عفت ماهباز. ۶۵- مجيد محمدی. ۶۶- رضا معينی. ۶۷- فرشاد ملک احمدی. ۶۸- مجتبی مهدوی . ۶۹- منصور معدل. ۷۰- علی ميرسپاسی. ۷۱- روزبه ميرابراهيمی. ۷۲- عباس ميلانی. ۷۳- محسن نامجو. ۷۴- ابراهيم نبوی ۷۵- شاهين نجفی. ۷۶- فرهاد نعمانی. ۷۷- شيرين نشاط. ۷۸- محمد رضا نيکفر. ۷۹- فرزين وحدت. ۸۰- نادر هاشمی.

سفر

2010-01-26T22:49:00.000+03:30

شوق سفر دارم پس از مدت‌ها!
چند روزي در مشهد هستم، روزي را هم به دامنه‌هاي بينالود پناه مي‌برم و اگر بخت‌يار باشم در شهر نمي‌مانم و با ميزبان صاف‌تر از آب روان به روستا مي‌رويم.

گفت باید حد زند هوشیار مردم مست را / گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

2010-01-21T12:58:00.001+03:30

قابل توجه محتسب مجرم:
قانون مجازات اسلامي / فصل هفتم / ماده 582 : هر يك ازمستخدمين و مامورين دولتي، مراسلات يا مخابرات يا مكالمات تلفني اشخاص را در غير مواردي كه قانون اجازه داده حسب مورد مفتوح يا توقيف يا معدوم يا بازرسي يا ضبط يا استراق سمع نمايد يا بدون اجازه صاحبان آنها مطالب آنها را افشاء نمايد به حبس از يك سال تا سه سال و يا جزاي نقدي از شش تاهجده ميليون ريال محكوم خواهد شد .

كلمات ليست كل كلمات

2010-01-20T22:29:00.000+03:30

شفاف سازی دشمن دشمن و غبارآلودگی کمک به دشمن است

به قول حافظ:

حسد چه مي‌بري اي سست نظم بر حافظ
قبول خاطر و لطف سخن خداداد است

نكته سرمايه‌گذارانه - 1

2010-01-20T10:06:00.002+03:30

There are two kinds of statistics - the kind you look up, and the kind you make up. - Rex Stout

راه حل های پنجگانه میرحسین موسوی برای خروج از بحران

2010-01-01T16:06:00.001+03:30

پيش نوشت: پس از بيانيه يازدهم ميرحسين و نوشتارهاي مختلفي كه از سوي صاحبان قلم نشر يافته شده اين بار در هفدهمين بيانيه ميرحسين موسوي با بياني ديگر، راهكارهاي رسيدن به يك شرايط مطلوب را ياد آور شده است:

متن کامل بیانیه 17 ميرحسين موسوي به مناسبت عاشوراي خونين که بعد از تهدیدهای متعدد منتشر مي‌شود به شرح ذیل است:

منبع: نوروز نيوز

بسم [الله] الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدالله. انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و وال لمن والاکم و عاد لمن عاداکم. فیالیتنی کنت معکم فافوزا فوزا عظیما

همواره به اینجانب و دوستان گفته می شد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت وآرامش به کشور برخواهد گشت. بنده به عنوان یک همراه جنبش عظیم سبز مردمی با این نظر موافق نبودم و می اندیشیدم که تا اصلاحات لازم با تکیه براصول روشن که می توان آنها را از قانون اساسی استخراج کرد، صورت نگیرد ، آب رفته به جوی باز نخواهد گشت.

برای مراسم عاشورای حسینی علیرغم درخواستهای فراوان، نه جناب حجت الاسلام و المسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام و المسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خود جوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند. در حالی که مردم نه روزنامه همراه و مشوقی در کنار خود داشتند و نه از صدا و سیما، به عنوان رسانه ای ملی و بی طرف و منصف و عاقل بهره می بردند. باز همه ملت ها و جهانیان شاهد بودند که در میان طوفانی از تهدیدها و تبلیغات و تکفیرها و اهانتها، عزاداران حسینی در این روز مقدس حسین حسین گویان به صورت مسالمت آمیز و بدون شعارهای تند روانه میدانها و مسیرهایی شدند که خود انتخاب کرده بودند و این بار نیز چون دفعات گذشته با اعمال تحریک آمیز مواجه شدند، خشونت های غیرقابل باور چون زیر کردن راهپیمانان، تیراندازی نیروهای لباس شخصی که امروز هویت آنها بر کسی پوشیده نیست و روز بروز پرده از چهره آنان و سرانشان کنار زده می شود، فاجعه ای را آفرید که اثرات آن به این زودی از صحنه سیاسی کشورمان رخت برنخواهد بست.

مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست . جالب آنکه در بعضی از این فیلم ها دیده شده است که مردم در پشت چهره نیروهای انتظامی و بسیجی مهاجم برادران خود را می بینند و در شرایط بحرانی و پر از خشم و هیاهوی آنروز سعی می کنند بدانها آسیبی نرسد. اگر صدا و سیما یک جو انصاف و عقل داشت می توانست برای تلطیف فضا و نزدیک کردن مردم به همدیگر گوشه ای از این صحنه ها را نشان دهد. ولی هیهات! جریان روزهای بعد از عاشورا و گسترش دستگیریها و دیگر تمهیدات دولتی نشان می دهد که مسئولان اشتباهات گذشته را این بار در وسعت بیشتر تکرار می کنند و آنها می اندیشند سیاست ارعاب تنها راه حل است.

گیرم که چند روز با دستگیریها ، خشونت ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه ها و رسانه ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می نمائید؟ نگاه ملامت آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می شود چه می کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می کنید؟

اینان می اندیشند با عقب راندن نخبگان و روشنفکران و دانشگاهیان و فعالان از صحنه سیاسی خواهند توانست بدون پرداختن ریشه ای به مسائل امروز کشور به دیروز قبل از انتخابات برگردند؟ اما کسانی که تاریخ را خوانده اند و کمی با ماهیت پیچیده جوامع آشنایی دارند می دانند که این تفکر ناشی از یک توهم واقع گریز و پناه بردن به رویکردهای کم عمق و گول زننده است .

بنده به صراحت و روشنی می گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد . سخنان روز چهارشنبه میدان انقلاب و قبل از آن نماز جمعه هفته پیش دانشگاه که توسط چهره های منتسب به نظام ایراد گردید، نتایج هر نوع اقدام تروریستی را مستقیما به سمت کانون نشانه خواهد رفت و گره مشکل بحران کنونی را نا گشودنی خواهد ساخت. گوساله و بزغاله خواندن بخش عظیمی از جامعه و خش و خاشاک نامیدن آنان و مباح کردن خون عزاداران حسینی فاجعه ای است که هم اکنون توسط افرادی مشخص و صدا و سیما در جامعه رخ داده است. این چه سخنرانی است که از تریبون دولتی مردم را به جنگ با یکدیگر دعوت می کند و یک عده را حزب الله می نامد و عده ای دیگر را حزب الشیطان؟ بارها در یک سخنرانی کوتاه اعلام می کند مردم توجه کنید جنگ است! آیا این سخنان دعوت به جنگ و شورش داخلی نیست ؟ با توجه به استفاده از اصطلاحات مذهبی و اشاره به آیات و روایات ، این مراجع عظام و روحانیون فاضل هستند که می توانند بگویند با این گونه اشخاص چه می توان کرد؟

آنچه به بنده به عنوان یک فرد کوچک این جامعه مربوط می شود استقبال از هر هجمه ای در راه اسلام و کشور عزیزمان است و سخنان چند روز اخیر بنده را به یاد کلام امام رحمه الله علیه می اندازد که " بکشید ما را ، ما نیرومند تر می شویم". بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.

بنده به صراحت می گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه گر ادامه راه حل های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد . تهمت بی دینی و همراهی با قدرتهای بیگانه مستکبر و افراد بدنام و جریانهای منحوسی چون منافقین به فرض آنکه به حذف فیزیکی تعدادی از خدمتگزاران اسلام و مردم منتهی شود ناشی از چشم بستن به ماهیت مشکلات ملی کشور است. من به عنوان یک دلسوز می گویم منافقین با خیانت ها و جنایت های خود مرده اند، شما برای کسب امتیازهای جناحی و کینه ورزی آنها را زنده نکنید .

من لازم می دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم. ما پیروان اباعبدالله حسین علیه السلام هستیم. ما شیفتگان حریتی هستیم که منادیش آن امام مظلوم بود . ما پیرو کسی هستیم که در قلمرو وسیع اسلامی ربودن خلخالی از پای یک زن را برنمی تابید. ما معتقد به تفسیر رحمانی از اسلام هستیم که انسانها را یا هم کیش هم می دانند و یا همسانانی در خلقت. نگاهی که بر کرامت ذاتی انسان باور دارد و برنمی تابد که ضارب او در زندان با غذایی جز شبیه غذای او نگهداری شود و یا مورد شکنجه و امثال آن قرار گیرد.

بنده و دوستان عزیزم که امروز بسیاری از آنها در زندانها محبوس هستند پای بندان سرسخت استقلال کشور هستیم و از اینکه بازار اسلامی ما تبدیل به یک بازار مکاره برای کالاهای بیگانه شده است رنج می بریم. ما به شدت با فساد موجود که ناشی از سیاستهای سوء و عدم تدبیر است مخالفیم. ما می گوئیم نهاد بزرگ و تاثیر گذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته نمی تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می شود و هم کشور را به فساد می کشاند . ما می گوئیم و حاضریم در مباحثات نشان دهیم که امروز منافع و حقوق مستضعفان و کارگران و کارمندان و سایر اقشار ملت در یک فساد بزرگ در حال غرق شدن است . جنبش سبز مخالف دروغ است و آنرا آفتی خانمان برانداز برای کشور می داند و از اینرو دروغ های سیاسی و امنیتی و اقتصادی و فرهنگی و امثال آنرا خطری بزرگ برای کشور می دانیم.

ما یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم می خواهیم که به تنوع آراء و عقاید مردم نه به شکل تهدید که بلکه بصورت یک فرصت نگاه کند. ما سرک کشیدن به زندگی خصوصی مردم، تفتیش عقاید، تجسس، بستن روزنامه ها و محدود کردن رسانه ها را مخالف دین مترقی و رهایی بخش خود و مخالف قانون اساسی برآمده از این دین می دانیم. ما ضایع کردن یک ریال از بیت المال را در جهت اهداف باندی و جناحی حرام می دانیم و می گوئیم که سند چشم انداز ملی بیست ساله که به تایید همه ارکان نظام رسیده است امروز به یک ورق پاره بی ارزش تبدیل شده است. ما هشدار می دهیم که رقیبان بزرگی در منطقه با رشدهای اقتصادی دو رقمی در حال ظهور هستند و روز به روز قوی تر می شوند . درحالیکه ما متاسفانه از دادن یک بودجه سالانه و نگهداشتن حسابهای ذخیره ارزی و امانت در سپرده های مردم و پاسخگویی در مقابل دیوان محاسبات عمومی و مجلس شورای اسلامی عاجز هستیم .

ما نه آمریکایی هستیم و نه انگلیسی . تا حال نه کارت تبریکی برای روسای کشورهای بزرگ فرستاده ایم و نه امید یاری آنها را داریم و می دانیم با اصالت قدرت در روابط بین اللمل هر کشور به دنبال منافع ملی خود است و ما بیزار از کسانی هستیم که بر عرف و اعتقادات دینی و ملی ملت خود احترام نمی گذارند . و مضحک است که بما تهمت اهانت به قرآن ، عاشورای امام حسین یا پاره کردن عکس حضرت امام قدس سره زده شود . مسلما حرمت شکنی اگر در روز عاشورا صورت گرفته باشد مورد تایید ما نیست، اما بدترین نوع حرمت شکنی را کشتن بندگان بیگناه و عزادار در روز عاشورا و در ماههای حرام می دانیم .

اما من برآنم که راه حل مشکلات پیش آمده و بحران موجود چنین است؛ وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلابهای تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل آلود شدن آن شده است . راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان پذیر نیست . اندیشیدن باین گونه راه حلها که عده ای توبه کنند و عده ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود عملا به بیراهه رفتن است .

بنده راه حل را در روانه ساختن نهرها و چشمه هایی از آب روشن و شیرین به بستر این رودخانه می دانم که بتدریج و طی یک فرآیند تدریجی کیفیت آب و وضع رودخانه را تغییر دهد . و نیز اعتقاد دارم که هنوز دیر نشده است و نظام ما آن قدرت را دارد که در صورت تدبیر و در صورت داشتن یک نگاه احترام آمیز و توام با ملاطفت به همه ملت و اقشار آن این مهم را بانجام برساند . بنده تعدادی از این راه حلها را که چون نهرها و چشمه هایی از اب روشن می تواند فضای ملی را تحت تاثیر قرار دهد و اوضاع را به سمت بهبود ببرد، بیان می کنم :

اعلام مسئولیت پذیری مستقیم دولت در مقابل ملت و مجلس و قوه قضائیه به نوعی که از دولت حمایت های غیرمعمول در مقابل کاستی ها و ضعف هایش نشود و دولت مستقیما پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است . به یقین اگر دولت کارآمد و محق باشد خواهد توانست جواب مردم و مجلس را بدهد و اگر بی کفایت و ناکارآمد بود مجلس و قوه قضائیه در چهارچوب قانون اساسی با او برخورد خواهند کرد .
تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخاباتها به نوعی که اعتماد ملت را به یک رقابت آزاد و منصفانه و بدون خدعه و دخالت قانع سازد . این قانون باید شرکت همه ملت را علیرغم تفاوت در آراء و اندیشه ها تضمین کند و جلوی دخالت های سلیقه ای و جناحی دست اندرکاران نظام را در همه سطوح منتفی سازد . مجالس اولیه انقلاب می تواند به عنوان الگویی مورد توجه قرار گیرند .
آزادی زندانیان سیاسی و احیاء حیثیت و آبروی آنها . بنده یقین دارم که این اقدام نه به ضعف که به درایت نظام تعبیر خواهد گشت . و نیز آگاهیم که جریانهای سیاسی منحطی با این راه حل مخالف هستند .
آزادی مطبوعات و رسانه ها و اجازه نشر مجدد روزنامه های توقیف شده جزء ضروریات روند بهبود است . ترس از آزادی مطبوعات باید از بین برود و تجربیات جهانی در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد . گسترش کانال های ماهواره ای و اهمیت یافتن آنها و تاثیرگذاری قاطع این رسانه که بخوبی ناکافی بودن روش های قدیمی و محدودیت صدا و سیما را می رساند . پارازیت ها و محدودیت های اینترنتی می تواند برای مدت کوتاهی اثرگذار باشد . تنها راه چاره داشتن رسانه هایی متنوع و آگاه و آزاد در داخل کشور است . آیا زمان آن نرسیده است که با اقدامی شجاعانه و ناشی از اعتماد به متفکران و نیروهای خلاق جامعه ، نگاهها را از آنسوی مرزها به شکوفایی خلاقیت سیاسی و فرهنگی و اجتماعی داخلی برگردانیم ؟
برسمیت شناختن حقوق مردم برای اجتماعات قانونی و تشکیل احزاب و تشکل ها و پایبندی به اصل 27 قانون اساسی . اقدام در این زمینه که می تواند با درایت و همکاری همه علاقمندان به کشور صورت گیرد در طول چند ماه می تواند فضایی توام با دوستی و محبت ملی را جایگزین در گیری سازمان بسیج و نیروهای امنیتی با مردم و یا درگیری مردم با مردم نماید .

به بندهای فوق پیشنهادات دیگری نیز می توان اضافه کرد . به نظر بنده حتی یک جوی کوچک زلال در این بین می تواند مغتنم باشد . ضرورتی ندارد همه بندها با هم شروع شود . مشاهده عزم در این راه بروشنی افق کمک خواهد کرد . و کلام آخر آنکه همه این پیشنهادات بدون نیاز به توافق نامه و مذاکره و داد و ستدهای سیاسی و از موضع حکمت و تدبیر و خیرخواهی می تواند اجرایی شود

جنبش سبز به كجا مى خواهد برود؟

2010-01-01T00:07:00.000+03:30

پيش نوشت: اين روزها و پس از ادامه به نسبت طولاني مدت اعتراضات مردمي و رشد نسبي آن، در خيلي از صحبت‌ها سخن و پرسش از آينده و سرمنزل اين جنبش به ميان مي‌آيد كه به نظرم بايد خيلي پيش از اينها به آن پرداخته مي‌شد يعني همان زمان كه بيانيه يازدهم ميرحسين موسوي و اشاره خواسته‌هاي نه‌گانه انتشار يافت.

شايد در آن زمان (شهريور ماه) خيلي‌ها به آن مي‌انديشيدند كه رسانيدن اعتراضات تا زمان بازگشايي دانشگاه‌ها خيلي هنر مي‌خواهد و نبايد بخشي از توان خود را مصروف تعيين چشم‌انداز و مسائلي از اين دست كه موجبات جدايي را فراهم مي‌آورد، نمود.

اما امروز هم هنوز دير نشده شايد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جنبش سبز به كجا مي‌خواهد برود؟ - نوشتاري به منظور تأملاتى پيرامون استراتژى و تاكتيك ها از اكبر گنجي

اشاره: جنبش سبز طى هفت ماه اخير دستاوردهاى خوبى داشته است: اين جنبش تجلى بخشى از نارضايتى نهفته در جامعه ى ايران است.

اين جنبش از طريق هويت سازى، افراد را با يكديگر پيوند داده است. اين جنبش از طريق نماد سبزش، نگاه بسيارى را در سراسر جهان به خود معطوف كرده است. اين جنبش از طريق حضور در مجامع عمومى خود را تثبيت كرده است.

اين جنبش نشان داد كه مى توان بدون دخالت خارجى و استمداد از بيگانگان، گذار به رژيم دموكراتيك ملتزم به حقوق بشر را ممكن ساخت.

حفظ تماميت ارضى ايران يكى از مهمترين اصول جنبش سبز است. تقلب بزرگ انتخاباتى مردم را به خيابان ها كشاند. "رأى من چه شد" شعارى دو سويه بود: اعتراض به رئيس جمهور تقلبى از يك سو، و مطالبه ى انتخابات آزاد از سوى ديگر. به همين جهت اعتراض اوليه معطوف به مقابله ى با محمود احمدى نژاد بود.

حمايت بى دريغ آيت الله على خامنه اى از محمود احمدى نژاد و صدور فرمان سركوب مردم از سوى او، نزاع با احمدى نژاد را به نزاع و رويارويى سبزها با على خامنه اى تبديل كرد. على خامنه اى بيشترين نقش را در تعويض محل نزاع بازى كرد.در عين اذعان به اين دستاوردها، جنبش دموكرسى خواهى بدون چشم اندازى از آينده و روشن كردن ترجيحات و مطالبات، گرفتار روزمره گى خواهد شد. چرخش هاى ۱۸۰ درجه اى از يك سو به سوى ديگر، راهبر به مقصود نيست. يك روز مسأله اين بود كه با عمل وداع كرده بوديم. از هر نوع حركت جمعى مردمى، به دليل عدم كنترل و روشن نبودن پيامدها، مى هراسيديم. اما امروز مسأله اين است كه چهره هاى شاخص جنبش سبز و بسيارى از روشنفكران خود را به عمل جمعى پوپوليستى (تظاهرات اعتراضى خيابانى) سپرده اند.

خيابان به عنوان خيابان هدف نيست، اما گويى براى گروهى خود خيابان به هدف تبديل شده است. بدون بسيج اجتماعى نمى توان به موازنه‌ى قواى دولت و جامعه دست يافت. اما بدون تعيين استراتژى، تاكتيك ها، شعارها و اهداف؛ كار جنبش دشوار خواهد شد.

اين نكته معلوم است كه هر نوع برنامه اى، گروهى را ناراضى خواهد كرد. آنان كه اهداف، شعارها، تاكتيك ها را نپسندند؛ به دليل تفاوت نظر در خصوص راهبردها و شعارها، چهره هاى شاخص جنبش سبز را به خودى و غير خودى كردن متهم خواهند كرد. اما مگر مى شود جنبش اجتماعى آزاديخواهى براى گذار به نظام دموكراتيك ملتزم به حقوق بشر را بدون برنامه پيش برد؟

همان طور كه همه ى افراد و گروه ها حق دارند در اين خصوص نظرورزى كنند، چهره هاى شاخص اين جنبش هم حق دارند نظرات خود را بيان نمايند. ممكن است نظرات چهره هاى شاخص جنبش به مذاق برخى خوش نيايد، يا ممكن است اظهار برخى مواضع باعث جدا شدن برخى از همراهى شود، اين واقعيات را نمى توان توجيه كافى براى فقدان برنامه و روشن نبودن نقشه ى راه قلمداد كرد.

برنامه طرحى انتزاعى نيست كه بتوان مستقل از واقعيت بدان انديشيد. برنامه، در چارچوب شرايط مشخص تدوين مى شود. اگر چه تاريخ و جامعه را انسان ها آفريده اند، اما همان تاريخى كه انسان ها آفريده اند، ساختارهايى ايجاد كرده است كه هر نوع كنشى در محدوده هاى آن صورت مى گيرد. اگر دموكراسى محصول موازنه ى قوا بين دولت و جامعه است، كه هست، بنابراين فهم دقيق موازنه ى قوا بين دولت و مخالفان، بخش مهمى از طراحى راهبرد و مطالبات است. هدف يادداشت حاضر، برجسته سازى برخى واقعياتى است كه چهره هاى شاخص جنبش سبز در برساختن استراتژى، تاكتيك ها و شعارها بايد به بدانها توجه كنند:

يكم- استقلال مالى دولت از جامعه: درآمدهاى نفتى چنين امكانى براى رژيم فراهم آورده است. در چهار سال گذشته (۱۳۸۷- ۱۳۸۴) ۲۸۰ ميليارد دلار درآمد نفتى كشور بوده است. اين ظرفيت عظيم را به هيچ وجه نبايد ناديده گرفت.

دوم- سازمان سركوب: سلطان سازمان هاى نظامى-امنيتى-اطلاعاتى (سپاه پاسداران، بسيج، نيروى انتظامى، وزارت اطلاعات) در اختيار دارد كه "مى تواند" از آنها براى سركوب جنبش استفاده كند. استقلال مالى به دولت امكان داده است كه سازمان سركوب را به شدت گسترش دهد.

سوم- اراده ى ماندن:اراده ى ماندن در قدرت در على خامنه اى بسيار بالاست. علل متعددى در اين وضعيت دخيل است. يكى از آن علل به قرار زير است: با توجه به وابستگى شاه به دولت هاى غربى، براى او و نيروهاى سركوبگرش اين "امكان" وجود داشت كه به كشورهاى زيادى بگريزند، اما اين امكان براى على خامنه اى و مريدانش وجود ندارد.

چهارم- انحصار رسانه اى: على خامنه اى در شرايطى كه جنبش سبز را از هر رسانه اى محروم كرده است، تمامى رسانه ها (صدا و سيما، روزنامه ها، خبرگزارى ها، و...) را به انحصار خود در آورده است. اين وضعيت كاملاً نابرابر، امكان فراخى براى كنترل افكار عمومى در اختيار رژيم قرار داده است. در عين حال بايد به اين پرسش هم پاسخ گفت: چه كسى در جامعه هژمونى دارد؟ رژيم يا مخالفان؟ مى دانيم كه شايعه در جامعه ى ايران يكى از قوى ترين رسانه هاست كه نبايد در تحليل شرايط كشور ناديده گرفته شود. از سوى ديگر، سايت هاى اينترنتى، تلويزيون هاى ماهواره اى و راديوهاى غير ايرانى وجود دارد كه تا حد امكان اطلاع رسانى مى كنند.

پنجم- استفاده ى ابزارى از دين: آيت الله خمينى و كل دستگاه روحانيت، رژيم شاه را رژيمى ضد دين قلمداد مى كردند. درست است كه دين گريزى يكى از پيامدهاى سه دهه حكومت دينى در ايران بوده است، اما نبايد فراموش كرد كه اكثريت مردم ايران همچنان ديندارند. به همين دليل دستگاه تبليغاتى -ايدئولوژيك سلطان (روحانيت دربارى، منابر نماز جمعه، منابر مساجد، راديو و تلويزيون، روزنامه هاى دولتى، خبرگزارى هاى دولتى، و...) كوشش كرده و مى كنند تا جنبش سبز را جنبشى ضد دينى قلمداد كنند.

اين جنبش، جنبشى دينى (به دنبال مطالبات دينى- مذهبى و رويارويى با بى دينان) نيست، بلكه جنبشى دموكراتيك (به دنبال مطالبات دموكراتيك و با مشاركت فاعلان و بازيگران متفاوت) است. اما پشتيبانى و مشاركت مراجع تقليد (آيت الله منتظرى، آيت الله صانعى، آيت الله موسوى اردبيلى، آيت الله بيات) از آن، روحانى بودن برخى از چهره هاى شاخص (مهدى كروبى، محمد خاتمى) آن، و متدين بودن مير حسين موسوى و بسيارى از زندانيان؛ تبديل شكاف بسيار ضعيف دينداران - بى دينان به شكاف اصلى را بسيار دشوار كرده است. همه ى فاعلان جنبش سبز بايد به دقت تمام توجه داشته باشند كه سخنانى بر زبان نرانند كه شكاف دينداران- بى دينان را جايگزين شكاف اصلى ديكتاتورى- دموكراسى سازد.

نكته ى ديگرى را هم نبايد ناديده گرفت. هيچ كس خدا نيست. هيچ كس مسئول دين نيست. هيچ كسی نمى تواند ديگرى را ديندار يا بى دين بخواند. تاريخ دين بهترين شاهد مدعاى ماست: بى دين خواندن ابن عربى، ملاصدرا، بوعلى سينا، مولوى، حلاج و دهها عارف و فيلسوف ديگر در جهان اسلام حاكى از آن است كه نبايد به اين گونه مدعيات عنايت كرد. همين اتفاق در تاريخ مسيحيت و دين يهود هم روى داده است."پشمينه پوشان تند خو" و "ريا كار" كه در خلوت كارى مى كنند و در محراب و منبر كارى ديگر، خود را علمدار ديندارى و بى دينى قلمداد مى كنند. پاسخ حافظ به آنها صريح بود: "آتش زهد و ريا خرمن دين خواهد سوخت".

ششم- استفاده ى ابزارى از احساسات ملى گرايانه: رژيم شاه رژيمى آمريكايى به شمار مى رفت، اما رژيم جمهورى اسلامى، رژيمى ضد آمريكايى به شمار مى رود. در نزاع بر سر مسأله ى هسته اى، جهان غرب به رهبرى آمريكا سياست دوگانه (دبل استاندارد) ى در رابطه ى با ايران و ديگر كشورهاى منطقه ى خاورميانه در پيش گرفته است. در حالى كه برخى از كشورهاى همسايه و منطقه (اسرائيل، هند، پاكستان، قزاقستان، روسيه) داراى بمب اتمى هستند، جهان غرب به دنبال آن است كه ايران غنى سازى اورانيوم در داخل كشور را تعطيل سازد. رژيم با علم كردن اين سياست دوگانه ى غير قابل دفاع، تبليغات خود را به اين جهت سوق داده است كه غربيان مخالف استفاده ى علمى- پزشكى ايران از انرژى هسته اى هستند. بدين ترتيب رژيم مى تواند با افزايش تنش با جهان غرب،اجماعى حول خود پديد آورد.

تكنولوژى هسته اى حق مردم ايران است. اما سلطان با تبديل مسأله ى هسته اى به مسأله ى اصلى، به دنبال آن است كه توجه ايرانيان و جهانيان را از نقض حقوق اساسى مردم ايران منحرف سازد. شعار "جمهورى ايرانى"، از اين منظر، نوعى واكنش به سوء استفاده ى دولت از احساسات ملى گرايانه ايرانيان مى تواند به شمار رود.

هفتم- ترس و یاس: على خامنه اى و مريدان منفعت برش، از طريق ارعاب مى كوشند بر جنبش سبز فائق شوند. زندان و شكنجه و كشتار مهمترين شيوه ى آنان در رويارويى با جنبش سبز است. آنها به هيچ وجه به جنبش سبز مجوز برگزارى يك تجمع قانونى را نمى دهند. از سوى ديگر، با تكرار دائمى اين سخن كه ۱۳ ميليون رأى دهنده ى به مهندس موسوى به شدت ريزش كرده و به دويست- سيصد و حداكثر چند هزار نفر تقليل يافته اند، مى كوشند تا عاملان و فاعلان جنبش سبز را نااميد سازند.

هشتم- استراتژى و تاكتيك: از نظر منطقى، خوب(درست) و بد(نادرست) استراتژى و تاكتيك، محصور به چهار رابطه است: ۱- استراتژى خوب، تاكتيك خوب. ۲- استراتژى خوب، تاكتيك بد. ۳- استراتژى بد، تاكتيك خوب. ۴- استراتژى بد، تاكتيك بد.

توجه به اين روابط بسيار مهم است. به عنوان نمونه، دفاع از آيت الله خمينى، الگو قرار دادن آرا و افكار او به عنوان مقتداى جنبش سبز (سيد محمد خاتمى: "بزرگترين متفكر اصلاح طلب امام خمينى است")، استراتژيك است يا تاكتيكى؟

سنگر گرفتن در پشت آيت الله خمينى پيامدهايى دارد كه نمى توان آنها را ناديده گرفت. وقتى چهره هاى شاخص جنبش سبز خود را پيروان واقعى آيت الله خمينى معرفى مى كنند و زمامداران كنونى را مخالفان آيت الله خمينى قلمداد مى كنند، خود و جنبش سبز را وارد گفتمانى مى كنند كه رهايى از آن بسيار دشوار است. به تعبير ديگر، نزاع بر سر شكاف اصلى (ديكتاتورى و دموكراسى)، به نزاع مدافعان و مخالفان آيت‌الله خمينى فرو كاسته مى شود. اينان به اين سخن آيت الله خمينى استناد مى جويند كه: "ميزان رأى ملت است"[۱]، آنان هم به اين سخن آيت الله خمينى استناد مى جويند كه: "پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا كشور آسيبى نبيند". آنان سخنان بى شمارى از آيت الله خمينى، خصوصاً دوران پس از انقلاب، نقل خواهند كرد تا نشان دهند چهره هاى شاخص جنبش سبز دروغ مى گويند كه پيرو خط امام اند.

چهره هاى شاخص جنبش سبز كه در شرايط سركوبگرانه ى داخل كشور در حال مبارزه اند، و مى دانند كه رژيم به دنبال كوچكترين بهانه براى حذف و نابودى آنهاست، شايد چاره اى جز توسل به آيت الله خمينى نداشته باشند. اما، داستان پاره كردن عكس آيت الله خمينى، نشان دادن آن از سيماى جمهورى اسلامى، هياهو به راه انداختن پيرامون آن و برپايى تظاهرات سراسرى در كل كشور؛ محدوديت هاى اين گفتمان را نشان داد. وقايع اخير نشان داد كه در اينجا با استراتژى و تاكتيك بد مواجه شده ايم. تجربه ى مبارزات آيت الله منتظرى بهترين شاهد مدعاى ماست. ايشان هيچ گاه خود را در چنبره ى گفتمان آيت الله خمينى زندانى نكرد. نه تنها آيت الله خمينى را الگوى آزاديخواهى معرفى نكرد، بلكه در برابر فرامين ناقض حقوق بشر او ايستاد. جايگاه بى نظير آيت الله منتظرى در ميان دموكراسى خواهان و مدافعان حقوق بشر نشان دهنده ى آن است كه آن چه مهم است، تسخير دولت نيست، مهم دفاع از حقوق اساسى مردم، ايستادن در برابر خودكامگى و قدرتمند كردن مردم از طريق سازمان يابى است. اين آن چيزى است كه اگر همه ى نخبگان بدان تن دهند، مردم و جامعه را قدرتمند خواهد كرد.

انتخاب گفتمان حسينى- يزيدى، استراتژى بسيار خطرناكى است. امام حسين مهمترين نماد مبارزه ى خونين تاريخ شيعيان است. شيعيان هر گاه خواسته اند با حكومتى در عمل درگير شوند و آن را به زير كشند(سرنگون سازند)، به اين منبع عظيم ظلم ستيزى و عدالت طلبى پناه برده اند. اين گفتمان در ايجاد انقلاب ۱۳۵۷ نقش اساسى داشت. على شريعتى مى گفت: همه ى روزها عاشورا و همه زمين ها كربلا است. آنان كه رفتند (شهيد شدند)، كارى حسينى كردند، آنان كه زنده ماندند، بايد كارى زينب وار انجام دهند، و گر نه يزيدى اند. تجربه ى انقلاب ۵۷ ، پيامدهاى خواسته و ناخواسته ى آن گفتمان را روشن كرده است. سفيد (حسينى ها) و سياه (يزيدى ها) كردن طرفين نزاع و استناد به عاشورا، چه راهى جز كشته شدن حسينى ها يا كشتن يزيديان به روى جنبش سبز مى گشايد؟ وداع با روش هاى مسالمت آميز و توسل به روش هاى خشونت آميز، يكى از پيامدهاى اين گفتمان است. رژيم با هدف آفريدن توجيه سركوب به اين گفتمان توسل مى جويد. استناد جنبش سبز به اين گفتمان براى رسيدن به چه مقصودى است؟ دموكراسى محصول مبارزات مسالمت آميز، قدرتمند كردن مردم، ميزهاى مذاكره و بده بستان است. رهبرى جنبش دموكراسى خواهى بايد بتواند با رهبرى نظام سركوبگر وارد گفت و گو، به منظور گذار مسالمت آميز به دموكراسى، شود. گفتمان حسينى- يزيدى، راه گفت و گو را مسدود مى سازد. عاملان و بازيگران جنبش سبز بايد به اين فكر كنند: آيا با يزيد مى توان مذاكره كرد؟ اگر پاسخ منفى است، آيا بدون ميز مذاكره، گذار مسالمت آميز ممكن است؟ اگر پاسخ منفى است، گفتمان حسينى- يزيدى را بايد كنار نهاد.

نهم- راديكاليسم در روش، راديكاليسم در اهداف: سلطان و مريدانش جنبش سبز را جنبشى ساختار شكن و يك نوع انقلاب رنگى قلمداد كرده اند. به تعبير ديگر، سلطان و نيروهاى سركوبگرش شركت در انتخابات و رأى دادن به كانديداى ديگر را براندازى نرم و كودتاى مخملى معرفى مى كنند. برخى افراد و گروه ها وقتى با اين نوع تبليغات رژيم روبرو مى شوند، به سرعت اين تلقى از جنبش سبز را انكار و طرد مى كنند. براى راهبردى روشن در اين زمينه، دو نوع عقلانيت را بايد از يكديگر تفكيك كرد:

عقلانيت نظرى: به معناى تناسب دليل و مدعا.

عقلانيت عملى: به معناى تناسب روش ها و اهداف.

اگر جنبش سبز به دنبال دموكراتيزه كردن جامعه و قلمرو سياسى است، كه هست، دنبال كردن چنين هدفى در ساختار سياسى خودكامه ى كنونى، هدفى راديكال به شمار مى آيد. به تعبير ديگر، گذار به نظام دموكراتيك ملتزم به حقوق بشر خواستى راديكال محسوب مى شود. چنين راديكاليسمى اخلاقى و موجه است. اما عقلانيت عملى حكم مى كند كه از روش ها و وسايلى استفاده شود كه جنبش سبز را به اين هدف برساند،نه استفاده از روش ها و وسائلى كه ما را از هدف دور سازد.

روش هاى راديكال (انقلابى: خشونت آميز) به هيچ وجه به نظام دموكراتيك ملتزم به حقوق بشر منتهى نخواهد شد. روش هاى مسالمت آميز، روش هايى است كه متناسب به اين هدف راديكال (درخواست دموكراسى و حقوق بشر) اند. يكى از دستاوردهاى جنبش سبز، پيروزى اخلاقى بر رژيم است. دموكراسى خواهى و دفاع از حقوق بشر به عنوان اهداف، و توسل به روش هاى مسالمت آميز براى رسيدن به اهداف، دليل اين پيروزى اخلاقى بوده است. فوران و سلطه ى احساسات، يكى از اركان روش هاى انقلابى است. جنبش دموكراسى خواهى، جنبشى عقلانى است كه به هيچ بهانه اى احساسات را جايگزين عقلانيت نمى كند. چهره هاى شاخص جنبش و روشنفكران، اگر به دنبال دموكراتيزه كردن ساختار سياسى و كل جامعه هستند، بايد به صراحت تمام، همه روزه، روش هاى خشونت بار را نقد و نفى كنند. با نفرت، كينه، انتقام و خشونت نمى توان دموكراسى برساخت. به كار گيرى خشونت جامعه ى ما را وارد دور باطل خشونت مى سازد، خشونت را افزايش مى دهد و توسل به خشونت رژيم را موجه مى كند.

عصبانيت مردم از خودكامگى و سركوب عريان زمامداران سياسى قابل فهم و همدلى است، اما توسل به خشونت به هيچ بهانه اى قابل توجيه نيست. آتش زدن پاسگاه، پرتاب كوكتل مولوتف به ون هاى نيروى انتظامى، به آتش كشيدن موتورها و حمله به نيروهاى نظامى و انتظامى كار چه كسانى است؟ بخشى از سازمان سركوب رژيم؟ برخى از گروه ها و سازمان هاى شبه توتاليتر؟ يا جنبش سبز؟ براى من باور كردنى نيست كه آن چند ميليون انسان شريف و باهوشى كه شعار مى دادند: "رأى من چه شد؟ " ،چنان اقداماتى كرده باشند. روز عاشورا آنان چند نفر را به شهادت رساندند. نحوه ى به شهادت رساندن برخى از شهداء به شيوه ى ترور بوده است. نه تنها نبايد به خشونت توسل جست، بلكه بايد به گونه اى عمل كرد كه دولت نتواند از سازمان سركوب عليه مردم استفاده كند. در آلمان شرقى سابق، در شهر لايپزيك ، مردم معترض هر هفته جلوى كليساى شهر جمع مى شدند و دعا مى خواندند. در برخى از شهرهاى اروپاى شرقى سابق، صدها هزار تن از مردم بدون آن كه شعارى سر دهند، شمع به دست سياهى شب را به روز تبديل كردند. اين گونه بود كه رژيم هاى توتاليتر نتوانستند از سازمان سركوب استفاده كنند.

دهم- ساختار و كارگزار: يكى از مهمترين مسائل علوم اجتماعى تجربى، مسأله ى ساختار (structure)و عاملان (agency)است.ساختارگرايان، عاملان و بازيگران را عروسك هاى خيمه شب بازى ساختارهاى اجتماعى به شمار مى آورند. در مقابل، فردگرايى روش شناختى، ساختارها را به فاعلان فرو مى كاهد. به تعبير دقيق تر،از نظر وجود شناختى (ontological)، چيزى جز افراد در جهان خارج وجود ندارد. ساخت اجتماعى موجوديتى مستقل از تك تك افراد ندارد[۲].

مسأله اى كه در طراحى راهبرد بدان توجه بايد كرد به شرح زير است: بر مبناى ساختارگرايى، سخن گفتن از احمدى نژاد و ديگر رهبران، داروى درمان بيمارى سرطانى "ساختار استبدادى" نخواهد بود. اما بر مبناى فردگرايى روش شناختى، هرگونه تحليل اجتماعى در نهايت بايد به عاملان(افراد) تحويل شود. بر اين مبنا، حتى اگر رژيم جمهورى اسلامى رژيمى سلطانى به شمار نيايد، باز هم على خامنه اى قدرتمندترين شخصيت رژيم است. اگر بخواهيم از تشبيهى براى فهم موضوع استفاده كنيم، مى توان گفت: "على خامنه اى قلب و مغز رژيم است". از اين رو علم كردن احمدى نژاد و كوبيدن او اگر تاكتيكى براى عدم رويارويى مستقيم با على خامنه اى باشد، تاكتيكى قابل فهم است، نه قابل توجيه (justified). اما اگر چنين نباشد، با مشكل فهم و درك توزيع قدرت در نظام سياسى ايران مواجه خواهيم بود. چهره هاى شاخص جنبش سبز تمام كوشش خود را مصروف آن كرده اند تا جنبش را به مقابله ى با آيت الله على خامنه اى نكشانند، اما اين خود رهبر بود و هست كه مطالبات را به خود معطوف داشت و شعارها را عليه خود كرد.

نتيجه: جنبش سبز به استراتژى روشن محتاج است. پيامدهاى خواسته و ناخواسته ى جنبش سبز، گريبان همه را خواهد گرفت. روش هاى خشونت بار چاره ى بيچارگى ما نيستند. درد ما، درد استبداد و خودكامگى است. مسأله ى ايران، مسأله ى چند فرد يا گروهى از افراد نيست.

مسأله ى ما، استبداد نهادينه شده در همه ى زواياى زندگى است. استبداد، دوره اى استثنايى در تاريخ ما نبوده است. تاريخ ما، تاريخ استبداد و خودكامگى است. با تغيير صورت مسأله، به حل مسأله نزديك نخواهيم شد. مسأله ى اصلى، مسأله ى گذار به نظام دموكراتيك ملتزم به حقوق بشر است. بايد به اين مسأله فكر كرد. بايد براى اين مسأله چاره انديشى كرد. اگر دير بجنبيم، رودهايى كه جارى شده اند، به سيلى ويرانگر تبديل خواهند شد كه همه را با خود خواهد برد. حداقل كارى كه مى توان و بايد كرد اين است كه خواست ها و مطالبات دموكراتيك (به عنوان مثال: انتخابات آزاد، حق تجمعات مسالمت آميز، آزادى كليه ى زندانيان سياسى- عقيدتى، آزادى مطبوعات و رفع توقيف از كليه ى مطبوعات توقيف شده، آزادى احزاب، انتخاب روساى دانشگاه ها به انتخاب دانشگاهيان، عفو عمومى به تصويب مجلس، تشكيل كميته ى حقيقت ياب ملى درباره ى انتخابات رياست جمهورى ۲۲ خرداد، استعفاى محمود احمدى نژاد و برگزارى انتخابات مجدد و...) مرحله ى كنونى جنبش را مدون كنيم. اين مطالبات را به تائيد جمع هر چه بزرگترى از چهره هاى ملى، موثر ، نظريه پرداز و مقبول برسانيم و بدين ترتيب اجماعى ملى پيرامون مطالبات مشخص و مدون برسازيم. اگر وضعيتى خطرناك و ناخواسته پيش آيد، همه ى ما اخلاقاً در پيدايش آن وضعيت مسئول خواهيم بود. آنان كه دستى در آتش دارند، به جاى بنزين پاشيدن بر آتش، بايد آتش را خاموش سازند.

مگر مى شود از رژيم بنيادگراى سركوبگر دفاع كرد؟ مگر مى شود براى تثبيت و دوام اين رژيم كار كرد؟ آيا كسانى كه سال ها در زندانهاى اين رژيم حبس و شكنجه شده اند، اينك به عاملان بقاى اين رژيم مبدل شده اند؟ مسأله اين نيست، مسأله انتقال تجربه ى نسل انقلاب ۱۳۵۷ است. آن تجربه چه بود؟ آرنت، پوپر، ارول، جيلاس، گيدنز و ديگران در خصوص اين تجربه سخنان نيكويى بيان كرده اند. ارول مى گفت: "همه ى انقلابها شكست هستند. اما همه ى شكستها يك گونه نيستند". ميلوان جيلاس گفته است: "انقلاب همواره يك تراژدى در زندگى بشرى است، دوست ندارم آن را رويايى جلوه دهم. انقلاب[شوروى، يوگسلاوى] هم اهريمنى بود... نمى توانم بفهمم كه جنايات خونين و رنج هاى بزرگ را چگونه مى توان انسانى خواند"[۳]. آنتونى گيدنز هم نوشته است: "انقلابها به نام آزادى صورت مى گيرند، اما اغلب به دنبال آنها يك دوره ى سركوب شديد اجتماعى به وجود مى آيد... به دنبال انقلابها دوره هاى حبس و اعدامهاى گسترده ى خودسرانه و سانسور شديد آمده است. اصطلاح "وحشت انقلابى" كه اولين بار براى توصيف پيامد انقلاب سال ۱۷۸۹ فرانسه به كار رفت به معناى استفاده ى منظم از خشونت براى تحميل اطاعت نسبت به مقامات حاكم جديد است"[۴]. آرنت نوشته است: "بايد به اين حقيقت غم انگيز توجه كرد كه بيشتر وقايعى كه انقلاب نام گرفته اند نه تنها از ايجاد "اساس آزادى" بلكه از تضمين حقوق و آزاديهاى مدنى و تأمين نعمت "حكومت محدود" بر پايه ى قانون اساسى نيز عاجز بوده اند"[۵].

--------------------------------------------------------------------------------------

پاورقى ها:

۱- سيد محمد خاتمى پس از ماجراى پاره كردن عكس آيت الله خمينى گفته است:

"ما اسلام واقعى را در بينش و روش امام مى ‌بينيم كه جمهورى اسلامى را مطرح مى ‌كند يعنى دموكراسى را پذيرفته است اما به نقص‌هائى كه دموكراسى دارد و جامعه‌ شناسان و فيلسوفان غرب هم آن‌ها را مطرح كرده‌اند يعنى فقدان عنصر معنوى و الهى در درون جوامع، توجه كرده و جمهورى اسلامى يعنى آن ارزشها هم به دموكراسى اضافه شود...امام خمينى مظهرآزادگى و آزادى ملت ايران است؛ كدام كلام بالاتر از اين براى مردم ‌سالارى است كه ميزان راى مردم است؟ امام خمينى كه شوخى نكرده‌اند!ميزان راى مردم است يعنى چى؟...اصلاحات مى‌ گويد اين انقلاب، قانون اساسى و معيارهاى دينى و امام را قبول داريم و معتقديم در بسيارى از موارد؛ دراين معيارها انحراف به وجود آمده است و بايد اصلاح شود...اصلاحات بيش از برگزارى درست انتخابات و عمل به قانون اساسى چيز بيشترى نمى ‌خواهد... مرزهاى ما با آنهايى كه ضد دينند،با متحجران، حتى با كسانى ‌كه مى‌ گويند دين نبايد در حيات سياسى دخالت كند،[روشن است].

رجوع شود به: http://emruz.biz/ShowItem.aspx?ID=۲۶۵۵۲&p=۱

۲- كارل پوپر در اين خصوص گفته است:

"همه ى پديده هاى اجتماعى، و خصوصاً كاركرد همه ى نهادهاى اجتماعى را بايد هميشه ناشى از تصميمات، اعمال، و نگرشها،و غيره ى افراد بشرى دانست... ما هرگز نبايد به توضيحى برحسب به اصطلاح "اجتماعات" بسنده كنيم و خرسند شويم"( كارل پوپر، جامعه ى باز و دشمنان آن، ص ۹۸).

مطابق‌ تقرير هويت‌شناسانه ى‌ فردگرايى‌:

"هوئیات‌ اجتماعى‌، چيزى‌ نيستند به‌ جز مجموعه‌هايى‌ از افراد كه‌ نسبتهاى‌ گوناگون‌ با هم‌ دارند. دانشگاه‌ چيزى‌ نيست‌ جز افرادى‌ كه‌ فعاليت‌ دانشگاهى مى ‌كنند، يعنى‌: استادان‌، دانشجويان‌، امنا، رؤسا و سرايداران‌. اين‌ تقرير از آموزه‌، تقريرى‌ است‌ در باب‌ تركيب‌ خارجى‌ پديده‌ اجتماعى‌ و مفادش‌ اين‌ است‌ كه‌ هر پديده ى‌ اجتماعى‌ مولَّف‌ است‌ از افراد و افعالشان‌... همه‌ هوىّات‌ اجتماعى‌، اعم‌ از دولت‌، نظام‌ اقتصادى‌، معاهدات‌، نظام‌ حقوقى‌، دين‌، سنن‌ هنرى‌، جنگ‌، اعتصاب‌، نظامات‌ تجارى‌ و انقلابات‌، همه‌ قائم‌ به‌ مجموعه‌اى‌ از افراد و افعال‌اند. ساختارها و نهادهاى ‌ اجتماعى‌، نظام‌ هنجارها و اشكال‌ مختلف‌ روابط‌ اجتماعى‌، همه‌ متشكل‌ از آدميانى‌ هستند كه‌ به‌ كارهاى‌ معنى ‌دار و آگاهانه‌ مختلف‌ مشتغل‌اند"

(دانيل ليتيل، تبيين در علوم اجتماعى ، ترجمه ى عبدالكريم سروش، انتشارات صراط ، صص۳۱۳- ۳۱۲).

از سوى ديگر، در جبهه ى مقابل، فوكو در تاريخ و جنسيت نوشته است:

"ما بايد بكوشيم كشف كنيم كه چگونه سوژه ها بتدريج، به نحوى پيش رونده، واقعى، و به شكلى مادى از طريق كثيرى از ارگانيسمها، نيروها، انرژيها، مواد، تمناها، انديشه ها، و غيره ساخته مى شوند". (ص ۹۷).

ماركسيسم ساختارگرا هم فاعل بودن آدميان را انكار مى كند. از نظر آنها، ساختارهاى زيربنايى اجتماعى كنش هاى آدميان را تعيين مى كنند. در اين ديدگاه انسان ها به عروسك هاى خيمه شب بازى ساختارهاى اجتماعى تبديل مى شوند. به گفته ى يان كرايب،ماركسيسم ساختارگرا، اقتصاد را چوب بيلياردى مى داند كه با آن توپ بيليارد سطوح سياسى و ايدئولوژيك به حركت در مى آيد.آلتوسر مى گفت:"اقتصاد در تحليل نهايى تعيين كننده است".

۳- سه ديدگاه درباره ى اصلاحات در شوروى، چين و يوگسلاوى، مصاحبه با ميلوان جيلاس، آندره ساخارف، وليو بينيان، گردآورى و ترجمه ى هرمز همايون پور،انتشارات آگاه،صص ۶۰- ۵۹.

۴- آنتونى گيدنز، جامعه شناسى ،نشر نى، ص ۶۶۶ .

۵- هانا آرنت، انقلاب، ترجمه ى عزت الله فولادوند، انتشارات خوارزمى، ص ۳۱۳.

كاريز

نامه‌ای از کمال تبریزی در مورد شرایط اکران فیلم خیابان‌های آرام

مرگ به ظاهر طبیعی زندانیان سیاسی در اثر بیماری

بیانیه دوازده زندانی سیاسی در پایان اعتصاب غذا

نامه سرگشاده بیش از صد روزنامه‌نگار داخل کشور

دوازده شیرآهن کوه مرد ایران و آن شش جوانمرد همراه

مرگ با عزت هاله سحابی

سکوت هاله سحابی

درباره تظاهرات هفتگی

تظاهرات دوشنبه مردم آلمان شرقیمنبع: تمرین دموکراسی

مسأله ی ما در ملاقات با مهدی کروبی - نوشته‌ای از اکبر گنجی

روايت محمد تقي كروبي از بازداشت پدر و مادر

بازداشت موسوی و کروبی

سلام ای زندانیان بی‌دلیل

فراخوان مراسم هفتم شهدای ۲۵ بهمن

مرتبط با ۲۵ بهمن - تحلیل

جعفر پناهی

شهید ژاله عضو انجمن اسلامی، فعال در ستاد میرحسین موسوی بود

شهید ژاله عضو انجمن اسلامی، فعال در ستاد میرحسین موسوی بود

مرتبط با راهپیمایی ۲۵ بهمن

سخنگوی حزب اعتماد ملی: دیگر مجوز نمی‌خواهیم

مرتبط با بیست و پنجم بهمن

بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید درباره راهپیمایی ۲۵ بهمن

25 بهمن پیروزی سبزها - مرتضی کاظمیان

دعوت از مردم برای شرکت گسترده در راهپیمایی ٢۵ بهمن

بی عنوان

نکته سرمایه‌گذارانه - 40

واگویه‌های کوه‌نوردی - 1

نکته سرمایه‌گذارانه - 39

بدون شرح

نکته سرمایه‌گذارانه - 38

نکته سرمایه‌گذارانه - 37

نكته سرمايه‌گذارانه - 36

تصمیمات جانانه

نكته سرمايه‌گذارانه - 35

نکته سرمایه‌گذارانه - 35

نکته سرمایه‌گذارانه - 34

نکته سرمایه‌گذارانه - 33

نکته سرمایه‌گذارانه - 32

نکته سرمایه‌گذارانه - 31

نکته سرمایه‌گذارانه - 30

نکته سرمایه‌گذارانه - 29

نکته سرمایه‌گذارانه -28 - از نوع ایرانی

حکایت آدم‌های با اعتماد به نفس

نکته سرمایه‌گذارانه - 27

نكته سرمايه‌گذارانه - 26

نكته سرمايه‌گذارانه

فرومایه‌گی عاشقانه

فرومایگی عاشقانه

نكته سرمايه‌گذارانه - 24

نكته سرمايه‌گذارانه - 23

اي روزگار

نكته سرمايه‌گذارانه - 22

سخنرانی استاد ملکیان 15 اردیبهشت 1388

نكته سرمايه‌گذارانه - 21

نكته سرمايه‌گذارانه - 20

رنج‌نامه‌ي مهندس عزت الله سحابی

نكته سرمايه‌گذارانه - 19

نكته سرمايه‌گذارانه - 18

نكته سرمايه‌گذارانه - 17

دیکتاتوری در ایران از شکل گیری تا سقوط

نكته سرمايه‌گذارانه - 16

نكته سرمايه‌گذارانه 15

نكته سرمايه‌گذارانه - 14

نكته سرمايه‌گذارانه - 13

نكته سرمايه‌گذارانه - 12

گفتگوی پروفسورعلی انصاری با مجله اشترن

رژیم می داند مردم چقدر خشمگین اند

برگردان: احمد افرادی

نكته سرمايه‌گذارانه - 11

نكته سرمايه‌گذارانه - 10

نكته سرمايه‌گذارانه - 9

نكته سرمايه‌گذارانه - 8

نكته سرمايه‌گذارانه - 7

نكته سرمايه‌گذارانه - 6

نكته سرمايه‌گذارانه - 5

اينجوريه ديگه

نكته سرمايه‌گذارانه - 4

كروبي 10 صبح فلكه دوم صادقيه

نكته سرمايه‌گذارانه - 3

تظاهرات دوشنبه مردم آلمان شرقی

منبع: تمرین دموکراسی